T SeneẜEt eleuata voce fleuit ⁊ indicauitei ꝙ frater eēt pr̄is ſui et filius rebecce. At illa feſtinans nūciauitpatri ſuo. Qui cū audiſſꝫ veniſſeiacob filiū ſororis ſue occurrit obuiā ei ꝯplexuſqꝫ eū et in oſcula ruens duxit in domū ſuā. Auditisaūt cauſis itineis rn̄dit. Os meūes ⁊ caro mea. Et poſtꝙͣ īpleti ſūtdies mēẜ viiꝰ dixit ei. Nū qꝛ frat̓meꝰ es gͣtis ſeruies mihi. Sic qͥdmercedis accipias. Hēbat veroduas filias. Nomen maioris lyaminor vero appellabat̉ rachel. Sꝫlya lippis ea̓t oculis. rachel decorafatie ⁊ venuſto aſꝑcū quā diligēˢi. ſtā ex illo adſacob ait. Seruiā tibi ꝓ rachel filia tua minore ſeptē annis Reſpōdit laban. Meliꝰ eſt ut tibi eaꝫ dēꝙ alteri viro. Mane apud me.Seruiuit gͦ iacob ꝓ rachel ſepteꝫannis ⁊ videbātur illi pauci diesp amoris magnitudīe. dixitqꝫ adlaban. da mihi vxorē mea. qꝛ iaꝫtēpus expletū eſt ut īgredīar adillā. Qui vocatis multis amicorūturbis ad ꝯuiuiū fecit nuptias ⁊veſpere lya filiam ſuā introduxitad eū das ancillā filiezelpha nōmīe. Ad quā cū ex more iacob fuiſſꝫ ingreſſus facto mane vidit lyam ⁊ dixit ad ſoreꝝ ſuū. Quid eſtqd̓ facere voluiſti. Nōne ꝓ rachelẜuiui tibi. ? Quare impoſuiſti m.Rn̄dit labā. Nō eſt ī loco nr̄o cōſuetudinis ut minores an tradamꝰ ad nuptias. Imple ebdomadā dierū huiꝰ cōpule ⁊ hācqͦꝫ dabo tibi ꝓ opere quo ẜuiturꝰ es inihi ſepteꝫ ānis alijs. Acqͥeuit placito ⁊ ebdomāda trāſacta rachelduxit vxorem Cui pr̄ ſeruaꝫ balāfradiderat. Tandēqꝫ potitꝰ optatis nupcijs amore ſeqn̄tis priorip̄tulit ſeruiēs apd̓ eū ſeptē anisalijs Vidēs aūt dn̄s ꝙ deſpiceretlya aperuit vulua eius ſorore ſterili ꝑmanēte. Que ꝯceptū genuitfiliū vocauitqꝫ nomē eiꝰ ruben dicēs. Vidit dn̄s humilitate meaꝫ.Nūc amabit me vir meꝰ. Rurſūqꝫ ꝯcepit et peꝑit filiū ⁊ ait. Quoniaꝫ audiuit me dn̄s haberi ꝯtēptui dedit eciaꝫ iſtū mihi. Vocauitqꝫ nomē eius ſymeon. Cōcepitqꝫtertio et genuit aliū filiū dixitqꝫ.Nuncqͦꝫ cōpulabit̉ mihi marituſmeus eo ꝙ peperim ei tres filiosEt idcircō appellauit nomē eiusleui. Quarto cōcepit ⁊ pepit filiū⁊ ait Aodo ꝯfitebor dn̄o ⁊ ob hocvoͣuit eil iudā. Ceſſauitqꝫ pare̓.Ernēs aut rachel ¶ Ca. xxx.ꝙ infecuda eēt inuidit ſorori ſue ⁊ ait marito ſuo. da mihi liberos alioqnͥ moriar. Cui iratusrn̄dit iacob. Nū ꝓ d̓ ego ſū qui pͥuaui te fructu ventris tui. At illaHabeo inqͥt famulā balā ingredēre ad illaꝫ ut pariat ſuper genuamea ⁊ habeaꝫ ex illa filios. Seditqꝫ illi balā in ꝯiigiū. Que īgreſſoad ſe viro ꝯcepit ⁊ pepit filiū. Sixitqꝫ rachel. Iudicauit mihi dn̄s⁊ exaudiuit vocē meā dans mihifiliū et idcirco appellauit nomeneius dan. Rurſūqꝫ bala ꝯcipienſpeꝑit alterū ꝓ qͦ ait rachel. Cōꝑauit me dn̄s cū ſorore mea et inualui. Vocauitqꝫ eū neptalim. Sentiens lya ꝙ ꝑere deſiſſꝫ zelphamancillā ſuā marito tradidit. Quapoſt ꝯceptū edēte filiū dixit Feliciter. Et idcirco vocauit nomē cuiſ