LeuiticiGlo. ordi.Ca.AX57¶ Glo. ordi.
riū meū ac polluerit nomen ſctm̄ aa § qͥ in ſcīa ē nutritꝰ: hec eī fructuoſa terra eſt.a meuꝫ. Ꝙ ſi negligens pōpulusterrę: ⁊ quaſi paruipēdēs īperiūqui ſibi nocet et alijs.meū: dimiſerit hoīem qui deditLxx. principi.de ſemine ſuo moloch: nec voluerit eū occidere: ponā faciē meāFimitatores vite ⁊ doctrine.ſuꝑ hoīem illū ⁊ cognationē eiꝰ:a I nō ſolū qͥ faciūt puniunt̉: ſed qui conſentiuntfaciētibusſuccidāqꝫ ⁊ ip̄m ⁊ oēs qͥ cōſenſerunt ei vt fornicarēt̉ cuꝫ molochde medio populi ſui. Aīa q̨̄ declia Lxx. veꝝ riculos. b Lxx. veneficos.nauerit ad magos et aͦriolos: eta F recedendo a deo.b F vultꝰ aūt. d. ſ. f. m.fornicāta fuerit cū eis: ponā faciem̄ meā cōtra eā: ⁊ interficiā illāa I vt ſupra. b 5 qꝛ polluti ſūt qͥcūqꝫ hec faciūtde mēdio populi ſui. Sanctifica̓mini ⁊ eſtote ſancti: qꝛ ego ſctūsſum dn̄s deus veſter. Cuſtodique illi preuaricari ſuadent.te pręcepta mea ⁊ facite ea: Egoa § quaſi illi polluūt contra legē dicētes:dominꝰ qui ſanctifico vos. QuiI ingratus nature beneficijs et creatori qui omnium pater eſt.d maledixerit patri ſuo aut matria 5 grauis pena qꝛ grauis culpa rectaꝫ oſtenditeſſe ſententiā dum ſubdit: patri matriqꝫ ⁊cͣ.morte moriat̉. Qui patri matrieqꝫ maledixerit: ſanguis eiꝰ ſit ſuꝑf euꝫ. Si męchatus qͥs fuerit cum.vxore alterius: ⁊ adulteriū ꝑpea F eccleſia. I ſacerdotis epiſcopi immo chriſti§ alias coniuge.trauerit cum vxore proximi ſui:ſ qui doctrinā prauā ſeminat. I q̄ ſuſcipit.morte moriant̉ ⁊ męchus ⁊ adulI ſupra expoſitum eſt.g tera. Qui dormierit cū nouercaſua: ⁊ reuelauerit ignominiā pr̄iſſui: morte moriāt̉ ambo: Sāguiſeoꝝ ſit ſuꝑ eos. Si qͥs dormieritquia ſimile peccatū.cū nuru ſua: vterqꝫ moriat̉: qꝛ ſcelus oꝑati ſunt: Sanguis eoꝝ ſit
I
Heb̓ .10. e
Pꝫ. 13
BNum̄. i1. 6Ioẜ. 3. b.
Luct. 6. t
Psͣ .59
Exo. 21. F.Pro 20. c.
2. Coꝝ. 1. d
Iob̓. 3.
coꝝ. 11. a