audite. Et hanc vocē nos audiuii ꝰ de celo allataꝫ cū eēmꝰ cū ip̄oī mōte ſācto. Et habemꝰ firmiorēꝓpheticuꝫ ſermoneꝫ cui bn̄facitisattēdentes quaſi lucerne lucēti incaligmoſo loco donec eluceſcat ⁊lucifer oriat̉ in cordibus veſtris:hoc pͥmū intelligētes ꝙ oīs ꝓphetia ꝓpria interp̄tacōne nō fit. Nōem̄ volūtate humana allata ē aliqn̄ ꝓphetia. ſꝫ ſpūſancto inſpiratilocuti ſūt ſācti dei hoīes. ¶ Ca. ij.Verūt vero ⁊ ꝑſeudo ꝓphēteIm ppl̓o ſicut ⁊ in vobis erūtmagiſtri mēdaces qͥ introducentſectas p̄dicōis ⁊ eū qui emit eosdeuꝫ negat: ſuꝑducentes ſibi celereꝫ ꝑdicōem. Et muiti ſequentureorū luxurias ꝑ quos viā veritatis blaſphemabit̉ ⁊ in auaritia fictis verb̓ de vobis negotiabūtur.Quibꝰ iuditiū iaꝫ olim nō ceſſatet p̄ditio eoꝝ nō dormitat. Si em̄deꝰ angel̓ peccantibꝰ nō peꝑcit ſꝫrudentibꝰ inferni detractos in tartaꝝ tradidit crutiandos in iudlitiū reſeruari ⁊ originali mūdo nōpeꝑcit. ſꝫ octauū noe iuſtitie p̄cōne cuſtodiuit diluuiū mūdoī piorū inducens ⁊citates ſodomoꝝ ⁊gomorreoꝝ ī cinereꝫ redigens eū̓ſionē dānauit exemplū eoꝝ qͥ impie acturi ſūt pones ⁊ iuſtū lothoppreſſum a nephandoꝝ iniuriaac luxurioſa conuerſatiōe eruit.Aſpectu em̄ ⁊ auditu iuſtus erathabitanſ apud eos qͥ de die īdiēamaꝫ iuſtā imqͥs oꝑibus crutiabat. Nouit deus pīos de temptatione eripe. inquos vero in dieꝫiudicij reſeruare crutiandos. Magis aūt eoſ qͥ poſt carnē in ꝯcupiſcentia immūditie ambulant. dominacōemqꝫ cōtēnūt. audaces. ſibi placentes. ſectas nō metuuntītroducere blaſphemātes. Vbi āgeli fortitudine et virtute cū ſintmaiores nō portāt aduerſū ſe execrabile iuditiū. Hij vero velut irrationabilia pecorā naturalit̓ ī captionē ⁊ in ꝑintiē in hijs q̄ ignorat blaſphemates in corrupconeſua ꝑibūt: ꝑcipiētes mercedē iniuſtitie voluptate: exiſtimātes dicidelitias coinqͣnacōnis ⁊ macule:delicijs affluentes in ꝯuiuijs ſuisluxuriantes vobiſcū. oculoſ habētes plenos adulterij ⁊ inceſſabil̓delicti: pellitiētes amaſ inſtabilescor exercitatū auaritia hn̄tes maledictioniſ filij. derelinquentes rectā viā errauerūt ſecuti viam balaam ex boſor qͥ mercedē iniqͥtatiſamauit. correp̄cōne vero habuitſue veſaīe. Subiugale mutū aīalī hoīs voce loquēs ꝓhibuit ꝓph̓eīſipientia. Hij ſūt fontes ſine aqͣ⁊ nebule turbinibꝫ exagitate q̄bꝫcaligo tenebraꝝ reſeruat̉. Superbia ei vaītatis loquētes: pellicetin deſiderijs carnis luxurie eos qͥpaululū effugiūt qͥ in errore ꝯuerſant̓: libertatē ill̓ ꝓmittētes cū ipſi ſerui ſint corrupcōis. A quo eiqͥs ſuꝑatuſ ē: huiꝰ ⁊ ſeruꝰ ē. Si eīrefugientes cōinqͥnacōnes mūdiin cognitione domini noſtri ⁊ ſaluatoris ih̓u criſti: hijs rurſus implicati ſuperantur: facta ſunt eispoſteriora deteriorā prioribꝰ. Melius eī erat illis nō ꝯgnoſcere viam iuſtitie ꝙ poſt agnitionemretrorſum conuerti ab eo quod illis trāaditum eſt ſancto mādato.