magnā dicens. Nihil feceris tibimali. Vniuerſi em̄ hic ſumꝰ. Petitoqꝫ lumine introgreſſus ē ⁊treniefactꝰ ꝓcidit paulo et ſyle adpedes et ꝓducens eos foras ait.dn̄i: quid me oportet facere ut ſaluus fiam. At illi dixerūt. Crede indn̄m ih̓m ⁊ ſaluꝰ eris tu et domꝰtua. Et locuti ſunt ei verbū dn̄i cūoībꝫ qui erant in domo eiꝰ. Et tollens eos in illa hora noctis lauitplagas eoꝝ ⁊ baptiſatus ē ip̄e etoīs domꝰ eiꝰ ꝯtinuo. Cūqꝫ ꝑduxiſſet eos in domū ſuaꝫ appoſuit eismēſaꝫ et letatus ē cū oī domoſuacredēs deo. Et cū dies factꝰ eēt: miſer̄t magiſtratus lictores dicētesdimitte hoīes illos. Nūtiauit aūtcuſtos carceris verba hec paulo.qꝛ miſerūt magiſtratus ut dimittamini. Nūc igit̉ exeūtes ite in pace. Paulus auteꝫ dixit eis. Ceſosnos publice indēnatos hoīes romanos miſerūt in carcereꝫ ⁊ nūcocculte nos eitiūt. Nō ita. ſꝫ veniant ⁊ ip̄i nos eitiant. Nūtiauerūtautē magiſtratibꝰ lictores verbahec. Timuerūtqꝫ audito ꝙ romani eēnt ⁊ veniētes dep̄cati ſūt eoſ⁊ educētes rogabant ut egrederētur de vrbe. Exeūtes aūt de carcereintroierūt ad lidiā et viſis fratribꝰ cōſolati ſūt eos et ꝓfecti ſunt.Vm aūt ꝑābū ¶ Ca. xvij.laſſent āphipolim et appoſlomā vener̄t theſſalonicā vbi ea̓tſynagoga iudeoꝝ. Scd̓m cōſuetudinē aūt paulꝰ ītroiuit ad eos ⁊per ſabbata tria diſſerebat eis deſcripturis adaperiēs ⁊ īſinuās qꝛxp̄m oportuit pati ⁊ reſurge̓ a mortuis ⁊ qꝛ h̓ ē ih̓us xp̄us que egoannūtio vob̓. Et quidā ex eis crediderūt ⁊ adiucti ſūt paulo ⁊ ſyleet de colentibꝰ gentilibꝰ multitudo magna ⁊ mulieres nobiles nōpauce. zelantes aūt iudei aſſumēteſqꝫ de vulgo viros qͦſdā maloſet turba facta ꝯcitauerūt ciuitatē⁊ aſſiſtentes domii iaſonis querebāt eos ꝓducere in ppl̓m. Et cūnon inueniſſent eos: trahebāt iaſonē ⁊ quoſdā fratres ad principes ciuitatiſ clamantes. qm̄ hij qͥvrbē ꝯcitant ⁊ hūc venerūt quoſſuſcepit iaſon⁊ hij oēs ꝯtra decretā ceſaris fatiūt regeꝫ aliū dicēteseē ih̓m. Cōcitauerūt aūt plebē etpn̓cipes ciuitatis audiētes hec etaccepta ſatiſfactione a iaſone ⁊ aceteris dimiſerūt eos. Fres veroꝯfeſtim ꝑ noctē dimiſer̄t paulū ⁊ſylā ī beroā. Qui cū veīſſent ī ſynagogā iudeoꝝ ītroier̄t Hij aūt eratgnoto d̓ 8dnobiliores eoꝝ qͥ ſūt theſſaloniceqͥ ſuſceper̄t verbū cū oī auīditatequotidie ſcrutantes ſcripturas ſihec ita ſe hr̄ent. Et multi qͥdē crediderūt ex eis ⁊ mulieꝝ gentiliū honieſtaꝝ ⁊ viri nō pauci. Cū aūt cognouiſſent ī theſſalonica iudei qꝛip̄e det oībꝰ⁊ beroe p̄dicatū ē a paulo verbūdei: venerūt ⁊ illuc cōmouētes etturbātas multitudineꝫ. Statimqꝫtunc paulū dimiſerūt frēs ut iretvſqͦꝫ ad mare. Sylas at et thimotheꝰ remaſerūt ibi. Qui aūt deducebat paulū ꝑdluxer̄t eū vſqꝫ adathenaſ ⁊ accepto mādato ab eoad ſylaꝫ ⁊ thiotheū ut ꝙͣ celerit̓ venirent ad illū ꝓfecti ſūt. Paulusautē cū athenis eos expectaret incitabatur ſpiritus eius in ip̄o: videns ydolatrie deditam ciuitateꝫ.