hn̄t aduerſus aliquē cauſaꝫ: conuentus forenſes agunt̉ et ꝓcōſules ſūt: accuſēt inuice. Si quid autē alterius rei queritis in legittī aecc̄īa poterit abſolui. Nā ⁊ ꝑīclitamur argui ſedicōis hedierne cuꝫnullꝰ obnoxiꝰ ſit de quo poſſimꝰreddere racōeꝫ ꝯcurſus iſtiꝰ. Et cūhec dixiſſet dimiſit ecc̄īaꝫ. ¶ Ca. xx.Oſtꝙͣ an̄t ceſſauit tumultꝰvocatis paulus diſcipul̓ etexhortatꝰ eos valedixit ⁊ ꝓfectꝰē ut iret in macedoniaꝫ. Cū aūt ꝑābulaſſet ꝑtes illas ⁊ exhortatꝰeos fuiſſet multo ẜmōe venit adgretiā: vbi cū feciſſet menſes tresfacte ſūt illi inſidie a iudeis nauigaturo in firiā. habuitqꝫ ꝯſiliumut reuerteret̉ ꝑ macedomā. Cōmitatus ē aūt euꝫ ſoſi pat̓ pirriberoenſis. theſſalonicenſium vero ariſtarchus ⁊ ſecūdus ⁊ gaius derbeus ⁊ thimotheus. aſiam vero tichicus et trophrimꝰ. Hij cū p̄ceſſiſſent ſuſtinuerunt nos troade.nos vero nauigauimꝰ poſt diesazimoꝝ a philippis ⁊ venimꝰ adeos troadē in diebus qnͥqꝫ vbi demorāti ſumꝰ diebꝰ ſeptē. Vna ātſabbati cū veniſſemꝰ ad frangendū panē paulus diſputabat cuꝫeis ꝓfecturus in craſtinuꝫ. ꝓtraxitqꝫ ſermone vſqꝫ ī mediā noctēErat aūt lāpades cōpioſe in cenaculo vbi eramꝰ ꝯgregati. Sedensaūt quidā adoleſcenſ noīe euthicus ſuꝑ feneſtra cuꝫ mergeret̉ ſōno gui diſputante diu p aulo ductꝰ ſōno cecidit de tercō cenaculodeorſū ⁊ ſb̓latꝰ ē mortuꝰ. Ad quēcū deſcēdiſſꝫ paulꝰ īcubuit ſuꝑ eū⁊ ꝯplexꝰ dixit Nolite turbai. Aīaem̄ ip̄iꝰ in ipō ē. Aſcendens auteꝫfrangeſqꝫ pane ⁊ guſtās. ſatiſqꝫallocutus ē vſqꝫ in luceꝫ ⁊ ſic ꝓfectus eſt. Adduxerūt aūt pueruꝫviuentē ⁊ ꝯſolati ſūt nō minimeNos aūt aſcēdenteſ nauigauimꝰī aſſon inde ſuſcepturi paulū. Sicem̄ diſpōſuerāt ip̄e ꝑ terrā iter facturus. Cū āt ꝯueniſſemꝰ ī aſſonaſſumpto eo veniinꝰ mitilenem.Et inde nauigātes ſequēti die veīmꝰ cōtra chiū ⁊ alia die applicuimꝰ ſamiū ⁊ ſequēti die venimꝰ miletū. Propoſuerat em̄ paulꝰ trāsnauigae̓ epheſū: ne qua mora illifieret ī aſia. Feſtinabat em̄ ſi poſſibile ſibi eēt ut dieꝫ penthecoſtēfaceret iheroſolimis. A mileto ātmittēs epheſū vouit maiores natu eccīe q̄ cū veniſſent ad eū et ſil̓eēnt dixit eis. Vos ſcitis a pͥmaaut veſtērdie q̄ ingreſſus ſū ī aſiā qͣlit̓ vobiſcuꝫ ꝑ oē tꝑs fuerim ſeruiēs dn̄ocū oī humilitate ⁊ lacris ⁊ tēptationibꝰ q̄ mͥ acciderūt ex īſidijſ iudeoꝝ qūo nͥl ſubtraxerim vob̓ vtiliū qͦ minꝰ ānutiare vob̓ ⁊ docerēvos publice ⁊ ꝑ domos: teſtiſicāſaccipe. Etiudeis atqꝫ gētilibꝰ in deū penitentiā ⁊ fidē ī dn̄m nr̄m ih̓m xp̄m. Etnūc ecce alligatꝰ ego ſpū vado inihrl̓m que ī ea ventura ſint mͥ ignorans nͥ ꝙ ſpūſſanctꝰ ꝑ oēs ciuitates in ꝓteſtatur dicens. qm̄ vicula ⁊ tribulacōnes iheroſolimisme manent. Sꝫ nihil hoꝝ vereor:nec fatio aīaꝫ mea p̄tioſiore ꝙ medūmodo ꝯſūmem curſum meum⁊ miniſteriū verbi quod accepi adn̄o iheſu teſtificari euangeliumgr̄e dei. Et nūc ecce ego ſcio qꝛ amplius nō videbitis fatiem meam