et recipiet ſanitate caro tua atqꝫmūdaberis. Iratꝰ naamā recedebat dicens. Putabā ꝙ rgrederet̉ad me ⁊ ſtas īuocaret nomē dn̄idei ſui ⁊ tange̓t manu ſua locuꝫ lepre ⁊ curaret mne. Nūqͥd nō meliores ſunt abana ⁊ pharfar fluuijdamaſci oībꝰ aqͥs iſrl̓ ut lauer īeis ⁊ mūder. . Cū gͦ vertiſſꝫ ſe ⁊ abiret indignās: acceſſerūt ad eū ſerui ſui ⁊ locuti ſunt ei. Pat̓ ⁊ ſi remgrandē dixiſſꝫ tibi ꝓph̓a: certe facere debueras. qnͣtomagiſ qꝛ nuncdixit tibi lauare ⁊ mūdaberis. Deſcēdit ⁊ lauit ſeptiēs ī iordane iuxͣſermone viri dei ⁊ reſtituta ē caroeiꝰ ſicut caro pueri ꝑuuli ⁊ mūdatus ē. Reu̓ſuſqꝫ ad viꝝ dei cuꝫ vniuerſo comitatu ſuo: venit ⁊ ſtetitcorā eo ⁊ ait. Vere ſcio ꝙ non ſitaliꝰ deꝰ in vniu̓ſa terrā. niſi tm̄ iniſrl̓. Obſecro itaqꝫ ut accipias benedictioneꝫ a ſeruo tuo. At ille reſpōdit. Viuit dn̄s an̄ quē ſto. qꝛnō accipiā. Cūqꝫ vim faceret: penitus non acqͥeuit dixitqꝫ naamanVt vis. Sꝫ obſecro ꝯcede in ſeruotuo: ut tollā onꝰ duoꝝ burdonūde terra. Nō em̄ fatiet vltrā ſeruꝰtuꝰ holocauſtū aut victimā dijsalienis. nͥ dn̄o. Hoc aūt ſolū ē deqͦ dep̄ceris dn̄m ꝓ ſeruo tuo. qn̄ īgredietur dn̄s meus templū remmō ut adoret ⁊ illo īnitente ſupermanū meā. ſi adorauero in tēploremmō: adorāte eo ī eodeꝫ loco utignoſcat in dn̄s ſeruo tuo ꝓ hacre. qui dixit ei. Vade ī pace. Abijtgͦꝫ ab eo: electo terre tēꝑe. Dixitqꝫgiezi puerviri dei. Peꝑcit dominꝰmeꝰ naamā ſiro iſti ut nō acciperet ab eo qͥ attulit. Viuit dn̄s qͥacurrā poſt eū ⁊ accipiaꝫ ab eo aliqͥd. Et ſecutus ē giezi poſt tergumnaamā Quē cū vidiſſꝫ ille currentē ad ſe: deſilijt de curru in oecurſūeiꝰ ⁊ ait. Rectene ſūt om̄a? Et illeait. Recte. dn̄s meus miſit me adte dicēs. Aō venerūt ad me duoadoleſcēteſ de mōte ep̄hraim ex filijs ꝓph̓aꝝ. Da eis talentū argēti⁊ veſtes mutatorias duplices. dixitqꝫ naaman. Meliuſ ē ut accipias duo talenta. Et cōegit eū. ligauitqꝫ duo talenta argēti ī duobꝰſaccis ⁊ duplicia veſtimēta ⁊ īpofuit duobꝰ pueris ſuis qͥ et portauerūt corā eo. Cūqꝫ veniſſet iā veſpi tulit de manu eoꝝ ⁊ repoſuit īdomo. dimiſitqꝫ viros ⁊ abierūt.ip̄e āt īgreſſuſ ſtetit corā dn̄o ſuoEt dixit heliſeus. Vn̄ veīs gilezi?Qui rn̄dit. Nō iuit ſeruꝰ tuꝰ quoꝙͣ. At ille ait Nonne cor meum inpreſenti ea̓t. quando reuerſus eſthomo de curru ſuo in occurſū tui?Nunc igitur accepiſti argentum⁊ accepiſti veſtes ut emas oliueta ⁊ vīeas ⁊ oues ⁊ boues ⁊ ſeruoſ⁊ ancillas. Sed ⁊ lepra naamanadherebit tibi et ſemini tuo vſqꝫin ſempiternum. Et egreſſus eſtqͣſi nix ab eo leproſus. ¶ Ca. vi.Ixer̄t aūt filij ꝓph̓arū ad heliſeū. Ecce locus in qͦ habitamꝰ corā te: anguſtꝰ ē nob̓. Eamꝰvſqꝫ adiordanē et tollāt ſingulide ſilua matelas ſingulaſ ut edificemꝰ nob̓ ibi locuꝫ ad hītandū. q̄dixit. Itē. Et ait vnꝰ ex ill̓. Veī gͦ⁊ tu cū ẜuis tuis. rn̄dit. Ego veniaEt abijt cū eis. Cūqꝫ veniſſent adiordanē: cedebant ligna. Acciditaūt ut cū vnꝰ materiā ſuccidiſſet