¶ Xegū. iij.I81.et tribū beniamin centūoctogītamilia electoꝝ viroꝝ et bellatoruꝫvt pugnaret cōtra domū iſrl̓ etreducerēt regnū roboaꝫ filio ſalomonis. Factus ē aūt ſermō dn̄iad ſemeiaꝫ virū dei dicēs Loque̓adroboaꝫ filiū ſalomōis rege iuda ⁊ ad omnē domū iuda ⁊ bemiamin ⁊ reliqͦs de ppl̓o dicēs Hec dicit dn̄s. Nō aſcēdētis: nec bellabitis cōtra frēs vr̄os filios iſrahel.Reu̓tat̉ vir in domū ſua Ame em̄factū ē verbū hoc Audierūt ẜmonem dn̄i et reuerſi ſūt de itinere ſicut eis p̄ceꝑat dn̄s Edificauit ātiherobo a ſychem ī monte effraim⁊ habitauit ibi. Et egreſſus indeedificauit phanuel dixitqꝫ iheroboam in corde ſuo. Nūc reuertet̉ regnū ad domuꝫ dauid ſi aſcēderitt audrepopulus iſte vt fatiāt ſacrifitia īdomo dn̄i in ihrl̓m ⁊ ꝯuertet̉ corcbis pra in dauid vlppl̓i huius ad dn̄m ſuū roboaꝫ regē iuda interfitientqꝫ me ⁊ reuertent̉ ad eū et excogitato ꝯſilio fecit duos vitulos aureos: ⁊ dixiteis. Nolite vltra aſcende̓ iheruſalē Ecce dij tui iſrahel qͥ te eduxer̄tde terrā egipti. Poſuitqꝫ vniū inbethel ⁊ alterū in dan et factū eſtverbū hoc in peccatū. Ibat em̄ populus ad orandū vitulū vſqꝫ indan. Et fecit phana in excelſis ⁊ſacerdotes de extremis ppl̓i qui n̄erāt de filijs leui. Cōſtituitqꝫ diēſollēmne in mēſe octauo qͣntadecima die menſis in ſil̓itudinē ſollēnitatis q̄ celebrat̉ ī iuda Et aſcēdens altare ſil̓it̓ fecit in bethel: vtymolaret vitulis quos fab̓catuſfuerat. Conſtituitqꝫ in bethel ſac̓dotes excelſoꝝ q̄ fecea̓t ⁊ aſcēditſuper altare qd̓ extruxerat ī bethelqͣntadecīa die menſis octaui quēfinxerāt de corde ſuo. Et fecit ſollēnitatē filijs iſrahel ⁊ aſcēdit ſuperaltare vt adoleret inceſū. ¶ Ca. xiij.Cce vir dei venit de iuda ī ſermone dn̄i in bethel iheroboāſtante ſuꝑ altare ⁊ thus iacienteEt exclamauit cōtra altare ī ẜmone dn̄i ⁊ ait Altare altare: hec dic̄dn̄s. Ecce filius naſcet̉ domui dauid ioſias noīe et ymolabit ſuꝑte ſacerdotes excelſoꝝ qͥ nūc in tethura ſuccedūt ⁊ oſſa hōim ſuperte īcendet. deditqꝫ ī illa die ſignūdicēs. Hoc erit ſignū qd̓ locutusē dn̄s. Ecce altare ſcidet̉ ⁊ effundetur cinis qͥ in eo eſt. Cūqꝫ audiſſꝫrex ſermonē hominis dei quē īclamauerat ꝯtra altare in bethel: extendit manū ſuā de altari dicensApprehēdite eū. Et exaruit manꝰeius quā extēderat ꝯtra eum: necvaluit retrahe̓ ea ad ſe. Altareqͦꝫſciſſuꝫ ē ⁊ effuſus ē ciniſ de altariuuxta ſignū qd̓ p̄dixerat vir dei īſermone dn̄i. Et ait rex ad virumdei. dep̄care fatiē dn̄i dei tui ⁊ oraꝓ me vt reſtituat̉ manꝰ mea m.Orauit vir dei fatīe dn̄i et reu̓ſa ēmanus r̓gis ad eū ⁊ facta ē ſicutprius fuerāt Locutus e āt rex advirū dei. Veni mecū domū vt pradeas ⁊ dabo tibi munea̓. Rn̄ditqꝫvir dei ad regē. Si dederis mͥ mediam ꝑtē domus tue nō veniā tecūnec ꝯmedā panē neqꝫ bibā aquāin loco iſto. Sic em̄ mādatu e inin ſermone dn̄i p̄cipientis. Nonꝯmedes panē neqꝫ bibes aquamnec reu̓teriſ ꝑ viā q̄ veniſti Abijtergo ꝑ aliā viā ⁊ non ē reuerſus
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten