captiui ducti ſūt. qꝛ cōtriui cor eorū fornicas ⁊ recedēs a me et oculos eoꝝ fornicātes poſt ydola ſua⁊ diſplicebūt ſibimet ſuꝑ mal̓ q̄fecerat in vniu̓ſis abhoīnacōibꝰſuis ⁊ ſciēt qꝛ ego dn̄s nō fruſtralocutꝰ ſū ut facereꝫ eis malū hoc.Hec dicit dn̄s deꝰ Percute manutuā ⁊ allide pedē tuū ⁊ dic heu adoēs abhomacōnes maloꝝ domꝰiſrl̓. qꝛ gladio famē ⁊ peſte ruituri ſūt Qui longe eſt peſte moriet̉.qui aūt ꝓpe gladio corruet ⁊ quirelictꝰ fuerit ⁊ obſeſſus famē moriet̉ ⁊ ꝯplebo indignacōneꝫ meāin eis. Et ſcietis qꝛ ego dn̄s cū fuerint interfecti vr̄i in medio ydolorū vroꝝ in circuitu araꝝ veſtrarūin oī colle excelſo et ī cūctis ſūmitatibꝰ montiū ⁊ ſubtus oē lignūnemoroſū ⁊ ſubtꝰ vniuerſā quercū frōdoſaꝫ lucūqꝫ vbi accederūtthurā redolētia vniu̓ſis ydolis ſuis. Et extēdaꝫ manu mea ſuꝑ eos⁊ faciā terrā eorū deſolatā ⁊ deſtitutā a deẜto deblatha ī oībꝰ hītacōnibꝰ eorū ⁊ ſciēt quia ego dn̄sTfactꝰ eſt ẜmo ¶ Ca. vij.U dn̄i ad me dices Et tu fili homis. hec dicit dn̄s deꝰ terre iſrahelFinis venit. venit finis ſuper qͥtuorplagas terre. Nūc finis ſuꝑ te⁊ immittaꝫ furorē meū in te. Et iudicabo te iuxͣ vias tuas. Et ponaꝫꝯtra te oēs abhoīnacōes tuas etnō parcet oculꝰ meꝰ ſuꝑ te et nōmiſerebor. ſꝫ vias tuas ponā ſuperte ⁊ abho macōnes tue in mediotui erūt ⁊ ſcietis qꝛ ego dn̄s. Hecdicit dn̄s deus. Afflictō vna. afflictio ecce veīt. Finis venit. finis venit. Et vigilauit adu̓ſuꝫ te. ecce ve.III. ¶ Ezechel.nit ꝯtricō ſuꝑ te qui habitas ī terra. Venit tēpus ꝓpe eſt dies occiſionis ⁊ nō glorie montiū. Nuncde ꝓpinquo effundā iraꝫ mea ſuꝑte et ꝯplebo furorē meū in te Et iudicabo te ſcd̓ꝫ viās tuas ⁊ īponaꝫtibi oīa ſcelera tua Et nō ꝑ cet oculꝰ meꝰ nec miſerebor. ſꝫ viās tuasimponā tibi ⁊ abhoīnacōnes tueī medio tui er̄t ⁊ ſcietis qꝛ ego ſūdn̄s ꝑcutiēs. Ecce dies. ecce venitEgreſſa ē ꝯtritio. floruit v̓ga. geriniauit ſuꝑbia. iniqͥtas ſurrexit īvirga impietatis. Nō ex eis ⁊ nōex populo neqꝫ ex ſonitu eorū etnō erit requies in eis. Venit tempus appropinquit dies Qui emitnō letet̉ ⁊ qui vēdit non lugeat.qꝛ ira ſuꝑ oēꝫ populū eius. qꝛ quivendit adid qd̓ vendidit nō reuertet̉ ⁊ adhuc in viuētibꝰ vitaeoꝝ. Viſio em̄ ad oēꝫ multitudinē eiꝰ nō regrediet̉ et vir ī imqͥtate vite ſue non ꝯfortabit̉. Canitetuba. preꝑent̓ oēs et nō eſt qͣ vadat ad p̄liū. Ira em̄ mea ſuꝑ oēꝫmultitudineꝫ eius. Gladiꝰ foris.peſtis ⁊ fames intrinſecus. Qui inagro eſt gladio moriet̓ et qͥ in ciuitate peſtilētia ⁊ fame deuorabūtur ⁊ ſaluabūtur qͥ fugerit ex eiſ⁊ erūt in montibꝰ qͣſi colūbe ꝯualliū. oēs trepidi vnuſquiſqꝫ in imquitate ſua. Oēs manꝰ diſſoluentur ⁊ oīa genua fluent aquis. Etaccingēt ſe cilicijs ⁊ operiet eosformido et in oī fatie cōfuſio et invniu̓ſis capitibꝰ eoꝝ caluitiū Argetū eorū foris ꝓiciet̉ ⁊ aurū eoꝝin ſterqͥliniū erit. Argentū eorū ⁊aurū eorū nō valebit liberare eosin die furoris dn̄i. Aīaꝫ ſuaꝫ non
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten