Non vereat̉ bona puella introiread dn̄m meū ut honorificet̉ antefaciem eiꝰ ⁊ māducet cum eo ⁊ bibat vniū ī iocūditate Cui iudithrn̄dit. Que ego ſū ut ꝯtrādica domīo meo. cOmē qd̓ erit ante oculos eiꝰ bonū ⁊ optimū faciā. Quicqͥd auteꝫ illi placuerit hoc in eritoptimū onbꝰ diebꝰ vite mee. Etſurrexit ⁊ ornauit ſe veſtimentoſuo ⁊ ingreſſa ſtetit an facie eiusCor autē holofernis cōcuſſuꝫ eſt:erat em̄ ardēs in ꝯcupiſcentiā eiꝰEt dixit ad eam holofernes. Bibenūc ⁊ accūbe in iocūditate: qm̄ inueniſti graciā corā me Et dixit iudith. Bibā dn̄e qm̄ magnificataeſt amā mea hodie pre onbꝰ diebꝰ meis. Et accepit ⁊ māducauit⁊ bibit corā ipſo ea que ꝑauea̓tilli ancilla eius. Et iocundꝰ factꝰē holofernes ad eā bibitqꝫ vniuꝫmultū minis quātu nunꝙͣ biberat in vita ſua. ¶ Ca. xiij.T autē ſero factū eſt feſtīauerūt ſerui illiꝰ ad hoſpitiaſua ⁊ ꝯcluſit vagao oſtia cubiculi ⁊ abijt. frat autē oēs fatigati avino. Eratqꝫ uidith ſola in cubiculo. Porro holofernes iacebat īlectō minia ebrietate ſopitꝰ dixitqꝫ iudith puelle ſue ut ſtaret foris an cubiculū et obẜuaret. Stetitqꝫ iudith an̄ lectū orans cū lacrimis ⁊ labioruꝫ motū in ſilēciodicēs. Confirma me dn̄e deꝰ iſrl̓ ⁊reſpice in hac hora ad oꝑa mauum meaꝝ: ut ſicut ꝓmiſiſti ihrl̓mciuitatē tuā eigas ⁊ hoc qd̓ credēſꝑ te poſſe fieri cogitaui ꝑficiā. Etcū hec dixiſſet acceſſit ad colūnaꝫq̄ erat ad caput lectuli eiꝰ ⁊ pugionē eiꝰ q̄ in ea ligatꝰ pēdebat exoluit. Cūqꝫ euaginaſſꝫ illū apphedit coma capitis eiꝰ ⁊ ait. Confirmame dn̄e deꝰ in hac hora. Et percuſſit bis in ceruice eiꝰ ⁊ abſciditcaput eiꝰ ⁊ abſtulit canopeū eiꝰa colūnis ⁊ euoluit corpꝰ eiꝰ trūcum. Et poſt puſillū exiuit et trͣdidit caput holofernis acille ſue etiuſſit ut mitte̓t illud in pera ſuaꝫEt exierūt due ẜm cōſuetudinemſuaꝫ quaſi ad orōeꝫ ⁊ trāſierūt caſtra ⁊ gyrātes vallē venerūt adporta ciuitatis Et dixit uidith alōge cuſtodibꝰ murorū. Aꝑite portas qm̄ nobiſcū ē deꝰ qui fecit virtute m iſrl̓. Et factum eſt cū audiſſent viri voce eius vocauerūt preſbiteros ciuitatis. Et occurreruntad eam ones a minimo vſqꝫ admaximū: qm̄ ſperauerūt ea īa nōeē venturā. Et accendētes luminaria ꝯgirauerūt circa eam vniuerſi. Illa autē aſcendes in eminencōrem locū iuſſit fieri filentiū. Cūqꝫōnes tacuiſſent dixit iudithLaudate dn̄m deū noſtꝝ qͥ nō deſerūit ſꝑantes in ſe ⁊ in me acillaꝫ ſuaadimpleuit miſei̓cordiā ſuā quāꝓmiſit domūi iſrl̓: ⁊ interfecit inmanū mea hoſtē populi ſui ī hacnocte. Et ꝓferēs de pera caput holofernis on̄dit ill̓ dicens. Ecce caput holōfernis pnͥcipis militie aſſirioꝝ Et ecce canopeū illiꝰ ī qͦ recūtbebat ī eb̓ etate ſua vbi ⁊ ꝑ manufrīe ꝑcuſſit illū dn̄s deꝰ nr̄. Viuitauteꝫ ip̄e dn̄s qm̄ cuſtodiuit meāgelꝰ eius ⁊ hinc eūteꝫ ⁊ ibi ꝯmorante ⁊ inde hūc reuertēte ⁊ nō ꝑmiſit me dn̄s acillā ſuā coinqͥnai̓hꝫ pollucō ē p̄cti reuocauit me vob̓