.A.Quid ꝓdeſt ſtulto habe̓ diuiciascū ſapīaꝫ eme̓ non poſſit: Qui altā facit domū ſuā q̄rit ruinaꝫ et qͣeuitat diſce̓ incidꝫ ī malū. Omnitꝑe diligit qͥ amicꝰ ē et frat̓ in anguſtijs cōprobat̉. Stultus homoplaudet maībꝰ ſuis cū ſpōpōderitꝓ amico ſuo. Qui meditat̉ diſcordias diligit rixas ⁊ qͥ exaltat osſuū q̄rit ruina. Qui ꝑuerſi cordiſē nō inuenit bonū ⁊ qͥ v̓tit linguāincidet in malū. Natus ē ſtultus īignomnia ſua. ſꝫ nec pr̄ in fatuoletabitur. Animꝰ gaudēs etatemfloridā facit. ſpūs triſtis exficcatoſſa. Aūerā de ſinū impiꝰ accipitut ꝑuertat ſemitas iudicij. In facie prudētis lucꝫ ſapīa. oculi ſtultorū in finibꝫ t̓re. Ira pr̄is filiusſtultus ⁊ dolor nr̄is q̄ genuit eū.Nō e bonū damnū inferre iuſtonec ꝑcute̓ pnͥcipe qͥ recte udicat.Qui mōderatur ſermōes ſuos doctus ⁊ prudens eſt ⁊ p̄tioſi ſpūsvir eruditus. Stultuſqͦꝫ ſi tacueīiſapiēs reputabit̉ ⁊ ſi ꝯp̄ſſerit labia ſua intelliges.ab aico. oi cpe ec expeolloxaCcaſiōes qͣrit qͥ vult recede̓bil̓. Nō recipit ſtultus v̓ba prudēcie niſi ea dixeris q̄ v̓ſātur ī cordeeiꝰ. Impiꝰ cū in ꝓfūdū venerit peccatoꝝ ꝯtēnit. ſꝫ ſeqͥtur eū ignomima ⁊ obprobriū. Aqua ꝓfundaex ore viri ⁊ torres redūdas fonſſapīe. Acciꝑe ꝑſonaꝫ impij in iuditio nō ē bonū ut declines a veritate idicij. Labia ſtulti miſcēt ſerixis et os eiꝰ iurgīa ꝓuocat. Osſtulti ꝯtricō eiꝰ ⁊ labia ip̄iꝰ rumaaīe eiꝰ. Verba bilinguis qͣſi ſimplicia ⁊ ip̄a ꝓueniūt vſqꝫ ad in teu̓bioris.riora ventris. Oigrū deicit timoraīe autē effemīatoꝝ eſuriēt. Quimollis ⁊ diſſolutus ē in oꝑe ſuo.frat̓ eſt ſua oꝑa diſſipatis. Turris fortiſſiā nom dn̄i ad ip̄aꝫ currit iuſtꝰ ⁊ exaltabit̉. Subſtātia diuitis vrbs roboris eiꝰ ⁊ qͣſi murvalidꝰ circūdans eū. Anteꝙͣ ꝯteratur exaltatur cor hoīs ⁊ anteꝙͣglorificetur huiliatur. Qui priusrn̄dꝫ ꝙ audiat ſtultū ſe eē demōſtrat ⁊ ꝯfuſiōe dignū. Spus viriſuſtētat imbecillitatē ſuaꝫ. ſpirituvero ad iraſcendū facilē: qͦs poterit ſuſtinere. Cor prudētis poſſidebit ſcīaꝫ ⁊ auris ſapiētiū q̄rit doctrinā. donū hoīs dilatat viā eiꝰ⁊ an pn̓cipes ſpātiū ei facit Iuſtꝰpor eſt accuſator ſui venit amicuſeiꝰ ⁊ īueſtigabit eū. Conͣdictōesꝯpinit ſors ⁊ int̓ potenteſqͦꝫ diuidicat. Frat̓ qui adiuuatur a frēqͣſi ciuitas firma ⁊ iudicia qͣſi vectes vrbiū. De fructu oris viri replebitur vent̓ eiꝰ agemiia labioꝝ ip̄iꝰ ſaturabūt eū. Mors ⁊ vita in manibꝫ lingue. qui diligūtea ꝯmedēt fructꝰ eiꝰ Qui inuenitmuliereꝫ bonā inueīt bonū ⁊ hauriet iocunditatē a dn̄o. Qui expellit muliere bonaꝫ expellit bonū. q̄aut tenꝫ adulterā ſtultus ē ⁊ niſipiēs. Cū obſectiōibꝫ loqͥtur pauper ⁊ diuēs effabitur rigidē. Viramicabilis ad ſocietateꝫ magisamicus erit ꝙ frat̓.Elior ē pauꝑ qͥ ābulat in ſim¶ Rplicitate ſua ꝙ diues torqn̄slabia ſua ⁊ inſipiēs. Vbi nō ē ſcienciā aīe nō eſt bonū ⁊ qͦ feſtinꝰeſt pedibꝫ offendꝫ. Stulticia hoīſſupplātat greſſus eiꝰ et conͣ deum