¶ Iena. iij..18 8.Nuntius vero q̄ ierat vt vocaretmichea locutus ē ad eum dicensEcce ſermōes ꝓph̓aꝝ ore vno regibona p̄dicant. Sit gͦ ſermo tuusſil̓is eorū ⁊ loquere bona. Cui micheas ait. Viuit dn̄s. qꝛ qd̓cūqꝫdixerit mihi dominus hoc loq̄rVenit itaqꝫ ad regē ⁊ ait illi rex.ichea: ire debemus in ramothgala ad ad preliandū an ceſſae̓.Cui ille reſpōdit. Aſcende et vadeꝑſpere ⁊ tradet dn̄s ī manu regiˢdixit āt rex ad eū. Iterū atqꝫ iteꝝadiuro te vt nō loq̄ris mihi niſiqd̓ verū eſt in noīe dn̄i. Et ille aitaas ppijVVidi cūctū iſrahel diſꝑſū in motibus qͣſi oues nō habētes paſtorem. Et ait dn̄s. Non habent iſtidn̄m: reuertat̉ vnuſquiſqꝫ ī domūſuā in pace. Dixit ergo rex iſrahelas. vipit aītioſad ioſaphat. Nunqͥd nō dixi tibiqꝛ nō ꝓphetat mihi bonū ſꝫ ſemꝑFnꝰ ꝑcūī tr at xx iſtꝭ abmalū. Ille vero addens ait. Propter hoc audi ſermonē dn̄i Vididn̄m ſedentē ſuꝑ ſoliū ſuū ⁊ oneꝫexercitū celi aſſiſtentē ei a dextriſ⁊ a ſiniſtris. Et ait dn̄s. Quis decipiet achab regē iſrl̓ vt aſcēdat⁊ cadat in ramoth galaad? Etdixit vnus verba huiuſcemōi etalius aliter. Egreſſus ē aūt ſpūs⁊ ſtetit corā dn̄o ⁊ ait. Ego decipiam illū. Cui locutus ē dn̄s In q.Et ille ait. Egrediar et ero ſpiritꝰmendax in ore oīm ꝓphetarū eiuſEt dixit dn̄ſ. decip̄ies ⁊ pͥualebisegrede̓ ⁊ facita. Nunc igitur eccededit dn̄s ſpm̄ mēdacij ī ore oīmpphetaꝝ tuoꝝ qui hic ſūt et dn̄slocutus ē cōtra te malū. Acceſſitat ſedechias filius chanaan ⁊ ꝑcuſſit micheaꝫ in maxillā et dixit.Ae ne ergo dimiſit ſpiritꝰ dn̄i etlocutus ē tibi Et ait micheas.Viſurus es ī die illa quādo ingredieris cubiculū intra cubiculū vtabſcōdaris. Et ait rex iſrahel Tolle micheaꝫ et maneat apd̓ āmonprincipē citatis ⁊ apd̓ ioas filiuꝫamalech et dicite eis. Hec dicitrex Mittite virū iſtū ī carcere ⁊ ſuſtentate eū pane tribulacōnis ⁊aqua aguſtie: donec reu̓tar ī pacedixitqꝫ micheas. Si reu̓ſus fuei̓sin pace nō eſt locutꝰ ī me dn̄ſ. Etait. Audite ppl̓i oēs. Aſcēdit itaqꝫrex iſrl̓ et ioſaphat rex iuda ī ramoth gala ad. Sixit itaqꝫ rex iſrl̓ad ioſaphat. Sume arma ⁊ īgrede̓ p̄liū ⁊ indue̓ veſtibꝰ tuis. Porro rex iſrl̓ mutauit habitū ſuū ⁊īgreſſus ē bellū. Rex at ſyrie p̄ceꝑat pͥncipibꝰ curruū trigītaduobꝰ dicēs. Nō pugnabitiſ ꝯtra minorē ⁊ maiorē quēqͣ: niſi ꝯtra r̓gēiſrl̓ ſolū. Cū ergo vidiſſent principes curruuꝫ ioſaphat ſuſpicatiſūt ꝙ ip̄e eſſꝫ rex iſrl̓ ⁊ īpetu factopugnabant ꝯtra eū. Et exclamauit ioſaphat. Intellexerūtqꝫ pͥncipes curruū ꝙ nō eſſꝫ rex iſrl̓ etceſſauerūt ab eo. Vnus aūt qͥdātetēdit arcū: in īcertū ſagittā dirigens ⁊caſu ꝑcuſſit regē iſrl̓ interpulmone ⁊ ſtomachū. At ille dixit aurige ſuo. Verte manū tua ⁊eice me de exercitu. qꝛ gͣuiter vulneratꝰ ſū. Cōmiſſum ē gͦ p̄liuꝫ indie illa. Et rex iſrl̓ ſtabat ī curruſuo ꝯtra ſyros ⁊ mortuꝰ ē veſpereFluebat aūt ſāguis plage ī ſinucurrus ⁊ p̄cō īſonuit ī vniu̓ſo excitu anteꝙͣ ſol occumberet dicēs.Vnuſquiſqꝫ reu̓tat̓ in cītatē et in