Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Seite
67v
Einzelbild herunterladen
 

ppl̓i mei percuſſi eū. Et dabit impios ꝓ ſepulturā ⁊ diuīteꝫ ꝓ mortēſua eo ꝙ iniqͥtatē non fecerit neqꝫdolus fuerit in ore eius et dn̄s voluit ꝯtere̓ eū in infirinitate. Si pofuerit ꝓ peccato aīam ſuā videbitſeme longeuū ⁊ volūtas dn̄i ī manū eius diriget̉. Pro eo ꝙ laborauit aīa eius videbit et ſaturabit̉.In ſcientia ſuā iuſtificauit ipſe iuſtus ẜuos meos multos ⁊ iniqͥtateſ eorum ipſe portauit Ideo diſꝑtiam ei plurimos ⁊ fortiū diuidetſpolia ꝓ eo ꝙ tradidit in morte aīmā ſuā ⁊ cū ſceleratis reputatꝰ ē.Et ipſe pctā multoꝝ tulit ⁊ ꝓ trāſgreſſoribꝰ rogauit. Ca. liiij.Auda ſterel̓ q̄ nō paris decata laudē et hinn q̄ nō pariebas qm̄ multi filij deẜte magiſꝙ eius q̄ habꝫ virū dicit dn̄s. dilata locū tētorij tui ⁊ pelles tab̓naculoꝝ tuoꝝ extēde ne parcas. Lōgos fac funculos tuos ⁊ clauostuos cōſolida. Ad dexteraꝫ em̄ etad leuā penetrab̓ ⁊ ſemē tuū gentes hereditabit ⁊ ciuitates deẜtaſnihītabit. Noli time̓ qꝛ nō ꝯfūderis neqꝫ erubeſces. Nō em̄ te pudebit qꝛ ꝯfuſioīs adoleſcētie tue obliuiſceris et opprobrij viduitatistue nō recordaberis āplius. Quiadn̄abit̉ tui qͥ fecit te dn̄s exercituum nomē eiꝰ et redēptor tuꝰ ſcūsiſrl̓ deus oīs terre vocabit̉. Quiaut mulierē de̓lictā entē ſpūvocauit te dn̄s ⁊ vx ab adoleſcētiā abiectā. dixit de l1ꝰ. Ad puctū in modico dereliqͥ te ⁊ ī miſeracōibꝰ magnis congregabo te. Inmomēto indignacōis abſcōdi fatiē meā parūꝑ a te ⁊ ī miſei̓ cordiaſēpit̓na miẜtus ſū tui. dixit redēptor tuꝰ dn̄s Sicut ī diebꝰ nōe iſtd̓mihi eſt cui iuraui ne induceremaqͥs vltra ſupra terraꝫ ſic iurauiut nō iraſcar tibi ⁊ nō increpe te.Aōtes em̄ ꝯmouebūt̉ ⁊ colles cōtremſcēt. mīa aūt mea nō recedeta te ⁊ fedus pacis mee nō mouebit̓ dixit miſea̓tor tuꝰ dn̄s Pauꝑcula tēpeſtate cōuulſa abſqꝫ vllaꝯſolacōe ecce ego ſternā ꝑ ordīeꝫlapides tuoꝫ ⁊ fūdabo te in ſaphiris. Et ponaꝫ iaſpidē ꝓpugnaculatua ⁊ portas tuas in lapides ſculptos ⁊ oēs t̓minos tuoꝫ ī lapidesdeſidea̓biles vniu̓ſos filios tuos doctos a dn̄o ⁊ ml̓titudine pacis filijs tuis ⁊ ī iuſticia fūdabeis Recede ꝓcul a calūnia qꝛ nō tīeb̓ ⁊ a pauoe̓ qꝛ nō appropiqͥbit tibi. Ecceaccola veīet qͥ nō erat mecū aduenā quodā tuꝰ adiūget̉ tibi. Ecceego creaui fabrum ſufflātē ī igneprunas et ꝓferētē vas ī opꝰ ſuū⁊ ego creaui īt̓fectorē ad diſꝑdēdūOē vas qd̓ fictū ē cōtra te nō diriget̉ ⁊ oēꝫ līguā reſiſtētē tibi ī iuditio iudicab̓. Hec ē he̓ditas ẜuoꝝdn̄i ⁊ iuſtitiā eoꝝ apud me dicitdn̄s. Ca. lv.es ſitiētes veīte ad aqͣs et q̄nō hētis argētū ꝓpea̓te. Emite etꝯmedite veīte emite abſqꝫ argēto⁊ abſqꝫ vlla ꝯmutacōe vniū ⁊ ſacQuae̓ appēditis argētū non ip̄anibꝰ ⁊ laboreꝫ vr̄m nō in ſaturitate. ? Audite audiētes me ⁊ ꝯmedite bonū ⁊ delectabit̉ in craſſitudīeaīa vr̄ā. Inclinate aurē veſtra etvenite ad me audite et viuet aīaveſtra ⁊ feriā vobiſcū pactū ſēpit̓num miſericordias dauid fideleſ.