vna hac ſolūmodo voce qͣ clamaui inter eos ſtās. qm̄ de reſurrectione mortuorū ego iudicor hodiea vob̓. diſtulit aūt illos felix: certiſſime ſciens de via hac dicens.Cū tribunꝰ lyſias deſcenderit audiam vos. Iuſſitqꝫ centurioni cūſtodire eū⁊ habere r̓quie nec quēꝙ de ſuis prohibere miniſtrare ei.Poſt aliquot aūt dies veniēs felix cuꝫ druſilla vxore ſua que eratiudea vōouit paulū et audiuit abeo fidē que ē in xp̄m ih̓m. diſputante aūt illo de iuſtitia ⁊ caſtitate et de iuditio futuro tremefactꝰfelix rn̄dit. Qd̓ nūc attinet vade.tempe aūt oportunio accerſiam teſimul ⁊ ſperās ꝙ pecunia ei daret̉a paulo ꝓpter qd̓ ⁊ frequēt̉ accerſiens euꝫ loquebat̉ cū eo. Biēnioat expletō accepit ſucceſſorē felixportitiū feſtū. Volens aūt grāmpreſtare iudeis felix reliquit p aulum vnictum. ¶ Capitulū. xxv.Eſtus ergo cuꝫ veniſſet in ꝓuintiā poſt triduū aſcenditjheroſolimā a ceſarea. Adierūtqꝫeū pn̓cipes ſacerdotū ⁊ pͥmi iudeorū aduerſus paulū ⁊ rogabāt eūpoſtulantes grāꝫ adu̓ſus eum utiuberet ꝑduci euꝫ in ihrl̓m: inſidias tendētes ut interficerent eū invia. Feſtus aūt rn̄dit ſeruari quideꝫ paulū in ceſarea. ſe aūt maturius ꝓfectuꝝ. Qui ergo in vob̓ aitpotētes ſūt deſcēdenteſ ſimul ſi qd̓ē in viro crimē accuſēt eū. demoratus aūt int̓ eos dies nō amplius ꝙ octo aut deceꝫ deſcēdit ceſaream ⁊ altera die ſedit ꝓ tribunali ⁊ iuſſit paulū adduci. Qui cumꝑductꝰ eēt circūſtēterūt euꝫ qͥ abiheroſolima deſcēderant iudei ml̓tas ⁊ graues cās obitiētes quaſnō poterat ꝓbare: paulo racōemreddente. qm̄ neqꝫ in lege iideoruꝫneqꝫ ī templū neqꝫ in ceſare qͥc ꝙpeccaui. Feſtus aūt volens grāmp̄ſtare iudeis: rn̄dens paulo dixit.Vis iheroſolimā aſcēdere ⁊ ibi dehijs iudicari apud me. Dixit autē paulꝰ. Ad tribunal ceſaris ſtoibi me oportet iudicari. Iudeis n̄nocui ſicut tu meliꝰ noſti. Si em̄nocui aūt dignū mortē aliqͥd feciet dixit feſni recuſo mori. Si vero nihil ē eoꝝq̄ hij accuſāt me: nemo pōt me illis donare. Ceſarē appello Tūc feſtus cū ꝯſilio locutus rn̄dit. Ceſarē appellaſti: ad ceſareꝫ ibis. Et cūdies aliquot trāſacti eēnt: agrippa rex ⁊ bernice deſcēderūt ci ſareāad ſalutādū feſtū. Et cū dies plures ibi morarent̉: feſtus regi indicauit de paulo dicēs. Vir quidaꝫē derelictꝰ a felice vinctus de quocū eēm iheroſolimis adierunt mepn̓cipes ſacerdotū ⁊ ſemores iudeorū: poſtulantes adu̓ſuſ illū damīe em in viinacōem. Ad quos rn̄di. qꝛ non ēromanis ꝯſuetudo donare aliquēhoīem priusꝙͣ is qͥ accuſat̉ preſētes habeat accuſatores. locūqꝫ defendendi accipiat ad abluendacrimina q̄ ei obitiunt̉. Cum ergohūc ꝯueniſſent ſine vlla dilacōein ſequenti die ſedens ꝓ tribunali iuſſi adduci viꝝ. De quo cū ſtetiſſent accuſatores nullā cauſā deferebant de qͥbuſ ego ſuſpicabarmalū. queſtiones vero quaſdaꝫde ſua ſuꝑſtitione habebant adu̓ſus eū ⁊ de quodam ih̓u defunctoqueꝫ affirmabat paulus viuere