ligno de qͦ p̄ceperā tibi ne comederes cōmediſti. dixitqꝫ ada. Mulier quā dediſti mihi ſociā dedit inde ligno ⁊ ꝯmedi Et dixit dn̄s deꝰad ml̓iere. Quae̓ hoc feciſti. Quern̄dit Serpes decepit me ⁊ ꝯmediEt ait dn̄s ad ẜpentē. Quia feciſtihoc: maledictus es int̓ oīa animatiā et beſtias terre. Suꝑ pectꝰ tuūgradieis ⁊ t̓raꝫ ꝯmedes cūctis diebus vite tue. Immicitias ponaꝫint̓ te ⁊ ml̓iere ⁊ ſemē tuū ⁊ ſemēillius. Ipſa ꝯteret caput tuū ⁊ tuinſidiabei̓s calcaneo eiꝰ. Mulieriqͦꝫ dixit Multiplicabo erumnas tuas ⁊ ꝯceptꝰ tuos. In doloe̓ pariesfilios ⁊ ſb̓ viri poteſtate eris ⁊ ipſe dn̄abit̉ tui Ade ve̓o dixit Quiaaudiſti voceꝫ vxoris tue et ꝯmediſtide lignō ex qͦ p̄ceperā tibi ne cōmederes: maledicta t̓ra in oꝑe tuoIn laboribꝰ comedes ex ea cūctisdiebꝰ vite tue Spinas ⁊ tribulogermīabit tibi ⁊ ꝯmēdes herbasterre. In fudore vultꝰ tui veſcerispane tuo donec reu̓tai̓s ī t̓rā de qͣſūptꝰ es: qꝛ pulius es ⁊ ī puluerereu̓tei̓s Et vocauit adā nomē vxoxis ſue eua eo ꝙ mr̄ eſſet cunctoꝝviuētiū Fecit qͦꝫ dn̄s deꝰ ade ⁊ vxori eius tunicas pelliceas ⁊ induiteos. Et ait. Ecce adaꝫ qͣſi vnus exnob̓ factus eſt ſciēs bonū ⁊ malūNunc gͦ ne forte mittat manu ſuā⁊ ſumat etiā de ligno vite ⁊ comedat et viuat iet̓nū: emiſit eū dn̄sdeus deꝑadiſo voluptatis ut operaret̉ terrā de qͣ ſūptꝰ eſt. Eiecitqꝫadam et collocauit an paradiſūvoluptatis cherubi ⁊ flāmeū gladiū atqꝫ v̓ſatilē ad cuſtodiēdamvia ligni vite. ¶ Ca. iiij.Ognouit vero adam euamAvxorē ſuā que ꝯcepit ⁊ peperit cayn dicēs. Poſſēdi hoīeꝫ ꝑ deum. Rurſūqꝫ peꝑit frēm eiꝰ abel.Fuit aūt abel paſtor ouiū ⁊ caynagricola. Factū eſt aūt poſt multos dies ut offerret cayn de fructibus terre munea̓ dn̄o. Abelqͦꝫ obtulit de pͥmogenitis gregis ſui etde adipibus eoꝝ. Et reſpexit dn̄sad abel ⁊ ad munera eius: ad cayn aūt ⁊ ad munera illius nō reſpexit. Iratuſqꝫ ē cayn vehemēteret cōcidit vultꝰ eius. Sixitqꝫ dn̄sad eū. Quare iratꝰ es ⁊ cur ꝯciditfatiēs tua. Nōne ſi bene egeris recipies. Sinaūt male ſtatim ī foribus peccatū aderit. Sed ſub te eitappetitus eius ⁊ tu dn̄aberis illiꝰDixitqꝫ cayn ad abel fratreꝫ ſuū.Egrediamur foras. Cūqꝫ eent inagro ꝯſurrexit cayn adu̓ſus frēꝫſuū abel ⁊ interfecit eū. Et ait dn̄ſad cayn. Vbi eſt abel frater tuꝰ.Qui rn̄dit Neſcio. Nūquid cuſtosfris mei ſū ego. dixitqꝫ ad eum.Quid feciſti Vox ſanguinis fratris tui clamat ad me de t̓ra. Nūcigit̉ maledictus eris ſuper terraꝫque aperuit os ſuū ⁊ ſuſcepit ſanguinemj fratris tui de manutua.Cū oꝑatus fueris eaꝫ non dabittibi fructus ſuos. Vagus et ꝓfugus eris ſuꝑ terraꝫ. dixitqꝫ caynad dn̄m. Maior ē iniqͥtas mea ꝙut veniā merear. Ecce eicis me hodie a facie terre et a facie tuā abſcōdar ⁊ ero vagus ⁊ ꝓfugus interra. Omnis igit̉ qui inueneritme occidet me. dixitqꝫ ei dn̄s. Nequaꝙͣ ita fiet. ſed omnis qui occiderit cayn ſeptuplū punietur.