¶ Exodi.32.⁊ allataꝫ aꝑiēs cernēſqꝫ ī ea paruulū vagientē miſerta eius ait.De infātibꝰ hebreoꝝ eſt hic. Cuiſoror pueri vis inquit ut vadā ⁊vocē tibi muliere hebreaꝫ q̄ nutrire poſſit infantulū. Rn̄dit. Vade.Perrexit puella ⁊ vocauit matrēſuā. Ad quā locuta filia pharaonis accipe ait puerū iſtu et nutrimihi ego dabo tibi mercedē tuā.Suſcepit mulier ⁊ nutriuit puerūadultūqꝫ trādidit filie pharaōiſQue illa adoptauit ī locū filij vocauitqꝫ nomē eius moyſes dicēſ.qꝛ de aqua tuli eū. In diebus illispoſtꝙͣ creuerāt moyſes egreſſuſrtitus. St tī obeſt ad fratres ſuos viditqꝫ afflictionē eoꝝ ⁊ virū egiptiū ꝑcuciēteꝫntā ⁊priuſqꝫ xiiquendā de hebreis fratribꝰ ſuis.Cūqꝫ cōſpexiſſet huc atqꝫ illūc etnullū adeſſe vidiſſꝫ ꝑcuſſuꝫ egiptiū abſcōdit ſabulo Et egreſſꝰ diealte̓o ꝯſpexit duos hebreos rixātes dixitqꝫ ei qͥ faciebat iniuriaꝫ.uare ꝑcutis ꝓximū tuū? Qui rn̄dit. Ruis ꝯſtituit te principe ⁊ iudice ſuꝑ nos. Num occide̓ me tuvis ſicut heri occidiſti egiptium.Timuit moyſes ⁊ ait. Quomodopalā factū eſt verbū iſtud. Audiuitqꝫ pharao ſermonē hunc ⁊ q̄rebat occide̓ moyſen. Qui fugiēſde ꝯſpectu eius moratus eſt in terrā madiā ⁊ ſedit iuxͣ puteū. Eratautē ſacerdoti madia ſeptem filieque venerāt ad hauriedā aqua⁊ impletis canalibꝰ adaqͣre cupiebāt greges pr̄is ſui. Suꝑuenerepaſtores et eiecerūt eas. Surrexitqꝫ moyſes ⁊ defenſis puellis adaquauit ouēs eaꝝ. Que cū reuertiſſēt ad ietro pr̄eꝫ ſuū dixit ad easCur velociꝰ veniſtis ſolito. dixerunt. Vir egiptius liberauit nosde manu paſtoꝝ. Inſuꝑ ⁊ hauſitaquā nobiſcū potūqꝫ dedit ouibꝫAt ille. vbi eſt inqͥt. Quare dimiſiſtis homine vocate eum ut ꝯmedat paneꝫ. Iurauit gͦ moyſes ꝙhabitaret cū eo. Accepitqꝫ ſephoram filiā eius vxoreꝫ quepeꝑit eifiliū queꝫ vocauit gerſan dicensAduena fui ī terrā aliena. Alterūvero peꝑit que vocauit eliezer dicens deꝰ em̄ pr̄is mei adutor meus et eripuit me de manu pharaoms. Poſt multū vero tꝑis mortuus ē rex egipti. Et ingemiſcētesfilij iſrahel ꝓpt̓ opera vociferati ſūtAſcenditqꝫ clamor eoꝝ ad deū aboperibꝰ ⁊ audiuit gemitū eoꝝ acrecordatus eſt federis qd̓ pepigitcū abrahayſaac ⁊ iacob. Et reſpexit dn̄s filios iſrl̓ ⁊ ꝯgnouit eoſ.Oyſes aūt paſce ¶ Ca. iij.¶ Obat oues ietro ſoceri ſui ſacerdotis mādian. Cūqꝫ minaſſetgregē ad intelorā deſerti venit admonteꝫ dei oreb. Apparuitqꝫ ei dominꝰ ī flāma ignis de medio rubi⁊ videbat ꝙ rubꝰ arde̓t ⁊ nō ꝯbureret̉. dixit gͦ moyſes. Vadā ⁊ videbo viſionē hanc magna quarenon ꝯburat̉ rubus. Cernēs autēdn̄s ꝙ ꝑgeret ad vidēdū vocauiteum de medio rubi ⁊ ait. Aoyſeſmoyſes. Qui rn̄dit. Aſſuꝫ. At illenō appropies inqͥt hūc Solue calciamentū de pedibꝰ tuis. Locꝰ em̄in qͦ ſtas terra ſancta eſt. Et ait.Ego ſū deus pr̄is tui deꝰ abrahaꝫ⁊ deus yſaac ⁊ deus iacob Abſcōdit moyſes faciē ſuā. Non em̄ audebat aſpicere contra deū. Cui ait