Et interficiet te dn̄s deus ⁊ ẜuosſuos vocabit noīe alio In quo qͦbn̄dictus ē ſuꝑ terrā. bn̄dicet̉ ī domino amē ⁊ qͣ iurāt ī t̓ra. iurabitin deo amē. Quia obliuio in tradite ſūt anguſtie pͥores ⁊ qꝛ abſcondite ſūt ab ocul̓ nr̄is ecce em̄ egocreo celos nouos ⁊ terrā noua ⁊nō ert in memoria pͥora ⁊ nō aſcēdēt ſuꝑ cor. ſꝫ gaudebitis et exultabitis vſqꝫ ī ſēpit̓nū in hijs q̄ egocreo. Quia ecce ego creo iheruſalēexultacōem ⁊ populū eiꝰ gaudiū⁊ exultabo ī iheruſalē et gaudebo īpopulo meo ⁊ nō audiet̉ in eo vltra vox fletus ⁊ vox clamoris. Nōei̓t ibi āplius infās dierū ⁊ ſenexq̄ nō impleat dies ſuos qm̄ puercentū annoꝝ moriet̉ et pctōr cētūannorum maledictus erit. Et edificabūt domos ⁊ hītabūt ⁊ plantabūt vineas ⁊ ꝯmedēt fructꝰ earū. Nō edificabūt et aliꝰ hītabitnō plantabūt et alius comedet.Scd̓m enim dies ligni er̄t dies populi mei ⁊ oꝑa manuū eoꝝ inueterabūt Electi mei nō laborabuntfruſtra neqꝫ genea̓būt in ꝯturbacōne. qꝛ ſemē bn̄dictoꝝ dn̄i ē ⁊ nepotes eoꝝ cū eis. Eritqꝫ anteꝙͣ daniēt ego exaudiaꝫ. adhuc illis loquētibꝰ ego audiā. Lupus ⁊ agnus paſcent̓ ſil̓ ⁊ leo ⁊ bos comedēt paleas ⁊ ẜpēti puluis paniseiꝰ. Nō nocebūt neqꝫ occidēt ī oīmōte ſcō meo dic̄ dn̄s. ¶ Ca. lxvj.¶ Veſt ⁊ terra ſcabellū pedū meEc dicit dn̄s Celū ſedes meaoꝝ. Que ē iſta domꝰ quaꝫ edificabitis mihi ⁊ qͥs iſte locus requiccōis mee.? Oīa hec manus mea fecit ⁊ facta ſūt vniu̓ſa iſta dic dn̄sAd quē aūt reſpiciā niſi ad pauꝑculū ⁊ ꝯtritū ſpiritū ⁊ trementēſermones meos. Qui ymolat boue quaſi qui interficiat virū. Quimactat pecuˢ qͣſi qui excerebret cane. Qui offert oblacōeꝫ qͣſi qͥ ſanguine ſuillū offerat Qui recordat̉thuris qͣſi qͥ bn̄dicat ydolo. Heoīa elegerūt in vijs ſuis ⁊ ī abhominacōibꝰ ſuis aīa eoꝝ delectataeſt. Vnde ⁊ ego eligā illuſiōes eorū ⁊ que timebāt adducaꝫ eis. qꝛvocaui ⁊ nō erat qui rn̄deret. locūtus ſū ⁊ nō audierūt. Feceruntqꝫmalū in ocul̓ meis et q̄ nolui elegerūt. Audite v̓bū dn̄i qui tremitis ad v̓bū eius. Dixer̄t fratres veſtri odiētes vos ⁊ abiciētes ꝓpternomē meū. Glorificet̉ dn̄s ⁊ videbimꝰ in leticia vr̄a. ipſi aūt ꝯfūdētur. Vox ppl̓i de ciuitate. vox de tēpio vox dn̄i reddētis retribucōeꝫinimicis ſuis. An̄ꝙͣ ꝑturie̓t peꝑitan̄ꝙͣ veniret partus eiꝰ peꝑit maſculū Ruis audiuit vn̄ꝙͣ talē ⁊ qͥſvidit huic ſimile. Nūqrad pturiet terrā ī die vna aūt pariet̉ gēsſil̓ qꝛ parturiuit ⁊ peꝑit ſyō filioſſuos. Nūquid ego qui alios ꝑere fatio: ipſe nō pariā dicit dn̄s.Si ego quigeneracōeꝫ ceteris tribuo ſtei̓lis ero ait dn̄s deus tuꝰ.Letamini cū iheruſalē ⁊ exultate īea oēs qui diligitis eaꝫ. Gau̓dētecum ea gaudio vniuerſi qui lugetis ſuꝑ ea ut fugatis ⁊ repleaminiab vbere cōſolacōis eiꝰ ut mulgeatis et delicijs affluatis ab oīmodā gloria eiꝰ. Quia hec dicit dn̄s.Ecre ego declinabo ſuper eam quaſi fluuiū pacis ⁊ qͣſi torrēte mundante gloria gētiū quam fugētis