Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Seite
219v
Einzelbild herunterladen
 

Accitoqꝫ athach eunucho queꝫrex miniſtruꝫ ei dederat: p̄cepit utiret ad mardocheū ⁊ diſce̓t ab eocur hoc face̓t. Egreſſuſqꝫ athachiuit ad mardocheū ⁊ inuenit euꝫſtantē in platea ciuitatis an̄ oſtium palacij. Qui indicauit ei oīaque acciderant quo amā ꝓmiſiſſꝫut in theſauros regis ꝓ iudeoruꝫnece inferret argentuꝫ: exēplarqꝫedicti qd̓ pēdebat in fuſis dedit eiut regine on̄deret ⁊ moneret eamut intraret ad regem et dep̄caret̉eū ꝓ ppl̓o ſuo. Regreſſus athachnūciauit heſter oma que mardocheꝰ dixerat. Que m̄dit ei ⁊ iuſſitut dice̓t mardocheo. Oēs ſerui regis ⁊ cūcte que ſb̓ dicōne eiꝰ ſuntnorunt ꝓuincie qd̓ ſiue vir ſiuemulier non vocatus interiꝰ atriūregis intrauerit. abſqꝫ vlla cūctacōne ſtatim iterficiatur: niſi forterex aureā virgam ad eū tetēderitꝓ ſigno clementie atqꝫ ita poſſitviuere. Ego igit̉ qūō ad rege int̓rre potero que trigīta iā diebꝰ nōſum vocata ad eū? Qd̓ cū audiſſꝫmardocheꝰ rurſū mandauit heſter dicēs. Ne putes ꝙ animā tuātm̄ liberes qꝛ in domo regis es precūctis iudeis. Si enī nūc ſiluerisꝑ aliam occaſionē liberabūtur iudei ⁊ tu ⁊ domꝰ pr̄is tui peribitis.Et quis nouit vtrū idcirco ad r̓gnum veneris: ut in tali tēꝑe ꝑareris. Rurſūqꝫ heſter hec inardocheoverba mādauit. Vade ⁊ ꝯgregaoēs iudeos quos in fuſis reperiſ⁊ orate ꝓ me. Nō cōmedetis ⁊ nōbibetis tribꝰ diebꝰ ⁊ tribꝰ noctibꝫ⁊ ego cū ancillulis meis ſimiliterjeuuinabo: ⁊ tunc ingrediar ad r̓gēconͣ legē faciēs nō vocata tradenſqꝫ memorti ⁊ periculo. Iuit itaqꝫmardocheꝰ ⁊ fecit ōma q̄ heſter Ca. v.preceꝑat.Ie aūt tercō induta ē heſterregalibꝰ veſtimentis et ſtetit in atrio domꝰ regie qd̓ erat iterius conͣ baſilicā regis. Et ille ſedebat ſuꝑ ſoliū ſuum in cōſiſtoriopalacij con oſtiū domus. Cunqꝫvidiſſet heſter reginā ſtantē placuit oculis eiꝰ ⁊ extēdit ꝯtra eamvirgā auream quā tenebat māuQue accedēs oſculata ē ſūmitateꝫvirge eiꝰ: dixitqꝫ ad eaꝫ rex Quidvis heſter regina. Que ē peticiotua. Etiā ſi dimidiā parteꝫ regnipetieris dabit̓ tibi. At illa rn̄dit.Si regi placꝫ obſecro ut veīas adme hodie ⁊ aman tecū ad ꝯuiuiūqd̓ ꝑaui. Statīqꝫ rex: vocate inqͥtcito aman ut heſter obediat volūtati. Venerūt itaqꝫ rex ⁊ amā adcōuiuiū qd̓ eis regina ꝑauerat.dixitqꝫ ei rex poſtꝙͣ vinū biberatabūdāter. Quid petis ut det̓ tibi⁊ ꝓ qͣ re poſtulas.?Etiā ſi dimidiam ꝑtē regni mei petieis īpetrab̓.Cui rn̄dit heſter. Peticio mea etpreces ſūt iſte. Si inueni in ꝯſpcūregis gr̄tiaꝫ ⁊ ſi regi placet ut detmihi qd̓ poſtulo ⁊ meaꝫ impleatpeticōnem: veniat rex ⁊ aman adcōuiuiū qd̓ paui eis ⁊ cras aperiam regi voluntatē meā. Egreſſuseſt itaqꝫ illo die amā letus ⁊ alacer. Cūqꝫ vidiſſet mardocheuꝫ ſedentē āte fores palacij ⁊ nōſoluꝫnō aſſurrexiſſe ſibi ſꝫ nec motū q̄dē de loco ſeſſiōis ſue indigͣtus evalde ⁊ diſſimulata ira reu̓ſus indomū ſuā ꝯuoͣuit ad ſe aīcos ſuoꝫ