a vijs noſtris peſſimis. Et vigilauit dominus in malis et adduxitea ſuper nos. qꝛ iuſtus eſt dn̄s inoībus operibus ſuis que mandauit nobis ⁊ non audiuimus vocēipſius ut iremus in p̄ceptis dn̄i q̄edidit ante fatiē noſtra. Et nūc domine deus iſrahel qui eduxiſti populū tuū de terra egipti in manuvalida ⁊ in ſignis ⁊ in ꝓdigijs ⁊in v̓tute tua magna ⁊ in brachioexcelſo et feciſti tibi nomē ſicut ēdies iſta peccauimꝰ īpīe geſſimuſiniq̄ egimꝰ dn̄e deus nr̄in oībusiuſticijs tuis Auertatur ira tua anob̓ qꝛ derelicti ſumus pauci intergētes vbi diſꝑſiſti nos Exaudi domine p̄ces nr̄as ⁊ oracōes nr̄as ⁊educ nos ꝓpt̓ te ⁊ da nob̓ inuenire grātiā ante fatiē eoꝝ qͥ nos abduxerūt ut ſciat oīs terrā qꝛ tu esdn̄s deuſ noſter ⁊ qꝛ nomē tuū inuocatū eſt ſuꝑ iſrl̓ et ſuꝑ genusipſius Reſpice dn̄e de domo ſāctatua ī nos ⁊ inclia aure tua ⁊ exaudi nos. Aperi oculos tuos ⁊ videqꝛ nō mortui qͥ ſūt ī inferno quorū ſpūs acceptꝰ ē a viſceribꝰ ſuis:dabūt honorē ⁊ iuſtificacōeꝫ dn̄oſed aīa q̄ triſtis eſt ſuꝑ magnitudine mali ⁊ incedit curua ⁊ in infimis ⁊ cuius oculi defitiētes ⁊ aīaeſuriēs dat tibi gloriā ⁊ iuſtitiamdomino. qꝛ nō ſcd̓m iuſtitias pr̄mnr̄oꝝ nos fūdimꝰ p̄ces ⁊ petimuſmiſericordiā ante ꝯſpectū tuū dn̄edeus noſter. ſꝫ qꝛ miſiſti ira tuā etfurorē tuū ſuꝑ nos ſicut locutꝰ esin maū puerorū tuoꝝ ꝓphetaꝝ dicēs. Sic dicit dominus. Inclinatehumerū veſtrū ⁊ ceruice veſtrā ⁊operā facite regi babilonis ⁊ ſedebitis in terra quā dedi pr̄ibꝰ vr̄isQd̓ ſi nō feceritis nec audieltis vocem dn̄i dei veſtri operai regi babilomē defectionē vr̄aꝫ fatiā de ciuitatibꝰ iuda ⁊ aforis iheruſaleꝫ etauferā a vobis vocē iocūditatis.voceꝫ gaudij ⁊ vocem ſponſi ⁊ voce ſponſe ⁊ erit oīs terra ſine veſtigio ab mihabitātibus ea. Et nonaudierūt voce tua ut operarenturregi babilonis et ſtatuiſti verbatua que locutus es in manibꝰ pueroꝝ tuoꝝ ꝓphetarū ut trāſferent̉oſſa regū nr̄oꝝ ⁊ oſſa patꝝ nr̄oꝝde loco ſuo. Et ecce ſūt ꝓiecta in calore ſolis ⁊ ī gelū noctis ⁊ mortuiri jaſūt in doloribꝰ peſſimis in fame ⁊in gladio ⁊ emiſſionē. Et poſuiſtitēplum ī quo inuocatū eſt nomētuū in ipſo ſicut hec dies ꝓpt̓ iniō̓tatē domus iſrl̓ et domꝰ iuda. Etnuia uinipuſb ꝓt. ε. jfeciſti in nobis dn̄e deus nr̄ ſcd̓mōēꝫ bonitatē tuā et ſcd̓m omne miſea̓cōeꝫ tuā illam magnā ſicut locutus es in manu pueri tui moyſiin die quā precepiſti ei ſcribere lege tuā corā filijs iſrahel dicēs. Snō obaudieritis vocē meam multitudo hec magna ꝯu̓tetur in minimagētē quoniā eos diſꝑgam. ꝙſcio ꝙ me nō audiet populꝰ. Populus eſt em̄ dura ceruice. Et ꝯu̓tetur ad cor ſuū in terra captiuitatis ſue ⁊ ſcient qꝛ ego ſū dn̄s deuſeorum. Et dabo eis cor ⁊ intelligēt⁊ aures et audiēt. Et laudabuntme in terra captiuitatis ſue et memores erūt nōīs mei. Et au̓tent ſea dorſo ſuo duro et a malignitatibꝰ ſuis. qꝛ reminiſcēt̓ viā patrū ſuoꝝ qͥ peccauerūt ī me Et reuocaboillos ī t̓ra quā iuraui pr̄ibꝰ illoꝝ