legatus ad gētes miſſus ſū. Congregamini ⁊ venite ꝯtra ea ⁊ ꝯſurgamus in p̄liū. Ecce em̄ ꝑuulū dedi te in gētibꝰ ꝯtēptibilē inter hoīn̓es. Arrogatiā tuā decepit te et ſuperbia cordis tui qͥ habitas ī cau̓nis petre et apprehēde̓ interis altitudinē collis. Cū exaltaueris quaſi aqͣla indū tuū: inde detrahaꝫ tedicit dn̄s. Et erit ydumea deſertaOīs q̄ trāſibit ꝑ ea ſtupebit ⁊ ſibilabit ſuper oēs plagas eius ſicutſubu̓ſa eſt ſodonā ⁊ gomorrā etvicine eiꝰ ait dn̄s. Nō habitabitibi vir ⁊ nō nnicolet ea filius hoīsEcce quaſi leo aſcēdet de ſuperbiaſordais ad pulcritudinē robuſtāqꝛ ſubito currere faciā eū ad illaꝫEt quis erit electus quē preponaei. ? Quis ē ſil̓is mei. ?t quis ſuſtinebit me. Et qͦs eſt iſte paſtor qͣreſiſtat vultui meo. Propte̓a audite cōſiliū dn̄i qd̓ inijt de edomi etcogitacones eius qͣs cogitauit dehītatoribꝰ themā. Si nō deiecerīteos ꝑuuli gregis niſi diſſipaueritcū eis habitaculū eoꝝ. A voce ruine eoꝝ cō mota eſt terrā clamor imari rubro auditus ē vocis eius.Ecce quaſi aquila aſcēdet ⁊ euolabit ⁊ expādet alas ſuas ſuꝑ boſrāEt erit cor fortiū ydumee in die illa qͣſi cor mulieris ꝑturiētis. Addamaſcū. Cōfuſa eſt emath ⁊ arfath qꝛ auditu peſſimū audierūt.Turbati ſūt in mari p̄ ſolitudinēqͥeſcere non potuit. diſſoluta ē damaſcus vſa eſt ī fugaꝫ tremor apprehēdit eā Anguſtia ⁊ dolores tenuerūt ea qͣſi ꝑturientē. Quo dereliquerūt ciuitatē laudabililē vrbēleticie. Ideo cadent inuenes eiꝰ inplabeis eius ⁊ oēs viri prelij ꝯticeſcent in die illa ait dn̄s exercituūEt ſuccendaꝫ ignē in muro daniaſci ⁊ deuorabit menia benādab.Ad cedar ⁊ ad regna aſor q̄ ꝑcuſſit nabūchodonoſor rex babilōiHec dicit dn̄s. Surgite ⁊ aſcendite ad cedar ⁊ vaſtate filios orientis. Tab̓nacula eoꝝ et greges eorū capient pelles eoꝝ et oīa vaſaeoꝝ ⁊ canielos eorū tollēt ſibi etvocabūt ſuꝑ eos formidinē in circuitu eius. Fugite abite vehemēt̓in voraginibus ſedete qui habitatis aſor ait dominꝰ. Inijt em̄ ꝯtravos nabuchodonoſor rex babilonis ꝯſiliū ⁊ cogitauit adu̓ſus voſcogitacōnes. Cōſurgīte ⁊ aſcēditead gentē quietā ⁊ habitāteꝫ cōfidenter ait dn̄s. Non oſtia nec vectes eis ſoli habitabūt. Et erūt canieli eoꝝ in direpcōneꝫ ⁊ multitudo iumētoꝝ in p̄dā. Et diſꝑgā eoꝫin oēꝫ vētū qui ſūt attōſi in comā⁊ ex oī ꝯfimo eoꝝ adducaꝫ interitū ſuꝑ eos ait dn̄s. Et erit aſor inhabitaculū dracōnū deſerta vſqꝫineternū. Nō manebit ibi vir necincolet ea filius hoīſ Qd̓ factū eſtv̓bū dn̄i ad iheremā ꝓpheta adu̓ſus elam ī pn̓cipio regni ſedechieregis iuda dicens. Hec dicit dn̄sexercituū. Ecce ego cōfringa arcuelam ⁊ ſumā formidine eoꝝ et inducaꝫ ſuꝑ elā qͣtuor vetos a qͣtuorplagis celi ⁊ vetilabo eos ī oēs vētos iſtos ⁊ nō eit gēs ad quā nōꝑueīant ꝓfugi elā. Et paue̓ fatiaelā coraꝫ inicis ſuis ⁊ ī ꝯſpectu q̄rētiū aīaꝫ eoꝝ. Et adducā ſuꝑ eoſmalū irā furoīſ mei dic̄ dn̄ſ Et̄ mit̓ta pꝰ eos gladiū donec ꝯſuma eos