caſtrametatus eſt ſuꝑ fonteꝫ quierat ī ieſrahel. Et ſatapre quidemphiliſtijm incedebāt in centurijs⁊ milibus. dauid aūt et viri eiuserant in nouiſſimo agmine cumachis dixeruntqꝫ principes philiſtijm ad achis. Quid ſibi volunthebrei iſti?Et ait achis ad principes philiſtijm. Nūquid ignoratiſdauid qui fuit ſeruus ſaul regisiſcahel ⁊ eſt apud me multis diebus vel annis. Et nō inueni in eoquicꝙͣ ex die qua tnͣſfugit ad mevſqꝫ addiem hanc. Itati ſūt aūtaduerſus eū pnͥcipes philiſtijm⁊ dixerūt ei. Reuertatur vir ⁊ ſedeat in loco ſuo in quo conſtituiſtieū ⁊ nō deſcendat nobiſcū in preliū: ne fiat nobis aduerſarius cūpreliari ceperimus. Cūo enim aliter poterit placare dominū ſuumniſi in capitibus noſtris. Nōneiſte eſt dauid cui cantabant ī choris dicentes percuſſit ſaul in milibus ſuis ⁊ dauid in decem milibꝰſuis. Vocauit ergo achis dauid⁊ ait ei. Viuit dominus qꝛ rectuses ⁊ bonus in ꝯſpectu meo ⁊ exitꝰtuus ⁊ introitus tuus mecū eſt incaſtris Et non inueni in te quicꝙͣmali ex die qua veniſti ad me vſqꝫ in diē hanc. ſꝫ ſatrapis nō places. Reuertere ergo ⁊ vade in pace⁊ non offendas oculos ſatraparum philiſtijm. dixitqꝫ dauid adachis. Quid em̄ feci et quid inueniſti ī me ſeruo tuo a die qua fuiin ꝯſꝑcū tuo vſqꝫ in diem hāc utnō veniaꝫ ⁊ pugnē ꝯtra immicoſdn̄i mei regis. Rn̄dens aūt achislocutus ē addauid. Scio qꝛ bonꝰes tu in oculis meis ſicut angeluſdei. ſꝫ pnͥcipes philiſtinoꝝ dixer̄tNō aſcendet nobiſcū in p̄liū. Igit̉ꝯſurgē mane tu ⁊ ẜui dn̄i tui qͣ venerunt tecū ⁊ cū de nocte furrexeritis ⁊ ceperit diluceſcere ꝑgīte. Surrexit itaqꝫ de nocte dauid ip̄e ⁊ viri eius ut ꝓficiſcerent̉ mane ⁊ reu̓terentur ad terrā philiſtijm Philiſtijm aūt aſcenderūt in ieſrahel.Vnqꝫ veniſſent ¶ Ca. xxx.dauid ⁊ viri eius in ſicelechdie tertiā amalechite impētū fecerant ex ꝑte auſtrali in ſicelech etꝑcuſſerant ſicelech ⁊ incēderāt eāigni. Et captiuas duxerūt mulie̓sex ea a minimo vſqꝫ ad magnum⁊ non interfecerūt quēꝙͣ. ſꝫ ſecumduxerūt ⁊ ꝑgebāt itinere ſuo. Cūergo veniſſet dauid ⁊ viri eiꝰ adciuitatē ⁊ inueniſſent eā ſuccenſāigni ⁊ vxores ſuas ⁊ filios ſuos ⁊filias ductas eē captiuas leuauerūt dauid ⁊ ppl̓us qͥ erat cū eo voces ſuas ⁊ planxerūt donec deficerēt ī eis lacrime Siqͥdeꝫ ⁊ due vxores dd̓ captiue ducte fuerāt achinoē ieſrāhelites ⁊ abigail vxor nabal carneli Et ꝯtriſtatus ē dauidvalde. Volebat em̄ eū ppl̓us lapidae̓ qꝛ amara erat aīa vniꝰ cuiꝰqꝫviri ſuꝑ filijs ſuis ⁊ filiabꝰ. Cōfortatus eſt aūt dd̓ in dn̄o deo ſuo ⁊ait ad abiathar ſac̓dotē filiū achinielech. Applica ad me ephot. Etapplicauit abiathar ephot ad dauid ⁊ ꝯſuluit dauid dn̄m dicens.Perſequar latrūculos hos ⁊ ꝯprehēdam eos an nō. dixitqꝫ ei dn̄sPerſeq̄re abſqꝫ dubio em̄ ꝯp̄hendes eos ⁊ excuties predā. Abijt gͣdd̓ ipſe ⁊ ſexcēti viri qui erāt cū eo⁊ venerūt vſqꝫ ad torrenteꝫ beſor