Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Seite
16r
Einzelbild herunterladen
 

Geneſ..16angelū ſuū tecū et diriget viamtuā accipieſqꝫ vxorē filio meo decognacōne meā et de domo pr̄iſmei. Innocēs eris a maledictōnemea cū veneris ad ꝓximos meos⁊ non dederint tibi. Veni ergo hodie ad fontē aque ⁊ dixi dominedeꝰ dn̄i mei abrahā ſi direxiſti viam mea in qua nūc ambulo ecceſto iuxta fontē aque ⁊ virgo queegrediet̉ ad hauriēdaꝫ aqua audierit a me. da mihi pauxillū aq̄adbibēdū de ydria tuā ⁊ dixeritmihi ⁊ tu bibe et camel̓ tuis hauuitꝰ t̓ mͥ hō.riā. ip̄a eſt mulier quā preꝑauitext camelosdn̄s filio dn̄i mei. Cūqꝫ hec tacitꝰmecū voluere apparuit rebecca veniēs cū ydria quā portabat ī ſcapula. deſcēditqꝫ ad fontē ⁊ hauſitaquā. Et aio ad eaꝫ. da mͥ paululū bibere. Que feſtinans depoſuitydriā de hūero ⁊ dixit m. Et tu bibe ⁊ canielis tuis tribuaꝫ potū. Bibi ⁊ adaquit camelos. Int̓rogauiqꝫ eaꝫ ⁊ dixi. Cuiꝰ es filia. Quern̄dit. Filia bathuel̓ ſum filij nachor quē peꝑit ei melcha. Suſpēdi itaqꝫ in aures ad ornandaꝫ fatiē eius ⁊ armillas poſui ī auribꝰeiꝰ. Pronꝰqꝫ adoraui dn̄m bn̄dicens dn̄o do dn̄i mei abraha quipduxit me recto itinere ut ſumerēfiliā frīs dn̄i mei filio eiꝰ Quā obrē ſi facitis mīaꝫ ⁊ veītate cū dn̄omeo indicate mͥ. ſinaut aliud placet ⁊ hoc dicite in ut vadā ad dexteraꝫ ſiue ad ſiniſtrā. Rn̄derūt laban et bathuel. A dn̄o egreſſuseſt ſermō. Non poſſumꝰ ex placitū eiꝰ quicꝙͣ aliud loqui tecū. Enrebecca corā te ē tolle eā ⁊ ꝓficiſce̓⁊ ſit vxor filij dn̄i tui ſicut locutuſeſt dn̄s Ad̓ cū audiſſꝫ puer abrahā ꝓcidēs adorauit in terra dn̄m.Prolatiſqꝫ vaſis argēteis ⁊ aureis ac veſtibꝰ dedit ea rebecce ꝓ mune̓. Fratribꝰ qͦꝫ eiꝰ ⁊ mr̄i dona obtulit. Initoqꝫ ꝯuiuio veſcētes ꝑit̓⁊ bibētes maſerūt ibi. Surges atmane locutꝰ eſt puer. Simittiteme ut vadā ad dn̄m meū. Rn̄derūt frēs eiꝰ ⁊ mr̄. Maneat puellaſaltē decē dies apud nos ⁊ poſteaꝓficiſcet̉. Nolite ait me retine̓. qꝛdn̄s direxit viā meam. dimittiteme ut ꝑgaꝫ ad dn̄m meū. Et dixerūt. Vocemꝰ puellā et qͣramꝰ ipſius volūtatē. Cūqꝫ vocata veniſſꝫſciſcitati ſūt. Vis ire cū hoīne iſtoQue ait. Vadā. dimiſerūt gͦ eam⁊ nutriceꝫ illiꝰ ſeruūqꝫ abrahā ⁊cōmites eius imp̄cantes ꝓſꝑa ſorori ſue atqꝫ dicētes. Soror nr̄a esCreſcas in mille milia ⁊ poſſideatſemen tuū portas immicoꝝ ſuoꝝ.Igit̉ rebecca et puelle illiꝰ aſcēſiscanielis ſecute ſūt viꝝ qͥ feſtinusreu̓tebat̉ ad dn̄m ſuū. to aut tꝑedeambulabat yſaac ꝑ viaꝫ q̄ ducit ad puteū cuiꝰ nomē eſt viuentis ⁊ vidētis. Habitabat em̄ ī terra auſtrali et egreſſus fuerat admeditandū in agro inclinata iaꝫdie. Cūqꝫ eleuaſſet oculos viditcanelos veniētes ꝓcul. Rebeccaqͦꝫ ꝯſpecto yſaac deſcēdit de camelo ⁊ ait adpuēꝝ. Ruis eſt ille hōqui venit ꝑ agrū in occurſū nob̓.dixitqꝫ ei Ip̄e ē dn̄s meus. At illatollens cito palliū ſuū cōoperuitſe Seruꝰ aūt cūcta qͥ geſſerāt narrauit dn̄o ſuo yſaac. Qui ītroduxit ea ī tab̓naculū ſare mir̄is ſue ⁊accepit eaꝫ vxorē ⁊ intnͣtū dilexit