fatio ⁊ ip̄e fatiet ⁊ maiora horū fatiet. Quia ego ad patrem vado ⁊qd̓cūqꝫ petiei̓tis pr̄eꝫ in noīe meohoc fatiā ut glorificet̉ pat̓ in filioſi qͥd petieritis me ī noīe meo hocfatiā. Si diligitiſ me: mādata meaẜuate. Et ego rogabo patrē ⁊ aliūpaclitu dabit vob̓ ut maneat vobiſcū in eternū ſpm̄ veritatis: quēmūdꝰ nō pōt acciꝑe. qꝛ nō videteū nec ſcit eū. Vos aūt cognoſcetis eū. qꝛ apud vos manebit ⁊ invob̓ erit. Nō relinquā vos orphanos: veniā ad vos. Adhuc modicū ⁊ mūdꝰ me iaꝫ nō videt. Vosat videtis me. qꝛ ego viuo ⁊ vosviuetis. In illo die vos cognoſcetis: qꝛ ego ſū in patre meo ⁊ vos īme ⁊ ego in vob̓. Qui habꝫ mādata meā et ſeruat ea: ille ē qͥ diligitme. Qui auteꝫ diligit me: diliget̉a patre meo. Et ego diliga eum ⁊manifeſtabo ei meipſū. Sicit ei iudas: nō ille ſcariothis. dn̄e qͥd factū eſt qꝛ manifeſtaturus es nob̓teip̄m ⁊ nō mūdo. Rn̄dit ih̓us ⁊dixit ei. Si qͦs diligit me ẜmoneꝫmeū ſeruabit ⁊ pat̓ meus diligeteū ⁊ ad eū veniemꝰ ⁊ manſioneꝫapud euꝫ fatiemꝰ. Qui nō diligitme: ſermones meos nō ſeruat. Etſermonē quē audiſtis nō ē meꝰſꝫ eiꝰ qui miſit me pr̄is. Hec locutus ſū vob̓ apud vos manēs. Paraclitus aūt ſpūſſanctꝰ queꝫ mittet pat̓ in noīe meo ille vos docebit oīa ⁊ fuggeret vob̓ oīa quecūqꝫ dixero vobis. Pacem relinquovob̓. pace meā do vobis. Nō qūomūdus dat: ego do vobis. Nō turbet̉ cor veſtꝝ: neqꝫ formidet. Audiſtis qꝛ ego dixi vobis vado ⁊ veīoad vos. Si diligeretis me: gauderetis vtiqꝫ: qꝛ vado ad pr̄eꝫ. qꝛ pater maior me eſt. Et nūc dixi vob̓prius ꝙ fiat: ut cū factū fuerit credatis. Iā nō multa loqͣr vobiſcūVenit em̄ pn̓ceps mūdi huiꝰ ⁊ īme nō habet quicꝙͣ. Sꝫ ut ꝯgnoſcat mūduſ qꝛ diligo patrē. ſicutmandatū dedit mͥ pr̄ ſic fatio Surgite eamꝰ hinc. ¶ Ca. xv.Go ſū vitis vera ⁊ pat̓ meꝰagricola ē Oēm palmiteꝫ inme nō ferentem fructu tollet eū ⁊oēm qui fert fructū purgabit eūut fructū plꝰ afferat. Iā vos mūdi eſtis ꝓpt̓ ſermonē quē locutuſſū vobis. Manete in me et ego invobis. Sicut palmes nō pōt ferrefructū a ſemetipō niſi maſerit ī vite: ſic nec vos ſi in me manſeritis.Ego ſum vitis: vos palmites Quimanꝫ ī me ⁊ ego ī eo h̓ fert fructūmīa fatiēt vol̓multū. qꝛ ſine me nͥl poteſtis facere. Si qͥs in me nō māſerit mittēt̉foras ſic̄ palmes et areſcet ⁊ colligēt eū ⁊ in ignē mittēt ⁊ ardet. Simāſeritis in me ⁊ verba mea ī vobis manſerint: qd̓cūqꝫ volueritisd̓i oꝑanōpetetis ⁊ fiet vob̓. In hoc clarificatꝰ ē pr̄ meꝰ ut fructū plurimū afferatis ⁊ effitiamini mei diſcipuliSic̄ dilexit me pr̄ ⁊ ego dilexi voſ.Aanēte īdilectōe mea. SSi p̄ceptamea ẜuaueritis: manebitis ī dilectione mea ſic̄ ⁊ ego pr̄is mei p̄cepta ẜuaui ⁊ maneo ī eiꝰ dilectōe.Hec locutꝰ ſū vob̓ ut gaudiū meūī vob̓ ſit ⁊ gaudiū veſtꝝ impleat̓Hoc ē preceptū meū: ut diligatiſinuiceꝫ ſicut dilexi vos. Maioremhac dilectōnē nemo habꝫ ut animam ſuā ponat qͥs ꝓ amicis ſuis