¶ Geneẜ..1.Orante aūt abrahā ſanauit deuſab imelech ⁊ vxorē ancillaſqꝫ eiꝰ⁊ pepererūt. Concluſerat em̄ dn̄soēm vuluā domꝰ ab imelech ꝓpt̓ſara vxore abrahe. ¶ Ca. xxj.Iſitauit aūt deus ſaraꝫ ſicutAꝓmiſerat ⁊ impleuit q̄ locutus eſt. Cōcepitqꝫ ⁊ peꝑit filiū inſenectute ſua tꝑe quō p̄dixerat eideus. Vocauitqꝫ abraha nomenfilij ſui quē genuit ei ſara yſaac.Et circuncidit eum octauo die ſicut p̄ceꝑat ei deus cū eſſꝫ centumānoꝝ. Hac qͥppe etate pr̄is natꝰeſt yſaac. dixitqꝫ ſarā. Riſū fecitmihi deꝰ ⁊ qͥcūqꝫ audierit conrideSviti valde. Vobit mihi. Rurſūqꝫ ait. Cuis auditurꝰ crede̓t abraha ꝙ ſara lactaret filiū quē peperit ei iā ſem. Creuit igit̉ puer ⁊ ablactatꝰ ē. Fecitqꝫ abrahā grādē ꝯuiuiū ī die ablactacōis eius. Cūqꝫ vidiſſꝫ ſaraEſtulās ait Ruo vjfiliū agar egiptie ludentē cū yſaac filio ſuo dixit ad abraha. Eiceancillā hac et filiū eius. Non em̄erit heres filiꝰ ancille cū filio meoyſaac. dure accepit hoc abrahaxē meā. Iliasꝓ filio ſuo. Cui dixit deꝰ. Nō tibivideat̉ aſpeꝝ ſuꝑ puero ⁊ ſuꝑ ancilla tuā. Oīa que dixerit tibi ſaraaudi vocē eiꝰ. qꝛ in yſaac vocabitur tibi ſemē. Sꝫ et filiū ancille facia in gentē magna qꝛ ſemen tuūeſt. Surrexit itaqꝫ abrahā mane⁊ tollēs pane et vtrē aque impofuit ſcapule eiꝰ. tradiditqꝫ pueꝝ⁊ dimiſit eaꝫ. Que cū abiſſet errabat in ſolitudine berſabee. Cūqꝫꝯſūpta eſſꝫ aq̄ in vtre abiecit puerū ſb̓ter vnā arborē que ibi ea̓t⁊ abijt. Seditqꝫ e regione proculquātū pōt arcus iacere. Dixit em̄Non videbo morientē pueꝝ. Et ſedēs circa leuauit vocē ſuā ⁊ fleuit.Exaudiuit aūt deꝰ vocē pueri. Vocauitqꝫ angelus dn̄i agar de celodicens. Quid agis agar. Nolitimere. Exaudiuit em̄ dn̄s voce pueri in loco in qͦ eſt. Surge ⁊ tollepueꝝ ⁊ tene manū illiꝰ qꝛ in gentē igͣnā faciā eū. Aperuitqꝫ oculos eius deus. Que videns puteūaque abijt ⁊ impleuit vtrē deditqꝫ puero bibe̓ ⁊ fuit cum eo. Quicreuit ⁊ moa̓tus e ī ſolitudine factuſqꝫ evir iuuenis ſagittariꝰ Habitauitqꝫ ī deſerto pharan. Et accepit illi mir̄ ſua vxorē de terra egipti. Eodeꝫ temꝑe dixit ab imelechet phicol pn̓ceps exercitꝰ eiꝰ adabraha. Deus tecū eſt in vniuerſis qͥ agis Iura gͦ ꝑ dn̄m ne noceas mihi ⁊ poſteris meis ſtirpiqꝫmee. ſed iux mīaꝫ quā feci tibi faties mihi ⁊ terre in qͣ verſatus esaduena. dixitqꝫ abrahā. Ego iurabo. Et increpauit ab imelech ꝓpter puteū aque quē vi abſtulerātſerui eius. Rn̄ditqꝫ ab imelech.Neſciui qͥs fecerit hac re. Sꝫ et tunō indicaſti mihi ⁊ ego nō audiui preter hodie. Tulit itaqꝫ abraham ouēs ⁊ boues ⁊ dedit abimelech. Percuſſerūtqꝫ ambo fedus.Et ſtatuit abrahā ſepteꝫ agnasgregis ſeorſum. Cui dixit abimelech. Quid ſibi volūt ſeptē agneiſte qͣs ſtare feciſti ſeorſū? At illeSeptē inquit agnas accipies demanu mea ut ſint in in teſtīoniūqm̄ ego fodi puteū iſtuꝫ. Idcirco.vocatus eſt locus ille berſabee qꝛibi vterqꝫ iurauit et imer̄t fedusꝓ puteo iuramēti. Surrexit autē