¶ Geneẜꝫ.30.Factiqꝫ ſūt om̄es dies vite illiꝰ cētumqͣdraginta ſeptē annoꝝ. Cūqꝫ appropinqͣre cerneret dieꝫ mortis eiꝰ vocauit filiū ſuū ioſeph etdixit ad eū. Si inueni gr̄aꝫ in ꝯſpectu tuo pone manū tuā ſb̓ femoremeo ⁊ faties in miſericordiā ⁊ veritateꝫ ut nō ſepelias me in egiptoſed dormiaꝫ cū patribꝰ meis ⁊ auferās me de terra hac cōdaſqꝫ meī ſepulchro maiorū. Cui rn̄dit ioſeph. Ego faciā qd̓ iuſſiſti. Et illeiura gͦ inqͥt mihi. Quo iurate adorauit iſrahel domiuū cōuerſus adlectuli caput. ¶ Ca. xlviij.ijs ita trāſactis nūciatū eſt¶ Pioſeph ꝙ egrotae̓t pr ſuusQui aſſumptis duobuſ filijs manaſſe ⁊ effraim ire ꝑrexit. dictūqꝫeſt ſeni. Ecce filiꝰ tuꝰ ioſephvenitad te. Qui ꝯfortatus ſedit in lectulo Et īgreſſo ad ſe ioſeph ait. deꝰomnipotēs apparuit mihi in luzaque eſt in terrā chanaā. bn̄dixitqꝫ mihi ⁊ ait. Ego te augebo ⁊ ml̓tiplicaho ⁊ faciā te ī turbas ppl̓orū. daboqꝫ tibi terrā hanc et ſemini tuo poſt te in poſſeſſioneꝫ ſēpiternā. duo gͦ filij tui qͥ nati ſunt tibi in terra egipti anteꝙͣ hūc venirem ad te mei erūt effraim et manaſſes ſicut ſimeo ⁊ ruben reputabunt̉ mihi. Reliqͦs aūt quos genueris poſt eos tui erūt ⁊ nomīēfratꝝ ſuoꝝ vocabūtur in poſſeſſionibꝰ ſuis. Aihi em̄ quādo veniebā de meſopotamīa mortuā eſt rachel in t̓ra chanaā in ip̄o itinere.Eratqꝫ vernū tempꝰ. Et ingrediebar effrathā ⁊ ſepeliui ea iuxͣ viāeffrathe que alio noīe appellaturbethleem. Vidēs autē filios eiꝰ dixit ad eū. Qui ſunt iſti. Rn̄dit. Filij mei ſūt qͦs donauit mihi dn̄s īhoc loco. Adduc inqͥt eos ad meut bn̄dicam illis. Oculi em̄ iſrahelcaligabāt pre minia ſenectute etclare videre nō potea̓t Applicatoſqꝫ ad ſe deoſculatꝰ ⁊ circuplexꝰ dxit ad filiū ſuū. Non ſū fraudatꝰaſpectu tuo inſuꝑ on̄dit mͥ deus ſemen tuū. Cūqꝫ tuliſſꝫ eos ioſephde grenio pris adorauit ꝓnus interraꝫ ⁊ poſuit ephraim ad dexteram ſuā id eſt ad ſiniſtrā iſrahel.manaſſen vero in ſiniſtra ſua addexterā ſcilicꝫ pr̄is applicuitqꝫ ambos ad eū. Qui extēdens manū dexteraꝫ poſuit ſuꝑ caput ephraimminoris frīs. ſiniſtrā autē ſuꝑ caput manaſſe qͥ maior natu ea̓t cōmutās manꝰ. Bn̄dixitqꝫ iacob filios ioſeph ⁊ ait. deus in cuiꝰ cōſpectu ambulauerūt patres meiabraham ⁊ yſaac deus qͥ paſcitme ab adoleſcenciā mea vſqꝫ in pſentē dieꝫ angelus qͥ eruit me decūctis mal̓ bn̄dicat pueris iſtis⁊ inuocet̉ ſuꝑ eos nomē meū nominaqͦꝫ patrū meoꝝ abrahaꝫ etyſaacͣ ⁊ creſcāt in multitudīe ſuꝑterrā. Vidēs aūt ioſeph ꝙ poſuiſſet pr̄ ſuus dexteraꝫ manu ſuꝑ caput ephraim gͣuit̓ accepit. Et apprehenſā manū pr̄is leuare conatus ē de capite ep̄hraim ⁊ trāfferre ſuꝑ caput manaſſe. dixitqꝫ adpatrē. Nō ita ꝯuenit pater qꝛ hiceſt pͥmogenitꝰ Pone dexterā tuāſuꝑ caput eius. Qui renuens ait.Scio fili mi ſcio. Et iſte quippe ei̓tin ppl̓os ⁊ multiplicabit̉ ſꝫ fratereius minor maior erit illo ⁊ ſemēilliꝰ creſcet in gētes Bn̄dixitqꝫ eiſ