illius naſcētur cōtentiōes nō mōdice: ⁊ ꝑiclitabit̉ ut cadat ⁊ nō cadet tūc. ſed iterū conſtituet̉ in fuūiniciū ẜt quoniā vidiſti ſb̓alareˢoctō coherentes alis eiꝰ hec eſt interp̄tatio. Exurget in ipſo octo reges quorū erūt tempora leuia etannicitati ⁊ duo quidē ex ip̄is ꝑient. Appropinquāte autē tꝑe medio quatuor ſeruabūtur ī tꝑe cuꝫincipiet appropinqͣre tēpꝰ eiꝰ ut fimatur. due vero in fine ſeruabūtur. Et quonā vidiſti tria capitaquieſcentia: hec eſt interp̄tatio.In nouiſſimis eiꝰ fuſcitabit altiſſimꝰ tria regna: ⁊ reuocabit in eamiulta ⁊ dn̄abuntur terrā ⁊ qͥ habitant in ea cū labore multo ſuperones qui fuerūt an̄ hos. Propterhoc ip̄i vocati ſūt capita aqͣle. Iſtiem̄ erūt qui recapitulabūt impietates eius ⁊ qui ꝑficient nouiſſima eiꝰ. Et quomaꝫ vidiſti caputmauis nō apparens: hec eſt interp̄tacio eiꝰ Quoniā vnꝰ ex eis ſuꝑlectū ſuū morietur ⁊ tn̄ cū tormentis. Nam duo qui ꝑſeuerauerintgladiꝰ eos cōmedet Vniꝰ em̄ gladius comedet qͥ cū eo ſed tamē h̓gladio in nouiſſimis cadet. Et qͦniā vidiſti duas ſb̓alares trāicietes ſuꝑ caput qd̓ eſt ī dextera parte: hec eſt interp̄tatio. Hij ſūt qͦsconſeruauit altiſſimꝰ in fineꝫ ſuūhoc eſt regnū exile ⁊ turbacōnisplenū. Sicut vidiſti et leonē quēvidiſti de ſilua euigilantē ⁊ rugiētem ⁊ loquētem ad aqͣlam ⁊ argūentē eaꝫ. ⁊ iniuſticias ip̄iꝰ ꝑ ōnesſermōes eius ſicut audiſti: hic ēvētus quē ſeruauit altiſſimꝰ in finem ad eos ⁊ impietates ip̄oruꝫ:F3arguet illos ⁊ incuciet corā ip̄iscerpciōes eorū. d̓tatuet em̄ eos īiudiciū viuos ⁊ erit cum arguei̓teos tunc corripiēt eos. Nā reſiduum ppl̓m meū liberabit cū miſei̓aqui ſaluati ſūt ſuꝑ fines meos: etiocūdabit eos quoaduſqꝫ venietfinis dies iudicij de quo locutusſū tibi ab inicio. Hoc ſōnium qd̓vīdiſti ⁊ hec interp̄tationes. Tuergo ſolus dignꝰ fuiſti ſcire altiſſimi ſecretū hoc Scribe ergo omaiſta ī libro que vidiſti ⁊ pōne eain loco abſcōdito ⁊ docebis ea ſapiētes de populo tuoquoꝝ cordaſcis poſſe capere ⁊ ſeruare ſecretahec Tu at adhuc ſuſtine h̓ alioˢdies ſeptē ut tibi on̄datur qͥcqͥdviſū fuerit altiſſimo on̄dere tibi.Et ꝓfectꝰ eſt a me. Et factū eſt cuꝫaudiſſet oms populꝰ quoniā pertranſierūt ſeptē dies ⁊ ego nō fuiſſem reuerſus in cītatē ⁊ ꝯgregauit ſe onis amimo vſqꝫ ad maximū ⁊ venit ad me ⁊ dixerūt in dicētes Quid peccauimꝰ tibi ⁊ qͥd īiuſte egimꝰ in te qm̄ derelinquēsnos ſediſti in loco hoc. Tu eī nōbis ſuꝑes ſolus ex onibꝰ popul̓ſicut botrus de vinea ⁊ ſicut lucerna in loco obſcuro ⁊ ſic̄ portꝰ ⁊ naiuis ſaluata a tēpeſtate. Aut n̄ ſufficiūt nob̓ mala q̄ ꝯtīgūt. Si gͦ tunos dereliq̄ris qnͣto nob̓ erat melius ſi eēmus ſuccenſi ⁊ nos cumincendio ſyon. Nec enim nos meliores ſumꝰ eorum qui ibi mortuiſūt. Et plorauerunt voce magnaEt rn̄di ad eos ⁊ dixi. Confide iſrl̓⁊ noli triſtari tu domꝰ iacob. Eſtenim memoria veſtri coraꝫ altiſſimō et fortis nō eſt oblitus veſtri