¶ Scnep..24.dixit ergo iudas frībꝫ ſuis Quidnobis ꝓdeſt ſi occiderimꝰ frēꝫ nōſtꝝ ⁊ celauerimꝰ ſanguine ip̄iꝰ?Melius ē ut venūdet̉ yſmahelitiſ⁊ manꝰ nr̄e nō polluātur. Fraterem̄ ⁊ caro nr̄a eſt. Acqͥeuerūt fratres ẜmonibꝰ illiꝰ ⁊ p̄tereūtibusmadianitis negotiatoribꝰ extrahentes eū de ciſterna vendiderūteū yſmahelitis vigīti argēteis qͥduxerūt eū in egiptuꝫ. reu̓ſuſqꝫ riben ad ciſternā nō inuenit pueꝝet ſciſſis veſtibꝰ ꝑgēs ad frēs ſuos ait. Puer nō comꝑet ⁊ ego qͦibo. Tulerūt aūt tunicā eius ⁊ ſāguinē hedi quē occiderāt tinxer̄tmittētes qui ferrēt ad pr̄eꝫ ⁊ dicerēt. Hāc inuenimꝰ vide vtrū tumca filij tui ſit an nō. Quā cū ꝯgnouiſſꝫ pater ait. Tunica filij mēi ē.Fera peſſima ꝯmedit eū beſtia deuorauit ioſeph. Sciſſiſqꝫ veſtibꝰindutꝰ eſt cilitio lugens filiū ſuūml̓to tꝑe. Cōgregatis aūt cūctisliberis eiꝰ ut leniret dolorē patriſnoluit ꝯſolacōem acciꝑe ſed aitdeſcēdā ad filiū meū lugēs in infernū. Et illo ꝑſeuerāte ī fletu madianite vēdiderūt ioſeph in egipto phutifari eunucho pharaoniſmagiſtro militū ¶ Ca. xxxviij.E fratribꝰ ſuis diuertit ad viOdeꝫ tꝑe deſcedens udas arū odollamiteꝫ noīe hiram viditqꝫ ibi filiā hoīs chananei vocabulo ſue. Et accepta vxore ingreſſuſeſt ad eā. Que cōcepit ⁊ peꝑit filium et vocauit nomē eiꝰ her. Rurſūqꝫ ꝯcepto fetu natū filium vocauit onā. Terciūqͦꝫ peperit quē appellauit ſela. Quo nato parere vl̓tra ceſſauit. dedit aūt iudas vxorē primogenito ſuo her noīe thamar. Fuitqͦꝫ her pͥmogenitꝰ uidenequā in cōſpectu dn̄i ⁊ ido ab eoocciſus eſt. dixit gͦ iudas ad onāfiliū ſuū ingrede̓ ad vxorē fratriſtui ⁊ ſociare illi ut ſuſcites ſemenfratri tuo. Illeſciēs nō naſci ſibifilios introiens ad vxorē fratriſſui ſemē fūdebat in terrā ne liberifratris noīe naſcerent̉. Et idcircoꝑcuſſit euꝫ dn̄s eo ꝙ rem deteſtabilē face̓t. Quā ob rēdixit iudasthamar nurui ſue Eſtō vidua indomo pr̄is tui donec creſcat ſela filius meꝰ. Timebat em̄ ne et ipſemoreret̉ ſicut frēs eius Que abijt⁊ habitauit in domo pr̄is ſui. Euolutis aūt multis ānis mortua eſtſue vxor iude Qui poſt luctū ꝯſolatiōe ſuſcepta aſcēdebat ad tonſores ouiū ſuaꝝ ip̄e ⁊ hiras opiliogregis odollamita in thānas Nūciatūqꝫ eſt thamar ꝙ ſocer illiuſaſcēderet in thānas ad tondēdaſoues. Que depoſitis viduitatis veſtibꝰ aſſumpſit teriſtꝝ ⁊ mutatohabitu ſedit in biuio itineris qd̓ducit thānaꝫ eo ꝙ creuiſſꝫ ſela ⁊nō eū accepiſſꝫ maritū. Quā cū vidiſſꝫ iudas ſuſpicatꝰ eſt eſſe meretricem. Operuea̓t em̄ vultū ſuūne agnoſceret̉. Ingrediēſqꝫ ad eāait. dimitte me ut cōeaꝫ tecū. Neſciebat em̄ ꝙ nurus ſua eſſꝫ Quarn̄dēte qͥd dabis mihi ut fruarisꝯcubitu meo dixit. Mittaꝫ tibi hedū de gregibꝰ Rurſūqꝫ illa dicētepatiar qd̓ vis ſi dedeis mihi arrabone donec mittas quod polliceiſait iudas Quid tibi vis ꝓ arrabone dari. Rn̄dit. Anulū tuuꝫ et armillā ⁊ baculū quē manu tenes.