Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Seite
244v
Einzelbild herunterladen
 

donoꝝ inclinet te depone magnitudīeꝫ tuā abſqꝫ tribulacōe ⁊ omnes robuſtos fortitudīe. Ne ꝓtrahas nocteꝫ ut aſcēdāt ppl̓i ꝓ eis.Caue ne declīes ad iniqͥtatē. Hāceī cepiſti ſequi ptꝰ miſeriā. Ecce deus excelſus in fortitudīe ſua ⁊ nl̓lus ei ſimilis ī legiſlatoribꝰ Ruispotei̓t ſcrutari vias eiꝰ aut qͦs poteſt ei dice̓ oꝑatꝰ es iniqͥtatē. Memento ꝙ ignoes opꝰ eius de qͦcecinerūt viri. Oēs hoīes vident eūvnꝰ qͥſqꝫ intuet̉ ꝓcul Ecce deꝰ magnꝰ vinces ſcīam nr̄aꝫ. Nūerꝰ ānorū eius ineſtimabil̓. Qui aufertſtellas pluuie et effūdit imbresad inſtar gurgitu. Qui de nubibꝫfluūt q̄ pretexūt cūcta deſuꝑ. Si voluerit extēdere nubes qͣſi tentoriūſuū et fulgurare lumīe ſuo deſuꝑcardines qͦꝫ maris oꝑiet. ꝑ hec eīiudicat ppl̓us ⁊ dat eſca multismorͣlibꝰ. In manibꝰ abſcōdit lucē ⁊ p̄cepit ei ut rurſus adueīat.Annūciat de ea amico ſuo ꝙ poſſeſſio eiꝰ ſit ⁊ ad eā poſſit aſcēde̓.Vꝑ hoc exp̄a Ca. xxxvij.uit cor meū ⁊ emotuꝫ ē de loco ſuo. Audiet audicōeꝫ in terrore vocis eiꝰ ⁊ ſonū de ore illiꝰ ꝓcedētem. Subter ones celos ip̄e ꝯſiderāt ⁊ lumē illiꝰ ſuꝑ termīos terre. Poſt eū rugiet ſonitꝰ tonabitvoce magnitudīs ſue ⁊ nō inueſtigabit̉ cū audita fuerit vox eius.Tonabit deꝰ in voce ſua mirabilit̓ qͥ facit magna ⁊ inſcrutabiliaQui p̄cipit niui ut deſcendat ī terrā ⁊ hyemis pluuijs ⁊ imbri fortitudīs ſue. Qui in māuōniū hornū ſignat ut nouerīt ſinguli oꝑaſua. Ingrediet̓ beſtia latibulū ſuū⁊ in antro ſuo morabit̉. Ab interioribꝰ egrediet̉ tēpeſtas et ab arcturo frīgꝰ. Flante d̓ ꝯcreſcit gelu ⁊ rurſū latiſſime fūdunt̉ aqueFrumētu deſiderat nubes ⁊ nubeſſpargūt lumē ſuū Que luſtrāt cūcta ꝑ circuitū qͦcūqꝫ eas voluntaſgub̓nātis duxerit ad oē qd̓ p̄ceprit ill̓ ſuꝑ facie orbis t̓raꝝ ſiue invnā tribū ſiue īt̓ra ſua ſiue ī qͦcūqꝫ loco mīe ſue eas iuſſerit inueīri. Auſculta hec iob ſta ⁊ ꝯſideramirabilia dei. Nunqͥd ſcis qn̄ p̄cepit deꝰ pluuijs ut on̄derēt lucē nubiū eiꝰ. Nūqͥd noſti ſemitas nubiū magnas et ꝑſcās ſcīas. Nōne veſtinita tua calida ſūt cū ꝑflata fueit t̓ra auſtro. Tu forſita cūeo fabricatꝰ es celos qͥ ſolidiſſimiqͣſi ere fuſi ſūt. On̄de nob̓ qͥd dicamꝰ illi. Nos qͥppe īuoluimur tenebris. Quis narrabit ei q̄ loqͦr. fc̄ſi locutꝰ fuei̓t hō deuo a̓bit̓ at nūcnō vidēt lucē. Subito aer coget̉ īnubes ⁊ vētꝰ trāſiēs fugabit eaſ.Ab aqͥlone auꝝ venit ⁊ a d̓ formidoloſa laudacō. digni em̄ inueīrinō poſſumꝰ. Magnꝰ fortitudine ⁊iudicō ⁊ iuſticia ⁊ enarrari nō poteſt. Id timebūt eū viri ⁊ nō audebūt ꝯtēplariōnes qͥ ſibi videntur eē ſapiētes. Ca. xxxviij.eſpōdēs autē dn̄s iob deturV bine dixit Quis ē iſte iuoluēs ſentētias ẜmonibꝰ impitis.Accinge ſic̄ vir lūbos tuos interrogabo te ⁊ rn̄de mihi. Vbi erasquādo ponebā fundamēta terre.Indica in ſi habes intelligentiaꝫ.Quis poſuit mēſuras eiꝰ ſi noſti:vel qͥs tētēdit ſuꝑ eā lineā. Suꝑquobaſes illius ſolidate ſunt.