Glo. ordi. ¶ euterono. ¶ Ca. XXXIIINico. de lyra
et nō moriat̉: ⁊ ſit paruus in nu pͦ¶ Reſpectu īfideliū: ſꝫ fide maximꝰ ⁊ glorioſus.a mero. Hęc eſt iudę bn̄dictio. Au 5a § deſiderij ſctī: de qͣ vocē mea ad dn̄m clamauiſ xp̄i. §eccleſie laudantis. b5 gentilē .ſ. ſaluarū: ſ pr̄iarchas ꝓph̓as apl̓os ꝑ qͦs eccleſia gēitadi dn̄e vocē iudę: ⁊ ad pōpulū ſu exa § vt audiat: Intra ī gaudiū dn̄i tui. Mulab oriente ⁊ occidente venient ⁊ recūbet cū abtio. c5 xp̄i. d¶ In cruce cōtra aerias prātes.raā iſaac ⁊ iacob in regno celoꝝ. bI virtꝰ oꝑabum ītroduc eū. Manꝰ ēiꝰ pugna faI iuda vel ppl̓o.§ demones vel qͦſſibet.cbūt ꝓ eo: ⁊ adiutor illiꝰ cōtra ad s3§ xp̄o ⁊ choro perfectorum.uerſarios eiꝰ erit. Leui quoqꝫ ait hꝫde qͣ: Si vis ꝑfectꝰ eē vade ⁊ vende ⁊cͣ. Fcepitd Perfectio tua et doctrina tua a hͦieſus facere ⁊ docere.I euāgelicaa 5 corpꝰ xp̄i. i.cleſiā. b Fo pr̄. § qꝛ ꝓbatꝰ ēdeſerto ⁊ in paſſione.6tribulionis: ⁊ cū tēptaretur a diaboviro ſctō quē ꝓbaſti in tentatiōe miI tn̄. I iudicari ꝑmiſiſti. diſcreuiſti.e ⁊ iudicaſti ad aqͣs cōtradictiōis. nfQui dixit pr̄i ſuo: et mr̄i ſuę ne orſcurſū mētis impedientibꝰ.§ vim diuine charitatis minuentibusſcio vos: ⁊ frībꝰ ſuis igͦro illos: ⁊I volētes eſſe filij dei. Fa mūdo alienatineſcier̄t filios ſuos. Hi cuſtodie/ prſ vere. § verbū dei ad te factū. § qd̓ pepigit dorūt eloquiū tuū ⁊ pactū tuū ſer 42minꝰ tecū a ſ q̄ deꝰ iudicauit in te. Factiui. deuauerūt iudicia tua o iacob ⁊ le Pcalogū vel charitatē. a §contēplatiui. ¶ Incens gē tuā qͦ iſrael. Ponēt thymiama fxſum or̄onis ⁊ boni operis. § placādo. I ſeip̄osin furore tuo: ⁊ holocauſtū ſuper ⁊flamma charitatis incenſos. a § fidē cordis de-uotionē. Fceli gloria inuictā patientiā remunealtare tuum. Benedic dn̄e forti srādo. § labores manuū tuarū qui man. ⁊cͣ.tudini eiꝰ: ⁊ oꝑa manuum illius ⁊
F
Gen̄. 29. g
Ibidem
B
Lucꝭ. 1ο. d
Ioh̓ .16. g
Abac̄. 3. d
F. 93. diſ. c.diaconi ſūt
Psͣ 15.Lucꝭ. 9.Mat. 10. d
Mat. 27. c
Lucꝭ .14. ſ
Myſtice
Sap̄. 3. b