⁊ pctōꝝ ⁊ iniquitatū eoꝝ iā nonrecordabor ampliꝰ. Vbi aūt hoꝝremiſſio. iam nō eſt oblacō ꝓ peccato. Hn̄tes itaqꝫ fratres fidutiaꝫin introitu ſāctoꝝ in ſāguinē xp̄iquā initiauit nob̓ viā noua ⁊ viuentē ꝑ velamē īdeſt carnē ſuaꝫ⁊ ſacerdotē magnū ſuꝑ domū dei.accēdamꝰ cuꝫ vero corde in plemitudine fidei aſperſi corda a cōſciētia mala ⁊ abluti corpꝰ aqua mudā teneamꝰ ſpei nr̄e ꝯfeſſioneꝫ indeclinabilē Fidelis em̄ eſt qͥ repromiſit Et ꝯſideremꝰ inuiceꝫ in ꝓuocacōeꝫ cai̓tatis ⁊ bonoꝝ oꝑm. nōdeſerentes collectionē noſtrā ſic̄ꝯſuetudinis eſt qͥbuſdā ſꝫ ꝯſolātes ⁊ tnͣtomagis qnͣto videritisappropͥmquantē dieꝫ. Volūtarieem̄ peccantibꝰ nob̓ poſt acceptaꝫnoticiā veritatis iaꝫ nō relinqͥturꝓ peccatis hoſtia. terribilis aūt q̄dā expectacō iudicij ⁊ ignis emulatio que ꝯſūptua̓ eſt adu̓ſarioſIrritaꝫ qͥs fatiēs legeꝫ moyſi ſinevlla miſeratione duobꝰ vel tribꝰteſtibus morit̉. qn̄tomagiſ putatis deteriora merei ſupplitia qͥ filiūdei ꝯculcaueī̓t ⁊ ſāguinē teſtamēti pollutū duxeit in qͦ ſāctificatuseſt ⁊ ſpiritui gratie ꝯtumeliā fecerit. Scimꝰ ei qui dixit. Mihi vindictā: ego retribuaꝫ. Et iteꝝ Quiaiudicabit dn̄s ppl̓m ſuuꝫ. Horrendū eſt incidere ī manꝰ dei viuētiſ.Rememoramī aut p̄ſtinos diesin quibꝫ illuminati magnū certamē ſuſtinuiſtis paſſionū et in altero quidē obprobrijs ⁊ tribulacōnibꝰ ſpectaculū facti. ī altero atſocij talit̓ ꝯuerſantiū effecti. Naꝫ⁊ vnctis ꝯpaſſi eſtis ⁊ rapinambonoꝝ veſtroꝝ cū gaudio ſuſcepiſtis. cognoſcētes vos habere meliorē ⁊ manentē ſb̓ſtantiā. Noliteitaqꝫ āmittere ꝯfidentiā veſtraꝫ q̄magna habet remuneracōeꝫ. Datientiā em̄ vob̓ nccīa eſt ut voluntatē dei fatiētes reportetiſ ꝓmiſſioneꝫ. Adhuc eī modicū aliqnͣtulūqꝫ qui venturus eſt veniet ⁊ nontardabit. iuſtus aūt meuſ ex fideviuit. Qd̓ ſi ſubtraxerit ſe nō placebit am̄e mee. Nos aūt nō ſimꝰſb̓tractōnis filij in ꝑdicōneꝫ. ſꝫ fidei in acqͥſicōem aīe. ¶ Ca. xi.St aūt fides ſperandaꝝ ſubAſtantia reꝝ a̓gumentū nonapparentiū. In hac eī teſtimoniūꝯſecuti ſūt ſenes. Fide intelligimꝰaptata eē ſecula verbo dei ut ex inuiſibilibus viſibilia fierent. Fideplurimā hoſtiā abel ꝙͣ cayn obtulit d̓o ꝑ quā teſtimoniū ꝯſecutuseſt eē iuſtus: teſtimoniū ꝑhibente muneribꝰ eius d ⁊ ꝑ illā defūctus adhuc loqͥtur. Fide enochtrāſlatus ē ne videret mortē ⁊ nōinueniebat̉. qͥa trāſtulit illū dn̄sn̄ trāſlatione ei teſtimomū habuit placuiſſe do Sine fide aūt impoſſibile eſt placere do. Credere eīoportet accedentē ad deū qꝛ eſt etinquirētibꝫ ſe remunerator ſit. Fide noe rn̄ſo accepto de hijs q̄ adhūc nō videbant̉ metuens aptauit archa in ſalutē domus ſue perqua danauit mundū ⁊ iuſtitie q̄ꝑ fidē ē heres eſt inſtitutus. Fide.qͥ vocat̉ abrahā obediuit in locūexire que accepturus erat in hereditatē ⁊ exijt neſciens qͦ iret. Fidedemoratus ē in terra repromiſſionis tāꝙͣ ī aliēa: ī caſul̓ habitādo