loquaris cōtra iacob. Iāqꝫ iacobextēdea̓t in mōte tab̓naculū Cūqꝫille cōſecutus fuiſſꝫ eū cū fratribꝰſuis in eodeꝫ mōte galaad fixit tetoriū. Et dixit ad iacob. Quae̓ itaegiſti ut clam me abigeres filiasmeas qͣſi captiuas gladio. Curignorante me fugere voluiſti necindicare mͥ ut ꝓſeq̄rer te cuꝫ gaudio ⁊ cāticis ⁊ tīpanis ⁊ cithaiſ?Nō es paſſus ut oſcularer filiosmeos ⁊ filias. Stulte operatus esEt nūc qͥdeꝫ valet manꝰ mea reddere tibi malū. ſꝫ deus pr̄is tui heridixit mihi. Caue ne loq̄ris cōtraiacob quicꝙͣ durius. Eſto. Ad tuos ire cupiebas ⁊ deſidei̓o erat tibi domus pr̄is tui Cur furatus esdeos meos. Reſpondit iacob. Ꝙinſcio te ꝓfectꝰ ſū: timui ne violēter auferres filias tuas. Ꝙ autēfurti me arguis apud quēcūqꝫ inueneris deos tuos: necet̉ cora fribus nr̄is. Scrutare quicqͥd tuorūapud ne inueneris aufer. Hec dices ignorabat ꝙ rachel furata eſſet ydola Ingreſſus itaqꝫ labā tabernaculū iacob ⁊ lye ⁊ vtriuſqꝫfamule nō inuenit. Cūqꝫ intraſſꝫtētorui rachelis: illa feſtinās abſcōdit ydola ſb̓ter ſtramēta cameli ⁊ ſedit deſuꝑ: ſcrutatiqꝫ oē tētoriū ⁊ nihil inueniēti ait. Ne iraſcatur dn̄s meus ꝙ coraꝫ te aſſurgere nequeo. qꝛ iuxta ꝯſuetudīeꝫ feminarū nūc accidit mihi Sic deluſa ſollicitudo querētis ē. Tumeſqꝫ iacob cū iurgio ait. Qua ob culpaꝫ mea ⁊ ob qd̓ peccatū meū ſicexarſiſti poſt me ⁊ ſcrutatꝰ es oēꝫſuppellectilē meaꝫ? Quid inueīſtide cūcta ſb̓ſtātia domus tue Pone hic corā frībꝰ meis ⁊ frībꝰ tuis ⁊ iudicet inter me ⁊ te. Idcircōvigniti annis fui tecū oues tue etcapre ſteriles non fuerūt. ariētesgregis tui nō comedi. nec captū abeſtia oſtēdi tibi. Ego damnū oēreddebā. Quicqͥd furtim ꝑibat ame exigebas: die noctuqꝫ eſtu vrgebar ⁊ gelū. fugiebatqꝫ ſom nꝰab oculis meis. Sicqꝫ ꝑ vigīti annos in domo tua ẜuiui tibi: qͣtuordecī ꝓ filiabꝰ ⁊ ſex ꝓ gregibus tuis. Immutaſtiqͦꝫ mercedē mea decēvicibꝰ. Niſi deꝰ pr̄is mei abrahaꝫ⁊ timor yſaac affuiſſet in: forſitanmodo nudum me dimiſiſſes Afflictōeꝫ meā ⁊ labore manuūieaꝝreſpexit dn̄s et arguit te heri. Reſpōdit ei laban. Filie mee ⁊ filij ⁊greges tui et oīa que cernis meaſūt. Quid poſſum facere filijs ⁊ nepotibꝰ meis. Veni gͦ ⁊ ineamusfedus ut ſit teſtimoniū int̓ me ette. Tulit itaqꝫ iacob lapideꝫ ⁊ erexit illū in titulū. Sixitqꝫ fratribuſſuis. Afferte lapides. Qui ꝯgregātes fecerūt tumulū: cōmeder̄tqꝫ ſuper eū. Quē vocauit labā tumulūteſtis et iacob aceruū teſtimonijvterqꝫ iuxͣꝓprietatē lingue ſue. dixitqꝫ labā. Tumulꝰ iſte teſtis eītinter me ⁊ te hodie. Et idcircō appellatū eſt nomē eiꝰ galaad id ētumulꝰ teſtis. Et adiecit labā. Intueat̉ ⁊ iudicet dn̄s inter nos qn̄receſſei̓mꝰ a nob̓: ſi afflixeis filiaˢmeas ⁊ ſi introduxeris alias vxores ſuꝑ eas. Nullus ẜmoīs nr̄i teſtis eſt abſqꝫ deo qͥ p̄ſēs reſpicit.Dixitqꝫ rurſus ad iacob. En tumūlus hic et lapis queꝫ erexi int̓ me⁊ te teſtis exit Tumulus inꝙͣ iſto