¶ Pſalteraū.271 2.Ut audiā vocē laudis: ⁊ enarrēvniuerſa mia̓bilia tua. n̄e dilexi decore domꝰ tue: ⁊ locuꝫ habitacōis glorie tue. e ꝑdas cū invijs deꝰ anima mea: et cum virisſāguiū vitā meam. In quoꝝmanibꝰ iniqͥtates ſūt: dextea̓ eorūrepleta eſt muneribꝫ. Ago aūtin innocētia mea ingreſſus ſū: redimemē ⁊ miſere̓ mei. O es meus ſtetit in directō: in eccleſijſ bn̄dicam te dn̄e ¶ In finem priusꝙͣ limretur. Pſal̓. dd̓.anfiltet iia. GoOmnꝰ illūinacō mea:⁊ ſalus mea que timeet xliqura pda maeqꝫ ēbo? On̄s ꝓtector vitemee: a qͦ trepidaboO um appropiat ſuper me nocentes: ut edant carnes meas. QuiEntalnaabꝰ mts tutntdtribulant me inimici mei: ipſi īfirmati ſūt ⁊ ceciderunt. S i ꝯſiſtātaduerſū me caſtra: non timebitcor meū. S i exurgat adu̓ſum meR iipiaa mimics mros quinſūt et odio imnpreliū: in hoc ego ſperabo. UCnaꝫCemt. Cuſtodi annamnepecij a dn̄o hanc requira: ut nhinarui ntuū ralica intem in domo dn̄i om̄bꝰ diebꝫ vitemee. At videaꝫ voluntate dn̄i: ⁊(mnotina lutiviſitem tēplum eius. Quoniamabſcōdit me in tab̓naculo ſuo indie maloꝝ: ꝓtexit me in abſcōdito tab̓naculi fui. In petra exalfauit me: ⁊ nunc exaltauit caputmeū ſuꝑ imimicos meos. Circūuui aimolaui in tabernaculo eiuſhoſtiā vociferacōis catabo ⁊ pſalmū dicam dn̄o. Exaudi dn̄e vocem mea quā clamaui ad te: miſerere mei ⁊ exaudi me. Tibi dixitcormeū exquiſiuit faciēs mea: faciē tuam dn̄e reqͥram. Qe au̓taˢfacieꝫ tuā a me: ne declines ī ira aſeruo tuo. Idintor meꝰ eſto nderelinqͣs me: neqꝫ deſpicias medeꝰ ſalutaris meꝰ. Qm̄ pat̓ me⁊ mat̓ mea derelinq̄runt me: dn̄sautē aſſumpſit me. Lege ponemihi dn̄e in via tua: ⁊ dirige me īſemita recta ꝓpter inimicos meose tradideris me in am̄as tribulantiū me: quoniā infurrexer̄tin me teſtes imqͥ: ⁊ mentita ē iniqͥtas ſibi. Tredo videre bona dn̄iin terra viuentiū. Expecta dn̄mviriliter age: ⁊ cōfortet̉ cor tuum⁊ ſuſtine dominū. ¶ Psͣ. dd̓.D te dn̄e clamabo deus meꝰne ſileas a me: ne quādo taceas a me: ⁊ aſſil̓abor deſcēdentibꝫin lacum. Exaudi dn̄e vocē oracōis mee dū oro ad te: dum extollo manꝰ meas adtēplum ſāctuꝫtuū. de ſimul tradas me cū peccatoribꝰ: ⁊ cū oꝑantibꝰ iniquitatē ne ꝑdas me. Qui loquunturpace cū ꝓximo ſuo: mala auteꝫ incordibꝰ eoꝝ: Oa illis ẜm operaeoꝝ: ⁊ ſcd̓m neqͥciaꝫ adinuencionū ipſoꝝ. O cd̓m oꝑa manuuꝫeorū tribue illis: redde retribucione eoꝝ ipſis. Qm̄ non intellexerūt oꝑa dn̄i ⁊ in oꝑa manuū eiꝰ:deſtrues illos ⁊ nō edificab̓ eos.Bn̄dictus dn̄s: qm̄ exaudiuit vocē deprecacōis mee. On̄s adiutor meꝰ ⁊ ꝓtector meꝰ: ⁊ ī ipſo ſperauit cor meū ⁊ adiutus ſū. Etrefloruit caro mea: ⁊ exvoluntatemea cōfitebor ei? On̄s fortitudoplebis ſue: ⁊ ꝓtector ſaluacōnuꝫxp̄i ſui eſt. S aluū fac populū tuum dn̄e ⁊ bn̄dic hereditati tue: etrege eos et extolle illos vſqꝫ ineternum.