iheruſaleꝫ ut ſalua fias. Vſqueqͦmorabūt̉ in te cogitacōes noxieVox em̄ annūciatis a danet nōtu faciētis ydolū de monte ep̄hraim. dicite gētibꝰ Ecce auditu eſt īiheruſalē cuſtodes venire de terralōgniq̄ ⁊ dare ſuꝑ ciuitates iudavoce ſuaꝫ. Quaſi cuſtodes agrorūfacti ſūt ſuꝑ eaꝫ ī giro. qꝛ me ad iracūdiaꝫ ꝓuocauit dicit dn̄s. Vietue ⁊ cogitacōes tue fecerūt hec tibi. Iſta malitia tua qꝛ amara qꝛtetigit cor tuū. Ventreꝫ meū ventreꝫ meū doleo. ſenſus cordis meiturbati ſūt in me. Non tacebo qm̄vocē buccine audiuit aīa mea clamore prelij. Cōtrico ſuꝑ ꝯtricōem̄vocata eſt et vaſtata ē oīs terra.Repēte vaſtata ſunt tabernaculamea ſb̓ito pelles mee Vſqueqͦ videbo fugiētē: audiā vocē buccin e.Quia ſtultus ppl̓us meus me nōꝯgnouit. filij inſipientes ſūt ⁊ vecordes. Sapiētes ſūt ut faciāt mala bn̄ aūt facere neſcierūt. Aſpexiterrā ⁊ ecce vacua erat ⁊ nihil etcelos ⁊ nō erat lux ī eis. Vidi mōtes ⁊ ecce mouebāt̉ ⁊ oēs collescōturbati ſūt. Intuitus ſum ⁊ nōea̓t homo ⁊ omē volatile celi receſſit. Aſpexi ⁊ ecce carmielus deẜtus⁊ oēs vrbes eius deſtructe ſūt a fatie dn̄i ⁊ a fatie ire furoris eiꝰ Hecem̄ dicit dn̄s. deẜta erit oīs terraſꝫ tamē ꝯſūmacōeꝫ nō fatīā. Lugebit terra ⁊ merebūt celi deſuꝑ eoꝙ locutus ſū. Cogitaui ⁊ nō penituit me nec au̓ſus ſū ab eo. A voce equitis ⁊ mittētis ſagittā fugitoīs ciuitas. Ingreſſi ſūt ardua etaſcēder̄t rupes. Vniu̓ſe vrbes derelicte ſunt ⁊ nō habitat i eis homoTu aūt vaſtata quid facies. Cūveſtieris te coccino cū ornata fuaris monili aureo ⁊ pinxei̓s ſtibiooculos tuos fruſtra ꝯponei̓s Cōtēpſerūt te amatores tui: aīaꝫ tuāquerūt. Voce em̄ quaſi ꝑturiētisaudiui et anguſtias ut puerpe.Vox filie ſyō int̓morientis expādētiſqꝫ manus ſuas. Veni qꝛ defecit aīa mea ꝓpt̓ int̓fectos. ¶ Ca. v.Ircuite vias ihrl̓m et aſpicitē ⁊ ꝯſiderate ⁊ querite ī plateis eius an inueniatis virū fatiētē iuditiū ⁊ q̄rentē fidē ⁊ ꝓpiciꝰ eroei. Qd̓ ſi etiā viuit dn̄s dixerint ethoc falſo iurabūt. dn̄e oculi tui reſpiciūt fideꝫ. Percuſſiſti eos ⁊ nōdoluerūt. attriuiſti eos ⁊ renuerūtacciꝑe diſciplina. Induraueruntfatiēs ſuas ſupra petrā ⁊ noluer̄treuerti. Ego aūt dixi. Forſitā pauperes ſūt ⁊ ſtulti ignorātes viā domini ⁊ iuditiū dei fui. Ibo ergo adoptīates ⁊ loquar eis. Ipſi enimꝯgnouerūt viā dn̄i iuditiū dei fuiEt ecce magis hij ſimul ꝯfregerūtiugū ruperūt vnicula. Idcirco percuſſit eos leo de ſilua. lupꝰ ad veſperaꝫ vaſtauit eos. pardus vigilans ſuꝑͣ ciuitates eoꝝ. Oīs qui īgreſſus fuerit ex eis capiet̉. qꝛ ml̓te ſūt pͥuaricacōnes eoꝝ. ꝯfortateſūt auerſiones eoꝝ. Suꝑ quo ꝓpitius tibi eſſe potero.? Filij tui dereliquerūt me ⁊ iurat in hijs qͥ nonſunt dij. Saturaui eos ⁊ mechatiſūt ⁊ ī domo meretricis luxuriabātur. Equi amatores ī feīas ⁊ emiſſarij facti ſūt vnuſquiſqꝫ ad vxorem ꝓximi ſui hmniebat. Nūqͥdſuꝑͣ hijs nō viſitabo dicit dn̄s ⁊īgēte tali nō vlciſcet̉ anima mea.