iniquitas. Loquatur obſecro ancilla tua in auribꝰ tuis ⁊ audi verba famule tue. Ne ponat oro dn̄smeus rex cor ſuū ſuꝑ virū iſtū imquū nabal qm̄ ſcd̓m nomē ſuumſtultus eſt ⁊ eſt ſtuiticia cum eo.Ego autē ancilla tua nō vidi pueros tuos dn̄e mi qͦs miſiſti Nuncergo dn̄e im viuit dn̄s ⁊ viuit aīma tua qui ꝓhibuit te ne venireſin ſāguine ⁊ ſaluauit manū tuaꝫtibi. Et nunc fiant ſicut nabal immici tui ⁊ qui quer̄t dn̄o meo malū. Qua ꝓpter ſuſcipe benedictōeꝫhanc quā attulit ancilla tua tibidn̄o meo ⁊ da pueris qui ſequūt̉te dominū meū. Aufer iniquitatēfamule tue. Fatiēs em̄ fatiet dn̄stibi dn̄o meo domū fideleꝫ qꝛ p̄liadn̄i domine mi tu preliaris. Malitia ergo nō inueniatur in te omnibus diebus vite tue. Si em̄ ſurrexerit aliqn̄ homo perſequēs te velquerēs aīmaꝫ tuā erit anima dn̄imei cuſtodita quaſi ī faſciculo viuentiū apud dn̄m deū tuū. Porroinimicoꝝ tuoꝝ aīa rotabit̉ quaſiin impetu ⁊ circulo funde Cū ergofecei̓t tibi dn̄s dn̄o meo oīa hec q̄locutus eſt bona de te ⁊ ꝯſtitueritte duce ſuꝑ iſrahel nō eit tibi hocin ſingultū ⁊ in ſcrupulum cordisdn̄o meo ꝙ effuderis ſāguinē innoxui aut ipſe te vltus fueris. Etcū benefecerit dn̄s dn̄o meo: recordaberis ancille tue et tu bn̄fatiesei. Et ait dd̓ ad abigaū. Bn̄dictꝰdn̄s deꝰ iſrl̓ qͣ miſit te hodie in occurſū meū ⁊ bn̄dictū eloquiū tuū⁊ bn̄dicta tu q̄ prohibuiſti me hodie ne irem ad ſāguinē ut vlciſcerer me maū mea. Alioquin viuitdn̄s deus iſrl̓ qui ꝓhibuit me nemalū facerē tibi niſi cito veniſſesin occurſū mihi non remāſiſſꝫ nabal vſqꝫ ad lucē matutinā migēſad ꝑietē. Suſcepit ergo dauid demanū eius oīa que attulerat ei.dixitqꝫ ei. Vade pacifice in domūtua. Ecce audiui vocē tuā ⁊ honoraui fatīē tuā Venit aūt abigail adnabal. Et ecce erat ei cōuiuiū in domō eiꝰ quaſi cōuiuiū regis et cornabal iocūdū. frat em̄ ebrius nimis ⁊ nō indicauit ei verbū puſillū aūt grādē vſqꝫ mane. dilutuloaut cū digeſſiſſꝫ vinū nabal indicauit ei vxor ſua v̓ba hec. Et emortuū eſt cor eius intrinſecus ⁊ ſcūseſt quaſi lapis. Cū ꝑtraſiſſent dece dies ꝑcuſſit dn̄s nabala mortuus eſt. Qd̓ cū audiſſet dauid motuū eſſe nabal ait. Bn̄dictus dn̄ſqͥ iudicauit cauſā obprobrij meide manu nabal ⁊ ẜuū ſuū cuſtodiuit a malo ⁊ maliciam nabalreddidit dn̄s in caput eiꝰ Miſit ergodauid et locutus eſt ad abigatut ſumeret eaꝫ ſibi in vxorē. Et venerūt pueri dauid ad abiga incarmelū ⁊ locuti ſūt ad eā dicēteſdauid miſit nos ad te ut accipiat te ſibi in vxorē. Que ꝯſurgensadorauit ꝓna in terraꝫ ⁊ ait. Eccefamula tua ſit in ancillā ut lauetpedes ẜuoꝝ dn̄i mei. Et feſtinauit⁊ ſurrexit abigal ⁊ aſcēdit ſuꝑ aſinū ⁊ qnͥqꝫ puelle ierūt cū ea pediſſeq̄ eiꝰ. Et ſecuta ē nūtios dd̓ ⁊ facta ē illi vxor. Sed ⁊ achino ē accepit dauid deieſrahel ⁊ fuit vtraqꝫvxor eius. Saul autē dedit micholfiliā ſuā vxoreꝫ dauid falthi filiolais qͥ erat de gallim. ¶ Ca. xxvj.