nonā. Et quidā vir qui erat claudus ex vtero mr̄is ſue baulabatur queꝫ ponebant quotidie adportā templi que dicit̉ ſpecōſa: utpeteret elemoſinā ab introeūtibꝫī templū. Is cū vidiſſet petꝝ ⁊ iohanne: incipiētes introire in templū: rogabat ut elemoſina acciperet. Intuens aūt euꝫ petrus cū iohanne dixit. Reſpice in nos. Atille intendebat in eos: ſperās ſe aliquid acceptuꝝ ab eis. Petrus atdixit. Argentū ⁊ auꝝ non ē mihiqd̓ aūt hēo hoc tibi do. In nomīeih̓u xp̄i nazareni ſurge ⁊ ambulaEt apprehēſa manu eiꝰ dexterā alleuauit eū ⁊ ꝓtinꝰ ꝯſolidati ſuntbaſes eiꝰ ⁊ plante. Et exiliens ſtetit ⁊ ambulabat ⁊ intrauit cū ill̓in templū: ambulans ⁊ exiliens⁊ laudās deū. Et vidit oīs ppl̓useū ambulantē ⁊ laudantē deum.Cognoſcebāt aūt illū. qm̄ ip̄e ea̓tqͣ ad elemoſinā ſedebat ad ſpetioſā portaꝫ templi. Et īpleti ſunt ſtupore ⁊ extaſi: in eo qd̓ ꝯtigerat illiCū tenerent aūt petꝝ ⁊ iohānemcucurrit oīs ppl̓us ad eos ad porticuꝫ que appellat̉ ſalomonis ſtupentes. Vidēs aūt petrꝰ: rn̄dit adppl̓m Viri iſrahelite qͥd miraminiin hoc aūt nos qͥd intuemini: qͣſinra virtute aut pietate fecerimuſhūc ambulare. deus abrahā ⁊deus yſaac ⁊ deus iacob deꝰ pr̄mnoſtroꝝ glorificauit filiū ſuū iheſū quē vos quidē tr̄didiſtis et negaſtis an̄ fatie pilati iudicante illo dimitti. Vos aūt ſāctū ⁊ iuſtūnegaſtis ⁊ petiſtis viꝝ homicidādonari vob̓. auctore vero vite īterfeciſtis Quē deus fuſcitauit a mortuis cuiꝰ nos teſtes ſumꝰ ⁊ in fidenoīs eiꝰ hūc quem vos videtis ⁊noſtis cōfirmauit nomen eiꝰ ⁊ fides que ꝑ eū eſt dedit integraꝫ ſanitateꝫ iſtā in ꝯſpectu omniū vr̄mEt nūc frēs ſcio qꝛ ꝑ ignorantiaꝫfeciſtis ſicut ⁊ pͥncipes veſtri. Deꝰaut qͥ prenutiauit ꝑ os oīm ꝓphetaꝝ pati xp̄m ſuuꝫ: īpleuit ſic. Deintemii igit̉ ⁊ cōu̓timimi ut deleatur peccata vra: ut cuꝫ venerint tēporā refrigerij a ꝯſpectu dn̄i et imſerit eū qui p̄dicatus eſt vob̓ ih̓ꝫxp̄m que oportet qͥdeꝫ celū reciꝑevſqꝫ in tꝑa r̓ſtitucōis oīm que locutus ē deus ꝑ os ſcōꝝ ſuorū a ſeculo ꝓph̓aꝝ oyſes quidē dixit.qm̄ ꝓph̓aꝫ ſuſcitabit vob̓ dn̄s deꝰveſter de fratribꝰ vr̄is: tāꝙͣ meipſuꝫ audietis iuxͣ oīa q̄cunqꝫ locutus fuerit vob̓. Exit aūt: oīs aīa q̄men eſt ſub celnō audierit ꝓph̓am illū ext̓minabit̉ de plebe. Et oēs ꝓph̓e a ſamuhel ⁊ deinceps qͣ locuti ſūt annunus aut petri ꝯſitiauerūt dies iſtos. Vos eſtis filij ꝓph̓aꝝ ⁊ teſtamēti qd̓ diſpoſuit deus ad pr̄es noſtros dicēs adabrahā. Et in ſemine tuo bn̄dicetur oēs familie terre. Vob̓ pͥmuꝫdeus ſuſcitanſ filiū ſuū miſit eū benedicēteꝫ vob̓: ut ꝯuertat ſe vnꝰquiſqꝫ a neqͣtia ſua. ¶ Ca. iiij.Oquentibus auteꝫ illis ad¶ Ipopulū. ſuperuenerūt ſacerdotes ⁊ magiſtratus templi et ſaducei: dolētes ꝙ docerent populūet annūtiarent in ih̓m reſurrectionem ex mortuis ⁊ iniecerūt in eoſmanus ⁊ poſuerunt eos in cuſtodia in craſtinum. Erat auteꝫ iamveſpera. Multi autem eorum quiaudierant verbum crediderunt