¶ Veumuomij.I0n.Aſerqͦꝫ ait. Bn̄dictꝰ in filijs aſer.Sit placēs frībus ſuis ⁊ intīguatin oleo pedē ſuū. Ferꝝ et es calcianientū eiꝰ. Sic̄ dies iuuētutis tue:ita ⁊ ſenectus tua. Non eſt aliusut deꝰ rectiſſimꝰ. Aſcēſor celi auxiliator tuus. Magͥficētia eiꝰ diſcurrūt nubes. habitaculū eiꝰ ſurſū ⁊ſb̓ter brachia ſempit̓na. ficiet afatie tua inimicū dicetqꝫ cōterere.Habitabit iſrl̓ cōfidēter ⁊ ſolus.Oculꝰ iacob in terra frumēti ⁊ viin: celiqꝫ caligabūt rore. Beatustu iſrl̓. Ruis ſil̓is tui: popule quiſaluai̓s in dn̄o. Scutū auxilij tui⁊ gladiꝰ gl̓ie tue. Negabūt te inimici tui ⁊ tu eoꝝ colla calcabis.Scendit ergo ¶ Ca. xxxiiij.moyſes de cāpeſtribꝫ mōabſu ꝑ montēnebo ī verticē phaſgacon iericho on̄ditqꝫ ei dn̄s omēꝫterrā galaad vſqꝫ dan ⁊ vniu̓ſūneptalim terrāqꝫ ephraim ⁊ manaſſe ⁊ om̄eꝫ terrā vſqꝫ ad marenouiſſimū ⁊ auſtralē ꝑteꝫ et latitudineꝫ capi iericho ciuitatis palmarū vſqꝫ ſegor. dixitqꝫ dn̄s adeū. Hec eſt terra ꝓ qͣ iuraui abrahamyſaac ⁊ iacob dicēs Seminituo dabo eā. Vidiſti eā ocul̓ tuis⁊ nō tnͣſibis ad illā. Mortuuſqꝫ ēibi moyſes ſeruꝰ dn̄i in terrā moab iubēte dn̄o ⁊ ſepeliuit eū ī valle terre mō ab conͣ phogor et nonꝯgnouit hō ſepulchꝝ eiꝰ vſqꝫ inpn̄teꝫ diē. Aoyſes centū ⁊ viginti annoꝝ erat qn̄ mortuꝰ ē. Nō caligauit oculꝰ eiꝰ nec dentes illiusmoti ſūt Fleuerūtqꝫ eū filij iſrl̓ incampeſtribꝰ mōab trigīta diebꝰ⁊ cōpleti ſūt dies planctus lugentiū moyſen. Ioſue vero filiꝰ nunrepletꝰ ē ſpū ſapiētie. qꝛ moyſespoſuit ſuꝑ eū manꝰ ſuas Et obedierūt ei filij iſrl̓ fecerūtqꝫ ſicut p̄cepit dn̄s moyſi. Et nō ſurrexit proph̓a vltra in iſrl̓ ſic̄ moyſes quēnoſſet dn̄s fatie ad fatiē in oībꝰſignis atqꝫ portētis q̄ ꝑ eū miſitut faceret in terra egipti pharaoin ⁊ oībꝰ ſeruis eius vniu̓ſeqꝫ terre illiꝰ ⁊ cūctam manū robuſtamnigͣnaqꝫ mirabilia que fecit moyſes coram vniuerſo iſrahel.¶ Explicit deuteronomiū. Incipit ꝓlogus beati Ieronimnipreſbiteri in librum Ioſue.Andeꝫ finito pentatheuco moyſi velutgrandi fenore liberati ad iheſū filiumnaue manum mittimus quē hebrei ioſue bēnun id ēioſue filiū nun vocāt ⁊ ad iudicūlibꝝ quem ſopthin appellāt. adruthqꝫ ⁊ heſter quos ijſdem noībus efferūt. Monemuſqꝫ lectorēut ſiluam hebraicoꝝ nominū etdiſtinctōnes ꝑ mēbra diuiſas diligēs ſcripturā ꝯſeruet ne ⁊ nr̄ labor ⁊ illiꝰ ſtudiū pereat Et ut in pͥmis qd̓ ſepe teſtatꝰ ſū ſciat me nōin rep̄henſionē veteꝝ noua cude̓ſicut amici mei criminātur. ſꝫ ꝓ vili portione offerre lingue mee hoībus. qūos tn̄ noſtra delectat ut ꝓgrecoꝝ exaploys que ⁊ ſūptū etlabore maximo indigēt: edicōneꝫnr̄aꝫ habeat. Et ſicubi in antiquorū voluminū lectōne dubitarint:hec illis ꝯferētes inueniāt qd̓ reqͥrūt Maxime cū apud latinos tot