ſabbata ⁊ neomenias ⁊ feſta domꝰ iſrl̓. frat autē eleganti aſꝑcūnimis cui vir ſuꝰ reliquerāt diuicias multas ⁊ familiā copioſamac poſſeſſiones armētis boum etgregibꝰ ouiū plenas. Et erat hecin onbꝰ famoſiſſiā quoniā timēbat dn̄m valde nec erat qͥ loqueret̉ de illa verbum malū. Hec itaqꝫ cū audiſſet qm̄ ozias ꝓmiſiſſꝫꝙ tranſacto quinto die traderetciuitatē miſit ad preſbiteros chabri ⁊ charmi. Et venerūt ad illaꝫ⁊ dixit illis. Cd̓ eſt hoc verbuꝫ inquo ꝯſenſit ozias ut tradat ciuitatē aſſirijs. ſi intra qnͥqꝫ dies nōvenerit vobis adiutoriū? Et quieſtis vos qui tēptatis dn̄m. Nōeſt iſte ẜmo qͥ miſericordiā ꝓuocet ſed potiꝰ qui ira excitet ⁊ furorem accēdat. Poſuiſtis vos tēpꝰmiſeracōis dn̄i ⁊ in arbitriū vr̄mdiem ꝯſtituiſtis ei. Sed qꝛ patiēſdominꝰ eſt ī hocip̄o peniteamꝰ ⁊ īdulgentiā eius lacrimis poſtulemꝰ. Non enī qͣſi homo deus ſic cōminabit̉ neqꝫ ſicut filiꝰ hōinis adiracundiā inflāmabitur. Et ideoHuiliemꝰ illi am̄as noſtras ⁊ inſpū cōſtituti humiliato ſeruiētesilli: dicamꝰ flentes dn̄o ut ẜm volūtateꝫ ſuā ſic faciat nobiſcū citomīaꝫ ſuā: ut ſicut cōturbatū ē cornoſtrū in ſuꝑbia eorū. ita eciā denoſtra hūilitate gloriemur quoniā non ſumꝰ ſecuti peccata patrūnoſtroꝝ qͥ dereliq̄rūt deū ſuum etadorauerūt deos alienos. ꝓ quoſcelere dati ſunt in gladiū ⁊ in rapͥma ⁊ incōfuſionem immicis ſuis. Nos autē alterū deū neſcimuspret̓ ipſū. Expectemꝰ huiles ꝯſolacōeꝫ eiꝰ ⁊ exqͥret ſanguinē noſtꝝde afflictiōibꝰ mimicoꝝ noſtrorū⁊ hūiliabit onēs gētes quecūqꝫ īſurgunt cōtra nos ⁊ faciet illasſine honoe̓ dn̄s deꝰ noſter. Et nūcfrēs quoniā vos eſtis p̄ſbiteri inppl̓o dei et ex vobis pendet am̄a nloꝝ ad eloquiū veſtꝝ corda eoꝝerigite ut memores ſint qꝛ temptati ſunt pres noſtri ut ꝓbareturſi vere colerent deū ſuū. Aemoreseē debent quo pat̓ noſter abrͣhatemptatꝰ eſt ⁊ ꝑ multas tribulacōes ꝓbatus: dei amicus effectꝰ ē.Sic iſaac. ſic iacob. ſic moyſes: ⁊om̄es qui placuerūt deo ꝑ ml̓tastribulacōes tranſierūt fideles. Illi autē qui temptacōnes nō ſuſceperunt cū timore dn̄i ⁊ impaciēciam ſuā ⁊ improperiū murmuratiom̄s ſue contra dn̄m ꝓtulerunt.exterminati ſunt ab extermīatoe̓⁊ a ſerpētibꝰ ꝑierunt. Et nos ergonon vlciſcamur nos ꝓ hijs quepatimur. ſed reputātes pctīs nōſtris hec ipſa ſupplicia minorā eſſe flagella domī quaſi ſerui qͥ corxipimur ad emēdacōnem et nōad ꝑdicōem noſtraꝫ eueniſſe credamꝰ Et dixerunt illi ozias ⁊ preſbiteri. Oma que locuta es vea̓ ſūt⁊ non eſt in ſermonibꝰ tuis vllareprehenſio. Nūc ergo ora ꝓ nob̓quoniā mulier ſancta es ⁊ timēſdeum. Et dixit iudith. Sicut illisqd̓ potui loqͥ dei eē ꝯgnoſcitis itaqd̓ facere diſpoſui ꝓbate ſi ex do e⁊ orate ut firmū faciat deꝰ ꝯſiliūmeū. Stabitis vos ad portaꝫ nōcte iſta ⁊ ego exea cū abra mea ⁊orate ut ſic̄ dixiſtis ī diebꝰ qnͥqꝫreſpiciat dn̄s populū ſuū iſrahel