nos ſeꝑare a caritate dei que eſt īxp̄ ih̓u dn̄o noſtro. ¶ Ca. ix.Eritatē dico in xp̄o ih̓u: nonmētior: teſtimoniū mͥ ꝑhibēte ꝯſcīa mea in ſpūſancto. qm̄ triſtitiā mihi ē magna ⁊ cōtinuꝰ dolor cordi meo. Optaba em̄ ego ip̄eanathema eē a xpo pro fratribꝰmeis qͥ ſūt ꝯgnati mei ſcd̓ꝫ carnēq̄ ſunt iſrahelite. quoꝝ adoptio ēfilioꝝ ⁊ gloria ⁊ teſtamentū et legiſſacō ⁊ obſequiū ⁊ promiſſa: qͦrū patres ex quibꝰ xp̄s ſcd̓m carnē qui ē ſuꝑ oīa deus benedictusin ſecula amē. Nō aūt ꝙ excideritverbuꝫ dei. Nō em̄ oēs qui ex iſrahel ſūt hij ſunt iſrahelite: neqꝫ quiſemē ſūt abrͣhe oēs filij. Sꝫ in yſaac vocabit̉ tibi ſeme. ideſt non qͥfilij carnis hij filij dei. ſꝫ qͥ filij ſuntꝓmiſſionis: eſtimant̉ in ſemne.Promiſſionis ei verbū hoc ē ſcd̓ꝫhoc tempꝰ veniā et erit ſare filiꝰ.Nōſolū āt illa. ſꝫ ⁊ rebecca ex vnoꝯcubitu habens yſaac patriſ nōſtri. Cū em̄ nondū nati fuiſſent a̓aliquid boī egiſſent aut mali: utſcd̓m electioneꝫ ꝓpoſitū dei maneret nō ex oꝑibus ſed ex vocantedictū eſt ei. qꝛ maior ſeruiet minori ſic̄ ſcriptuꝫ ē. Iacob dilexi: eſauat odio habui. Quid gͦ dicemꝰ?Nūquid iniquitas apud deum?Abſit. Aoyſi em̄ dicit. Miſereborcui miſertus ſū ⁊ miſericordi ā preſtabo cui miſerebor. Igitur nō volentis neqꝫ currentiſ. ſꝫ miſerentiſeſt d̓i. dicit enim ſcriptua̓ pharaoni. Quia in hoc ip̄ꝫ excitaui te utoſtendā in te virtutem meam etut annūtietur nomen meū in vniuerſa terrā. Ergo cui vult miſeret̉⁊ quem vult indurat. dicis itaqꝫmihi. Auid adhuc querit̉. Volūtati eiꝰ quis reſiſtit. cO hō tu quiſes qui rn̄deas deo. ⁊nūquid dicitfigmentū ei qui ſe finxit: quid mefeciſti ſic.. An nō habet poteſtatēfigulus luti ex eadeꝫ maſſa facerealiud quidē vas in honorē: aliudvero ī ꝯtumieliā. Qd̓ ſi deus volēson̄dere irā ⁊ notā facere potentiāſuam ſuſtinuit in multa patiētiavaſa ire apta in interitū: ut on̄deret diuitias glorie ſue in vaſa miſericordie que preꝑauit ī gl̓iam.Quos ⁊ vocauit nos: nonſolū exiudeis ſꝫ etiam ex gentibꝰ ſicut inoſee dicit Vocabo nō plebē meāplebē meā. ⁊ nō dilectā: dilectā. ⁊nō miſexicordiā ꝯſecutam: miſericordiā ꝯſecutā. Et erit: in loco vbidictū ē eis nō plebs mea vos: ibivocabunt̉ filij dei viui. Iſaias autē clamat ꝓ iſrl̓. Si fuerit numerꝰfilioꝝ iſrl̓ tanꝙͣ arena maris reliqͥe ſalue fiēt. Verbū aūt ꝯſūmas⁊ abbreuiās in eqͥtate. qꝛ verbuꝫbreuiatū fatiet dn̄s ſuper terrā. Etſicut p̄dixit yſaias niſi dn̄s ſabaoth reliquiſſet nob̓ ſemē ſic̄ zodorit nomē dma facti eēmꝰ et ſicut gomorra ſiuocabūti.miles fuiſſemꝰ. Quid gͦ dicemꝰ?Qd̓ gētes que nō ſectabant̉ iuſtitiaꝫ apprehēderūt iuſtitiaꝫ. iuſtitiam autē que ex fide eſt. Iſrahelvero ſectando legeꝫ iuſtitie in legē iuſtitie nō ꝑuenit. Quare. qꝛ nō exfide. ſꝫ quaſi ex oꝑibꝰ. Offenderūtenim lapidē offenſionis ſicut ſcriptum eſt. Ecce pono in ſyon lapidem offenſionis ⁊ petram ſcandali ⁊ omnis qui credit in eum nonconfundetur.¶ Ca. x.