obſequiū xp̄i ⁊ in ꝓmptu hn̄tesvlciſci oēm iobedientiā: cū impleta fuerit vrā obedientia. Que ẜmfatiē ſunt videte. Si quis ꝯfidit ſibi xp̄i ſe eē: hoc cogitet iteꝝ apudſe. qꝛ ſicut ip̄e xp̄i ē ita ⁊ nos. Naꝫ⁊ ſi ampliꝰ aliquid gloriatus fuero de poteſtate noſtra quaꝫ deditnobis dn̄s in edificationē ⁊ nonin deſtructionē veſtra: non erubeſcam. Vt aūt nō exiſtimer tanꝙͣterrere vos ꝑ epl̓as. qͥm̄quidē epiſtole inquiūt graues ſūt ⁊ forteſpn̄tiā autē corꝑis īfirma ⁊ ſermoꝯtemptibilis: hoc cogitet qui eiuſmodi ē. qꝛ quales ſumꝰ verbo perepl̓as abſētes: taleſ ⁊ pn̄tes in facto. Nō em̄ audemus inſerere autꝯparare nos quibuſdā qͥ ſeipōsꝯmendant. ſꝫ ipſi in nob̓ noſmetipōs mētiēteſ ⁊ ꝯparāteſ noſmetipōs nob̓. Nos aūt nō in immenſū gloriabimur. ſꝫ ẜm menfurā regule quā menſus ē nobis deꝰ mēſuraꝫ ꝑtingendi vſqꝫ ad vos. Nōem̄ quaſi nō ꝑtingētes ad vos ſuperextēdimꝰ nos. Vſqꝫ ad vos ei Gꝑuenimꝰ in euāgelio xp̄i: nō ī immenſū gloriantes in alienis laberibꝰ. Spem autē hn̄tes creſcentisfidei veſtre: ī vob̓ magnificari ẜmregulā noſtrā in abudantia: etiāin illa que vltra vos ſūt euāgeliſare: nō in aliena regula in hijs q̄prepata ſūt gloriari. Qui aūt gloriat̉ in dn̄o gloriet̉. Nō em̄ qͥ ſeipſū ꝯmendat ille ꝓbatus ē. ſꝫ quēdeus ꝯmendat. ¶ Ca. xiTinā ſuſtineretis modi cuꝫquid īſipiētie mee. ſed ⁊ ſupportate me. Emulor ei vos dei emulatione. deſpōdi em̄ vos vni virovirginē caſtā exhibe̓ xp̄ō Timeoaūt ne ſicut ſerpes euam ſeduxitaſtutia ſua: ita corrūpant̉ ſēſus veſtri et excidant a ſimplicitate q̄ ēin xp̄o. Naꝫ ſi is qͥ venit aliū xp̄mp̄dicat quē nō predicauimꝰ. autaliū ſpiritū accipitis quē nō accepiſtis. aut aliud euangeliū qd̓ n̄recepiſtis: recte pateremini. Exiſtimo ei nihil meminꝰ feciſſe a magnis apl̓is. Et ſi imperituſ ſermone. ſꝫ non ſcīa. In omībꝰ aūt manifeſtus ſū vob̓. Aut nūquid peccatū feci meip̄m humiliās: ut voſexaltemin. Ein gratis euāgeliūdei euāgeliſaui vob̓. alias eccīasexpoliaui accipiēs ſtipendia adminiſteriū veſtꝝ et cū eēm apudvos ⁊ egerem nulli oneroſus fui.Nā qd̓ mͥ deerat ſuppleuer̄t frēs q̄venerūt a macedoma ⁊ ī oībꝫ ſineonere me vob̓ ſeruaui ⁊ ſeruabo.Eſt veītas xp̄i ī me. qm̄ hec gloriatio nō infringet̉ ī me in regionibꝫachaie. qͣre. Quia n̄ diligo vos :Deꝰ ſcit. Qd̓ aūt fatio ⁊ fatiā: ut aputē occaſionē eoꝝ q̄ volūt occaſionē: ut in qͦ gl̓iant̓ īueniant̉ ſic̄⁊ nos. Nam eiuſmōi ꝑſeudo apl̓iſūt oꝑarij ſb̓doli: tnͣſfigurātes ſe īapl̓os xp̄i. Et nō miꝝ. Ipſe em̄ ſathanas tnͣſfigurat ſe ī angelū lucis. nō ē gͦ magnū: ſi miniſtri eiꝰtnͣſfigurent̓ velut miniſtri iuſtitiequoꝝ finis erit ſcd̓ꝫ oꝑa ip̄oꝝ Itērū dico: ne quis me putet inſipiētē. Alioqnͥ velut inſipientē accipite me: ut ⁊ ego modicū qͥd glorier. Quod loquor nō loquor ſcd̓mdeuꝫ ſꝫ quaſi ī inſipiētiā: in hac ſb̓ſtantia glorie. Em multi gloriantur ſcd̓m carnem ⁊ ego gloriabor