Irdicū.K32.Conſidera ꝙ dies ad occaſū decliuior ſit ⁊ ꝓpinqͥt ad veſperū. Māeapd̓ me etiā hodie ⁊ dūc letū dieꝫ⁊ cras ꝓficiſceris vt vadas idomum tuam. Noluit gener acquieſcere ſermonibus eius. ſed ſtatiperrexit et venit contra iebus q̄altero noīe vocat̉ ihrl̓m: duces ſecū duos aſinos onuſtos ⁊ ꝯcubina. Iamqꝫ aderāt iuxͣ iebꝰ ⁊ diesmutabat̉ ī nocte. Sixitqꝫ puer addn̄m ſuū. Veni obſecro declinemꝰad vrbē iebuſeorū ⁊ maneamuſin ea. Cui rn̄dit dn̄s. Nō īgrediaroppidū gētis aliene qn̄ ē de filijsiſrl̓. ſꝫ tranſibo vſqꝫ gabāa ⁊ cū illuc ꝑuenero manebimꝰ ī ea a̓ certe in vrbe rama. Trāſier̄t gͦ iebꝰ⁊ ceptū carpebat īter: occubuitqꝫeis ſol iuxta gabaa q̄ eī tribubemamin: diuerter̄tqꝫ ad ea vt maneret ibi. Quo cum itraſſent ſedebant ī platea citatis ⁊ nullꝰ eosreciꝑe voluit hoſpi cō. Et ecce apparuit hō ſenex reuertens de agro ⁊de oꝑe ſuo veſperi. qͥ ⁊ ip̄e de mōteerat ep̄hrami ⁊ ꝑegrinꝰ hītabatigaba. Hoīes at regiōis illiꝰ erātfilij iemini. Aeuātiſqꝫ ocul̓ viditſenex ſedentē hōineꝫ cū ſarcinulisſuis in p̄latea cītatis ⁊ dixit ad eūVnde veniſ ⁊ qͦ vadis Qui rn̄ditei. ꝓfecti ſumꝰ de bethleeꝫ iuda etꝑgimꝰ ad locū noſtrū qͥ ē in late̓motiſ ephrāim vn̄ ieramꝰ bethleem̄. Et nūc vadimꝰ ad domuꝫ deinulluſqꝫ ſub tectū ſuū noſ vult reciꝑe: hn̄tes paleas ⁊ fenū īaſinorū pabulū ⁊ panē ac vniū ī meos⁊ ancille tue vſuſ ⁊ pueri qͥ mecūē. Nulla re īdigemꝰ niſi hoſpitioCui rn̄dit ſenex. Pax tecū ſit Egop̄bebo oīa q̄ neceſſai̓a ſūt. tm̄ q̄ſone ī platea māeaˢ. Introduxitqꝫeū in domū ſuā ⁊ pabulū aſiniſ p̄buit ac poſtꝙͣ lauer̄t pedes ſuosrecepit eos ī cōuiuiū. Illis epulātibꝰ ⁊ poſt laborē itineris cibo etpotu reficiētibꝰ corꝑa: vener̄t viricitatis illiꝰ filij belial id eſt abſqꝫiugo ⁊ circūdātes domū ſenis fores pulſare ceperūt clamātes addn̄m domꝰ atqꝫ dicētes. Educ viꝝq̄ īgreſſus ē domū tuaꝫ vt abutamur eo. Egreſſuſqꝫ ē ad eoſ ſenexet ait. Nolite frēs nolite face̓ malū hoc. qꝛ īgreſſuſ ē hō hoſpitiummeū ⁊ ceſſate ab hac ſtultitia Habeo filiā virginē ⁊ hic hō hꝫ cōcubinā: educā eas ad vos vt humilietis eas ⁊ vr̄am libidine ꝯpleatis: tm̄ obſecro ne ſcelus hoc ꝯtranaturā oꝑemini ī virū. Nolebātacqͥeſcere ẜmonibꝰ illiuſ. Qd̓ cernens hō adduxit ad eos ꝯcubināſuā ⁊ eis tradidit illudendā. Quacū tota nocte abuſi eſſent: dimiſerūt eā mane. At mulier recedētibꝰtenebris venit ad oſtiū domꝰ vbimanebat dn̄s ſuus ⁊ ibi corruit.Mane fcō ſurrexit hō ⁊ aꝑuit oſtium vt ceptā expleret viam ⁊ ecceꝯcubina eiꝰ iacebat ante oſtiumſparſis ī limine manibꝰ. Cui illeputās eā qͥeſcere loq̄bat̉. Surgevt ābulemꝰ. Quā nihil rn̄ dente ītelliges ꝙ erat mortua: tulit eam⁊ īpoſuit aſino: reu̓ſuſqꝫ ē ī domūſuā. Quā cū eſſet īgreſſus arripuit gladiū ⁊ cadauer vxoris cū oſſibꝰ ſuis ī duodecī ꝑtes ac fruſtacōſcidēs miſit in oēs t̓minos iſrl̓.Qd̓ cū vidiſſent ſinguli cōclam abāt. Nunꝙͣ res tal̓ fcā ē in iſrl̓ ex