eiꝰ. Agnicō vultꝰ eoꝝ rn̄debit eiſ⁊ pccm ſuū qͣſi ſodomā p̄dicauerūt nec abſconderūt. Ve aīe eoꝝqm̄ reddita ſunt eis mala. diciteiuſto qm̄ bn̄­ qm̄ fructū adinuētionū ſuaꝝ ꝯmedet. Ve ip̄io ī malū. Retributio em̄ manuū eiꝰ fietei. Populū meū exactores ſui ſpōliauerūt ⁊ mulieres dn̄ate ſūt eisPopule meꝰ qͥ te beatū dicūt ipſite decip̄iūt ⁊ viam greſſuū tuoꝝdiſſipat Stat ad uudicādū dn̄s ⁊ſtat ad iudicādos ppl̓os dn̄s aduiditiū veniet cū ſenibꝫ ppl̓i ſui ⁊pn̓cipibꝫ eiꝰ. Vos eī depaſti eſtiſvinea mea et rapina pauꝑis ī domō vr̄ā Quae̓ atteritis ppl̓m meūet faciēs paupeꝝ cōmolitis dicitdn̄s deus exercituū? Et dixit dn̄sdeꝰ. Pro eo ꝙ eleuāte ſūt filie ſyō⁊ ambulauerūt extēto collo ⁊ nutibꝫ oculoꝝ ibāt ⁊ plaudebāt etambulabāt ⁊ pedibꝫ ſuis ꝯpoſitogradu incedebāt. decaluabit dn̄sv̓ticē filiaꝝ ſyon ⁊ dn̄is crinē eaꝝnudabit. In die illa auferet dn̄sornamētū caltiamētoꝝ ⁊ lunulaſ⁊ torques ⁊ monilia et armillas⁊ mitras ⁊ diſcrimīalia et periſcelidas et murenulas ⁊ olfactoriola ⁊ inaures ⁊ ānulos ⁊ gemas īfrōte pendētes ⁊ mutatoria ⁊ palliola ⁊ lintheamīa ⁊ acus ⁊ ſpecula ⁊ ſindones ⁊ vittas ⁊ theriſtraEt erit ꝓ ſuaui odore fetor ⁊ ꝓ 3ona funiculꝰ ⁊ ꝓ criſpanti crine caluitiū ⁊ pro faſcia pectorale cilitiū.Puchrimiqͦꝫ viri tui gladio cadēt⁊ fortes tui in plio. Et merebūt atqꝫ lugebūt porte eius et deſolatain terra ſedebit. ¶ Ca. iiij.¶ T apprehēdent ſepteꝫ mulieres viꝝ vnū ī die illa dicētes. Panē nr̄m comedēꝰ ⁊ veſtimētis nr̄iſoꝑiemur. tm̄ modo inuocet̉ nom̄tuū ſuper nos: aufer obprobriūnr̄m. In die illa erit germē dn̄i inmagnificēcia ⁊ gl̓ia ⁊ fructꝰ terreſublimis et exultacō hijs qͥ ſaluati fuernnt de iſrl̓. Et erit. oīs q̄ relictus fuerit ī ſyō ⁊ reſiduꝰ ī ihrl̓mſcūs vocabit̉ oīs qͥ ſcriptꝰ ē ī vitain ihrl̓m. Si abluerit dn̄s ſordē filiaꝝ ſyō ⁊ ſāguinē ihrl̓m laueritde medio eius ī ſpū iudicij ⁊ ſpūardoris. Et creabit dn̄s ſuꝑ oēꝫ locū motis ſyō ⁊ vbi inuocatꝰ ē nubē ꝑ diē ⁊ fumiū ⁊ ſplēdoreꝫ ignisflāmatis ī nocte. Suꝑ oēꝫ em̄ gloriā ꝓtectio et tab̓naculū erit ī vnibraculū diei ab eſtu ⁊ ī ſecuritatē⁊ abſcōſiōeꝫ a turbīe ⁊ a pluuia.Antabo dilcō meo ¶ Ca. v.canticū patruelis mei vineeſue. Vinea facta ē dilcō meo ī cornū filio olei. Et ſepiuit eam ⁊ lapides elegit ex illa ⁊ plātauit vineaelectā ⁊ edificauit turre in medioeius ⁊ torcular extruxit ī ea. Et expectauit ut faceret vuas ⁊ fecit labruſcas. Nūc gͦ hītatores ihrl̓m⁊ viri iuda iudicate int̓ me et int̓vineā meaꝫ Quid ē qd̓ vltra face̓debui vinee mee et nō feci ei. Anꝙ expectaui ut face̓t vuas ⁊ fecitlabruſcas. Et nūc on̄dā vob̓ qͥdego faciā vinee mee. Auferā ſepēeiꝰ ⁊ erit in direptionē. diruā macerie eius ⁊ erit in cōculcacōneꝫ ⁊ponā eam deſertā. Nō putabit̉ etnon fodietur ⁊ aſcēdent ſuꝑ eamvepres ⁊ ſpine ⁊ nubibus mādabo ne pluant ſuper eam ymbreꝫ.Vinea aūt dn̄i ex̓cituū domꝰ iſrl̓