IucusEt cōuerſus ad diſcipulos ſuosdixitBeati oculi qui vidēt qͥ vosvidetis. dico em̄ vobis ꝙ multi reges ⁊ ꝓphete voluerūt videre quevos vidētis ⁊ nō vider̄t ⁊ audireq̄ auditis ⁊ nō audierūt. Et eccequidā legiſpei̓tus ſurrexit tēptāſillū ⁊ dicens. Magiſter qͥd faciēdo vitaꝫ eternā poſſidebo. At illedixit ad eū. In lege quid ſcriptūeſt. Qūo legis. Ille rn̄dens dixitdiliges dn̄m deuꝫ tuū ex toto corde tuo ⁊ ex tota anima tua ⁊ ex oībus viribꝰ tuis ⁊ ex omni mentetua ⁊ ꝓximū tuū ſicut te ipſū. dix/itqꝫ illi. Recte rn̄diſti. Hoc fac etviues. Ille aūt volens iuſtificareſeipſū dixit ad iheſū. Et qͥs ē meꝰꝓximꝰ. Suſcipiēs at iheſus dixit. Homo quidā deſcendebat abiheruſaleꝫ in ihericho ⁊ incidit inlatrones qͥ etiā deſpoliauerūt euꝫ⁊ plagis impoſitis abierūt ſemuiuo relicto. Accidit ut ſacerdosquidā deſcēderet eadē viā ⁊ viſo illo preteriuit. Similit̓ ⁊ leuita cumeſſet ſecus locū ⁊ videret eū ꝑtraſijt. Samaritanꝰ aūt quidā iterfaciens venit ſecus eū ⁊ vidēs eumiſericordia motꝰ eſt. Et appropians alligauit vulnera eiꝰ infundens oleū ⁊ vinū ⁊ imponēs illuꝫin iumentū ſuū duxit in ſtabuluꝫ⁊ curam eiꝰ egit. Et alterā die protulit duos denal̓os ⁊ dedit ſtabulario ⁊ ait. Curam illius habe etqd̓cunqꝫ ſuꝑerogaueris. ego cuꝫredieio reddā tibi Ruis hoꝝ triūvid̓r tibi ꝓximus fuiſſe illi qui incidit ī latrones. At ille dixit Quifecit miſericordia in illū. Et ait illiiheſus Vade a tu fac ſimiliter. Factum ē aūt dū irent ⁊ ipſe intrͣuitin quodd̓ caſtellū ⁊ mulier qͥdāmartha noīe excepit illū ī domūſuā ⁊ huic erat ſoror noīe maria.ue etiā ſedēs ſecꝰ pedes dn̄i audiebat v̓bū illius. martha auteꝫſatagebat circa frequēs miniſteriū. Que ſtetit ⁊ ait. dn̄e nō eſt tibi cure ꝙͣ ſoror mea reliqͥt me ſolā miniſtrare. dic̄ ergo illi ut meadiuuet. Et rn̄dens dixit illi dn̄sMartha martha ſollicita es etturbaris erga pluria Porro vnūeſt neceſſariū. Maria optimaꝫ ꝑtem elegit. que nō auferet̉ ab eaT factū eſt cum ¶ Ca. xi.eſſet in quodā loco oransut ceſſauit dixit vnus ex diſcipūlis eiꝰ ad eū. Sne doce nos orareſicut docuit iohānes diſcipulosſuos. Et ait illis. Cū oratis dicitePater ſāctificet̉ nomē tuū. aduēmat regnū tuū fiat voluntas tuapanē noſtrū quotidianū da nobis hodie et dimitte nob̓ peccatanr̄a. ſiquidē ⁊ nos dimttimꝰ debitōi̓bꝰ nr̄is ⁊ ne nos īducas ī tēptacōeꝫ. Et ait ad illos. Quiſ veſtꝝhabebit amicū ⁊ ibit ad illuꝫ mediā nocte ⁊ dicet illi amice comoda mihi tres panes. qm̄ amicusmeus venit de viā ad me ⁊ nō habeo qd̓ ponā ante illū ⁊ ille denitꝰreſpondēs dicat. noli mihi moleſtus eē. iā oſtium clauſū ē ⁊ puerimei mecū ſunt in cubili. nō poſſuꝫſurgere ⁊ dare tibi. Et ille ſi ꝑſeuerauerit pulſans dico vob̓ ⁊ ſi nōdabit illi ſurgēs eo ꝙ amicꝰ eiuſſit ꝓpter improbitate tn̄ eius ſurget ⁊ dabit illi quot qͦt habꝫ neceſſarios Et vob̓ dico ego. Petite