T dixit ad me. Fili ¶ Ca. iij.Ahoīs qd̓cūqꝫ inueneris ꝯmede. Comede volumē iſtud ⁊ vadēſloquere ad filios iſrl̓. Et aperui odmeū et cibauit me volumine illo.Et dixit ad me. Fili hoīs veter tuꝰcomedet ⁊ viſcerā tua ꝯplebūt̉ volumīe iſto̓ qd̓ ego do tibi. Et ꝯmedi illud ⁊ factū eſt in ore meo ſicutniel dulce. Et dixit ad me. Fili hoīnis vade ad domū iſrl̓ et loq̄risverba mea ad eos. Nō em̄ ad populū ꝓfundi ẜmonis ⁊ ignōte līgue tu mittei̓s ad domū iſrl̓ neqꝫad ppl̓os multos ꝓfūdi ẜmoniset ignote lingue qͦꝝ nō poſſis aūdire ẜmones. Et ſi ad illos mitte̓ris ipſi audiret te. domꝰ aūt iſrl̓nolūt audire te qꝛ nolunt audireme Oīs qͥppe domꝰ iſrl̓ attrita frote ē et duro corde. Ecce dedi fatīe tuam valētiore fatiebꝰ eoꝝ ⁊ frōteꝫtuā duriore frōtibus eorū ut adamātē ⁊ ut ſilice dedi fatīe tuā Ne timeas eos neqꝫ metuas a fatie cōrū qꝛ domus exaſperās ē. Et dixitad me. Fili hoīs oēs ẜmones meos qͦs loquor ad te aſſume in corde tuo ⁊ auribꝰ tuis audi ⁊ vade īgredere ad tn̄ſiigtione ad filiosppl̓i tui ⁊ loqueris ad eos ⁊ dicēseis. Hec dicit dn̄s deus ſi forte audiat ⁊ quieſcat. Et aſſumpſit meſpiritus et audiui poſt me vocemꝯmotiōis magne. bn̄dicta gloriādomini de loco ſuo ⁊ vocē alarū aīmaliū ꝑcutiētiū alterā ad alteraꝫ⁊ voceꝫ rotarū ſequentium animalia et vocem cōmotionis magneSpūs qͦꝫ leuauit me et aſſumpſitme ⁊ abij amarus in indignatione ſpiritus mei. Manus em̄ domini erat mecū confortans me. Etvein ad trāſmigrationeꝫ ad aceruūnouarū frugum ad eos qui habitabant uuxta flumen chobar ⁊ ſedi vbi illi ſedebant ⁊ manſi ibi ſepteꝫ diebus merens in medio eorū. Cū aūt ꝑtrāſiſſent ſepteꝫ diesfactū eſt verbuꝫ domini ad me dicens. Fili hominis ſpeculatoreꝫ dedi te domūi iſrl̓ et audies de oremeo v̓bū ⁊ annūtiabis eis ex meSi dicēte me ad impui morte mōrieris nō annūtiaueris ei neqꝫ locutus fueris ut auertat̉ a via ſuaimpīa ⁊ viuat ip̄e ip̄iꝰ in iniqͥtateſua moriet̉. ſanguiuē aūt eius deaca. ſſmaū tua requira. Si aūt tu annūIimuiularaqtiaueīs ip̄io ⁊ ille nō fuei̓t ꝯu̓ſusxxi xattiab īpietate ſua ⁊ a via ſua īpīa: ipſe qͥdē in īiqͥtate ſua moriet̉. tu autanimā tuam liberaſti. Sed et ſi cōuerſus iuſtus a iuſtitia ſua fueritet fecerit imquitate: ponā offendiculū corā eo. Ipſe morietur qꝛ nōannunciaſti ei In peccato ſuo mōxiet̉ ⁊ nō erūt in memoria iuſticieeius quas fecit. ſāguineꝫ vero eiꝰde manu tua requirā. Si aūt tu annūciauei̓s iuſto ut non peccet iuſtus ⁊ ille nō peccauerit viuēs viuet qꝛ annūciaſti ei et tu animaꝫtuā liberaſti. Et facta eſt ſuper memanus domini ⁊ dixit ad me Suigens egredere in campū et ibi loquar tecū. Et furges egreſſus ſumin campum ⁊ ecce ibi gloria domiin ſtabat quaſi gloria quaꝫ vidituxta fluuiū chobar ⁊ cecidi in fatiem meaꝫ. Et ingreſſus eſt in meſpūs ⁊ ſtatuit me ſuꝑ pedes meos⁊ locutꝰ ē mͥ ⁊ dixit ad me. Ingredere ⁊ includere ī medio domꝰ tue.