quibꝫ non relinquet̉ lapis ſuꝑ lapidē qui non deſtruat̉. Interrogauerūt aūt illū dicētes. Preceptorqn̄ hec erūt et qd̓ ſignū cū fieri incipiēt.? Qui dixit. Videte ne ſeducamini. Multi em̄ venient in noīemeo dicentes qꝛ ego ſū et tꝑs appropinquit. Nolite ire poſt eos.Cū aūt audieritis prelia ⁊ ſedicōnes: nolite terreri. Oportet pͥmumhec fieri. ſed nondū ſtatim finis.Tunc dicebat illis. Surget genscōtra gentem ⁊ regnū adu̓ſus regnū ⁊ terremotus magni erūt ꝑloca ⁊ peſtilētie ⁊ famēs. t̓roreſqꝫde celo ⁊ ſigna magna erūt Sꝫ anhec oīa initiet vobis manꝰ ſuas ⁊ꝑſequent̓ tradēteſ in ſynagogaſ⁊ cuſtodias: trahētes ad reges ⁊p̄ ſides ꝓpt̓ nomē meū. Contingetaut vob̓ in teſtimomū. Ponite gͦin cordibꝰ veſtris nō pͥmeditariquemādmodū rn̄deatis. Ego em̄dabo vobis os ⁊ ſapientiā: cui nōpoterūt reſiſtere ⁊ cōtradicere oēsaduerſarij veſtri. Tr̄demini aūta ꝑntibꝰ ⁊ fratribꝰ ⁊ cognatis ⁊amicis ⁊ morte affitient ex vobisEt eritis odio omnibus ꝓpter nōmenmeum. Et capillus de capiteveſtro non ꝑibit. In patientia veſtrͣ poſſidebitis aīas veſtrās. Cūaut videritis circūdari ab exe̓cituihrl̓m tūc ſcitōte qꝛ appropinquitdeſolacō eiꝰ. Tūc qͥ in iudea ſūt fugiant ad mōtes ⁊ q̄ in medio eiꝰdiſcēdāt ⁊ qͥ in regionibꝰ nō ītretī ea. qꝛ dies vlcōis hij ſūt ut īpleat̉oīa q̄ ſcripta ſūt. ve at ꝑgnātibꝫ ⁊nutētibꝰ ī ill̓ diebꝰ. Exit ei p̄ſſuramāg̓ ſuꝑ terrā ⁊ ira ppl̓o huic. Etcadēt ī ore gladij ⁊ captiui ducentur ī oēs gētes. Et ihrl̓m calcabitur a gētibꝫ donec impleant̓ tēꝑanationū. Et erūt ſigna ī ſole et lunā ⁊ ſtell̓ ⁊ in terris p̄ſſura gētiūꝑ ꝯfuſiōe ſonitꝰ maris ⁊ fluctuūareſcentibꝰ hoībꝫ ꝑ̄ timore ⁊ expectatione q̄ ſuꝑueniet vniuerſo orbi. Nā v̓tutes celoꝝ mōuebūtur.Et tūc videbūt filiū hoīs venientēī nube cū ptāte magna ⁊ maieſtate. Hijs aūt fieri incipiētibꝫ: reſpicite ⁊ leuate capita vra. qm̄ appropinqͥt redēptio vr̄ā. Et dixit illis ſimilitudinē. videte ficulnea ⁊ oēsarbores cū ꝓducūt iā ex ſe fructūſcitis qm̄ ꝓpe eſt eſtas. Ita ⁊ voscū videritis hec fieri. ſcitōte qm̄ ꝓpe ē regnū dei. Amē dico vobis. qꝛnō p̄teribit gn̓atio hec donec oīafiāt. Celū ⁊ terrā trāſibūt. verbaaūt mea nō trāſibūt. Attēdite ātvob̓ ne forte grauet̉ corda vr̄a incrapula ⁊ eb̓etate ⁊ curis huiꝰ vite ⁊ ſuꝑueniet ī vos repētina diesilla Tanꝙͣ laqueꝰ em̄ ſuꝑuenietin oēs qͥ ſedent ſuꝑ fatiē oīs terreVigilate ergo oī tꝑe orantes utdigni habeamini fugere iſta oīaq̄ futurā ſunt ⁊ ſtare an̄ filiū hoīsErat autē diebꝰ docens in tēplo:noctibꝰ vero exiens morabatur īmōte qͥ vocat̉ oliueti. Et omniſ populꝰ manicabat ad eum in tēplo¶ Ca. xxij.audire eum.Ppropiqͣbat auteꝫ dies feſtꝰ azimorū qͥ dicit̉ paſchaEt querebant principes ſacerdotum ⁊ ſcribe quomodo eum interficerent: timebant vero plebem.Intrauit autem ſathanas in iudam qui cognominabatur ſcarioth. vnum de duodecim ⁊ abijt