aūt in aduentu eiꝰ. ſꝫ etiā in cōſolacōne q̄ cōſolatus ē in vob̓: referens in nob̓ veſtꝝ deſideriū veſtꝝfletū veſtra emulacōne ꝓ me: itaut magis gauderem. Em̄ ⁊ ſi ꝯtriſtaui voſ in epiſtola: nō me penitet. Et ſi peniteret vidēs ꝙ epiſtola illa ⁊ ſi ad horā vos ꝯtriſtauitnūc gaudeo: n̄ qꝛ ꝯtriſtati eſtis. ſꝫqꝛ ꝯtriſtati eſtis ad peītentiā. Cōtriſtati em̄ eſtis ẜm deū ut in nullo detrimentū patiamini ex nob̓.Que em̄ ſcd̓m deuꝫ triſtitiā ē penitentia in ſalutē ſtabilē oꝑat̉. ſecūli aūt triſtitia mortē oꝑat̉. Ecce eihocip̄m ſcd̓ꝫ deū ꝯtriſtari vos qn̄tam in vob̓ oꝑatur ſollicitudinēſed defenſionē. ſed indignacōeꝫ.ſꝫ timorē. ſed deſideriū. ſed emulationē. ſed vindictā. In oībꝰ exhibuiſtis vos incōtaminatos eē negotio. Igit̉ ⁊ ſi ſcripſi vobis nonꝓpt̓ eū qui fecit iniuria nec ꝓptereū qui paſſuſ ē. ſed ad manifeſtādā ſollicitudinē noſtraꝫ quā habemꝰ ꝓ vobis corā deo. Ideo cōſolati ſumus. In ꝯſolacōne aūt nōſtra abudantiꝰ magis gauiſi ſumus ſuꝑ gaudio titi. qꝛ refectus eſpūs eiꝰ ab oībꝰ vobis. Et ſi qͥdapud illū de vobis gloriatus ſū: n̄ſum cōfuſus. ſꝫ ſicut oīa vob̓ in veritate locuti ſumus: ita ⁊ gloriacōnoſtra que fuit ad titū veritas facta eſt. Et viſcea̓ eiꝰ abundantiꝰin vob̓ ſunt: reminiſcentis oīm veſtꝝ obedientiam. quo cū timore ⁊tremoe̓ excepiſtis illū Gau̓deo ꝙin oībꝰ ꝯfido in vobis. ¶ Ca. viij.graꝫ dei q̄ data ē in eccleſijsVtā aūt facimꝰ vob̓ fratresmacedomē ⁊ ꝙ ī multo exꝑimētōtribulacōis abūdātia gaudij ipſoꝝ ⁊ altiſſima pauꝑtaſ eoꝝ abudauit ī diuitias ſimplicitatiſ eoꝝQuia ẜm v̓tutē teſtimoniū ill̓ reddo ⁊ ſuꝑͣ v̓tutē volūtarij fuerūt cūml̓ta exhortacōe obſecrātes nosgrām ⁊ ꝯmunicacōeꝫ mīſterij qd̓fit ī ſcōs Et nō ſicut ſꝑauimꝰ. ſedſemetipos dederūt: p̄mū dn̄o. deinde nob̓ ꝑ volūtateꝫ dei: ita ut rogaremꝰ titum ut quēadmodū cepitita et ꝑfitiat ī vob̓ etiaꝫ gr̄aꝫ iſtāSꝫ ſicut ī oībꝰ abudatis fide ⁊ ſermone ⁊ ſcīa ⁊ oī ſollicitudīe īſuꝑ⁊ caritate vra in nos ut ⁊ ī hac gͦtia abūdetis. Nō qͣſi imperās dicoſꝫ ꝑ alioꝝ ſollicitudine etiā vr̄e caritatis īgenū bonū ꝯprobas. Scitis em̄ graꝫ dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. qm̄ ꝓpt̓ vos egenꝰ factꝰ ē cū eēt diuesut illiꝰ inopīa vos diuites eetis.Et ꝯſiliū ī hoc do Hoc ei vobis vtile ē qͥ n̄ſolū face̓. ſꝫ ⁊ velle cepiſtiſab āno pͥore. Nūc vero ⁊ factō ꝑficite: ut quēadmodū ꝓmptꝰ ē animꝰ volūtatis: ita ſit ⁊ ꝑfitiendi exeo qd̓ hētis. Si ei volūtas ꝓmptaē ſcd̓m id qd̓ habet accepta eſt. n̄ſcd̓m id qd̓ non habet. Nō emūtalijs ſit remiſſio: vobis aūt tribulatio. ſꝫ ex equalitate in pn̄ti tēꝑeveſtra abūdātia illoꝝ īopiaꝫ ſuꝑpleat: ut ⁊ illoꝝ abūdātia veſtreinopīe ſit ſupplementū: ut fiat eqͣlitas ſicut ſcriptum ē. Qui multuꝫhabuit nō abunclauit ⁊ qui modicum nō minorauit. Gratias autem ago deo qui dedit eandem ſollicitudinē ꝓvobis ī corde titi. quoniam exhortationem quidem ſuſcepit. ſed cuꝫ ſollicitior eſſet ſuavoluntate profectus eſt ad vos.