ctus apo/ ſtolEgo ſū vir iudeꝰ natus tharſo cilitie. nutritus aūt ī iſta ciuitate ſecus pedes gamaliel eruditus iuxveritateꝫ pat̓ne legiſ emulator legis ſicut ⁊ vos omēs eſtis hodiequi hanc viā ꝑſecutuſ ſū vſqꝫ admorte alligas ⁊ tradenſ ī cuſto dias viros ac mulieres. ſic̄ pnͥcepſſacerdotū mͥ teſtimoniū reddit ⁊oēs maiores natu a qͥbꝰ ⁊ epl̓asaccipiens ad fratres damaſcū ꝑgebam ut adducere inde vinctoſin ihrl̓m ut punirent̓. Factū ē autē eute me ⁊ appropiquāte damaſco media die ſubito de celo circūfulſit me lux cōpioſa ⁊ decidens īterrā audiui vocē dicentē mͥ. Saule ſaule quid me ꝑſequeris.? Egoaūt rn̄di Quis es dn̄e. dixitqꝫ adme. Ego ſū ih̓us nazarenꝰ quē tup̄ſequeris. Et qui mēcū erat lumēquidē viderūt. vocē aūt nō audierūt eiꝰ qͥ loquebat̉ mecuꝫ Et dixi.Quid fatiam dn̄e. dn̄s aūt dixitad me. Surgēs vade damaſcū etibi tibi dicet̉ de oībꝰ q̄ te oporteatfacere. Et cū nō videreꝫ pre claritate luminis illius admanuꝫ deductus a cōmitibꝰ veni damaſcum.Anamas aūt quidā vir ſcd̓m lege teſtimoniū hn̄ſ ab oībꝫ cohabitantibꝰ iudeis veniens ad meet ſtans dixit in. Saule frat̓ reſpice. Et ego eadē hora reſpexi in eumAt ille dixit. deus patꝝ noſtroꝝp̄ordinauit te ut ꝯgnoſcereſ volūtatē eius ut videres iuſtū et audires voceꝫ ex ore eiꝰ. qꝛ eris teſtis illiꝰ ad oēs hoīes eoꝝ q̄ vidiſti etaudiſti Et nūc qͥd moraris. Exurge ⁊ baptiſare ⁊ ablue pctā tua īuo cato noīe ipſiꝰ. Factū ē āt reu̓tenti mihi in ihrl̓m ⁊ oranti ī templo fieri me in ſtupore mētis ⁊ videre illū dicentem mͥ. Feſtinā ⁊ exivelocit̉ ex ihrl̓m. qm̄ nō recipientteſtimonū tuū de me. Et ego. dixi.dn̄e ip̄i ſciūt qꝛ ego erā ꝯcludensin carcereꝫ ⁊ cedēs per ſynagogaſeos qui credebant in te. Et cū fūderet̉ ſāguis ſtepham teſtiſ tui egoſtabā ⁊ ꝯſentiebā ⁊ cuſtodiebaꝫveſtimenta int̓fitientiū illū. Et dixit ad me. Vade: qm̄ ego in nacōnes longe mittam te Audiebantautē eū vſqꝫ ad hoc verbū ⁊ leuauerūt vocē ſuā dicentes. Tolle deterra huiuſmodi. Nō em̄ phas ēeū viuere. Vociferatibꝫ aut eis ⁊ꝓitientibꝰ veſtimenta ſua ⁊ puluereꝫ iactantibꝰ in aerē. iuſſit tribunꝰ induci eū in caſtra ⁊ flagellis cedi ⁊ torqueri eū ut ſciret ꝓpt̓quā cam ſic acclamarent ei. Et cūaſtrinxiſſet euꝫ loris. dixit aſtāti ſibi ceturioni p aulus. Si hoīem romanū ⁊ indemnatū licet vobis flagellare. Quo audito centurio acceſſit ad tribunū ⁊ nūtiauit ei dicens. Quid acturus es. Hic enimhō cius romanꝰ eſt. Accedēs auttribunꝰ dixit illi dic in ſi tu romanus es. At ille dixit. Etiā Et rn̄dittribunꝰ. Ego multa ſūma ciuilitatē hanc ꝯſecutus ſū. Et paulꝰ aitEgo aūt ⁊ natuſ ſū Protinꝰ ergodiſceſſerūt ab illo qui eum torturierant. Tribunuſqͦꝫ timuit poſtꝙͣreſciuit quia ciuis romanus eētet quia alligaſſet eum. Poſteraautem die volens ſcire diligentiꝰqua ex cauſa accuſaretur a iudeiſſoluit eū ⁊ iuſſit ſacerdotes cōuenire ⁊ oē ꝯciliū ⁊ ꝓducens paulū