Nā hanc ſe ꝓficiſcenteꝫ iheroſolimā ſcripſiſſe teſtat̉ cū cornithioſ⁊ alios iaꝫ an̄ ut miniſteriū qd̓ ſecū portaturus erat colligerent litteris adhortatus ſit. Sꝫ inde intelligi quidā volunt ita oēs epiſtolas ordinatas ut pͥma ponereturꝙͣuis poſterior fuerit deſtinataut ꝑ ſingulas epl̓as gradibꝰ adꝑfectiora veīret̉. Romanorū nāqꝫpleriqꝫ tā rudes erant ut nō intelligerent dei ſe gr̄a ⁊ n̄ ſuis meritiſeē ſaluatoſ ⁊ ob hoc duo inter ſeppl̓i ꝯflictarent. Idcirco illos indigere aſſei̓t corrigi: vitiā gentilitatis pͥora cōmemorās. Corinthijſaūt iam dicit ſciētie grām eē ꝯceſſam ⁊ nō tam oēs increpat ꝙ curpeccātes nō increpauer̄t rep̄hendit ſicut ait. Audit̉ int̓ vos fornicatio. Et iteꝝ. Congregatis vobiscū meo ſpū trͣdere huiuſmodi ſathane. In ſcd̓a vero laudāt̉ ⁊ utmagis ac magiſ ꝓfitiat ꝯmonet̉Galathe vero iaꝫ nulliꝰ criminisarguūt̉ nͥ hoc tm̄ ꝙ callidiſſimisp̄ſeudo apl̓is credider̄t. Epheſij ſane nulla rep̄henſiōe ſꝫ multa laude ſunt digni. qꝛ fidē apl̓icā ſernauerūt. Philipēſes etiā multo magis collaudant̉ qui nec audie̓ qͥdem falſos apl̓os voluer̄t. Theſſalonicenſes nihilominꝰ in duabꝰ epl̓is on laude ꝓſequit̉ eo ꝙnō ſolū fideꝫ incōcuſſam ſeruauexint veritatis. ſꝫ etiā in ꝑſecutioneciuiū fuerint ꝯſtantes inuēti. Coloſēſes aūt tales erant ut cuꝫ abapl̓o viſi corꝑaliter nō fuiſſent.hac laude digni haberēt̉. Et ſi corpoe̓ inqͥt abſens ſū. ſꝫ ſpū vobiſcūſū gaudēs ⁊ videns ordinē veſtꝝDe hebreis vero qͣd̓ dicendū ē qͦꝝtheſſalonicēſes qͥ plurimū laudati ſūt. imitatores facti eē dicūtur.Sicut ip̄e ait. Et vos fratres imitatores facti eſtiſ eccīaꝝ dei que ſūtī iudea. eadē em̄ paſſi eſtiſ ⁊ vos aꝯtribulibꝰ veſtris q̄ ⁊ illi a iudeiſApud ipſoſqͦꝫ hebreos eadē ꝯmemorat dicens. Nā ⁊ viictis ꝯpaſſi eſtis ⁊ rapinā bonoꝝ veſtroruꝫcū gaudio ſuſcepiſtiſ ꝯgnoſcēteſvos hre meliorē ⁊ manētē ſb̓aꝫ.¶ Explicit vlogus gn̓al̓ in oēsepl̓as. Incipit ꝓlogꝰ ſpālisin epl̓am ad Romanos.Omani ſunt qͣ ex iudeis ⁊ gentibꝰ crediderūt. Hij ſuꝑba cōtencōne volebāt ſealterutꝝ ſupponereNā iudet dicebant. Nos ſumꝰ populꝰ dei qͦs ab initio dilexit et vouit. nos circūciſi ex gn̓e abrahaꝫſancta deſcēdimꝰ ex ſtirpe ⁊ notꝰretro apud iudeā tm̄ deuſ. Nos deegipto ſignis dei ⁊ virtutibꝰ liberati mare ſicco p̄trāſiuimꝰ pede cūinimicos noſtros grauiſſimi fluctus īuoluerēt. Nob̓ pluit manadn̄s ī deẜto ⁊ quaſi filijs ſuis celeſte ꝑabulū miniſtrauit. Nos dienoctuqꝫ ī colūna nubis igniſqꝫ ꝑceſſit ut nob̓ in miuio iter on̄deretAtqꝫ ut cetera eiꝰ circa nos immēſa bn̄fitiā taceamꝰ. nos ſoli dignifuimꝰ dei lege acciꝑe ⁊ vocē dei loquentis audire. eiuſqꝫ ꝯgnoſcerevoluntatē In qͣ lege nob̓ ꝓmiſſuꝫeſt xp̄s. Ad qͦs etiā ipē ſe veniſſeteſtatus eſt dicēs. nō veni niſi ad