nō vnxiſti. hec aūt vngēto vnxitpedes meos. Propter qd̓ dico tibiRemittunt̉ ei pctā multa. qm̄ dilexit multū. Cui aūt minꝰ dimittitur minꝰ diligit. dixit aūt ad illāRemittunt̉ tibi peccata Et ceperūtqui ſimul accūbebant dicere ntrͣſe. Quis ē hic qͥ etiā peccata dimittit. dixit aūt ad muliereꝫ. Fidestua te ſaluā fecit. Vade in pace.T factū eſt dem ¶ Ca. viij.ceps ⁊ ip̄e iter fatiebat ꝑ ciuitates ⁊ caſtella predicas ⁊ euāgeliſans regnū dei ⁊ duodeci cumillo ⁊ mulieres aliq̄ quē erat curate a ſpiritibꝰ malignis et infirmitatibꝫ: maria que vocat̉ magdalene de qͣ ſeptē demoniā exierant ⁊iohanna vxor chuze ꝓcuratorisherodis ⁊ fuſanna ⁊ alie multe q̄miniſtrabāt ei de facultatibꝰ ſuisCū aūt turbā plurima cōueniretet de citatibꝰ ꝓperarēt ad eū: dixitꝑ ſil̓itudīeꝫ. Exijt qͥ ſeīnat ſemareſemē ſuū ⁊ dū ſeīnat: aliud ceciditſecꝰ viā ⁊ ꝯculcatū ē ⁊ volucres celi ꝯmeder̄t illd̓ Et aliud cecidit ſupͣpetrā ⁊ natū aruit. qꝛ n̄ hēbat humiorē. Et aliud cecidit int̓ ſpinas⁊ ſimul exorte ſpine ſuffocauerūtillud. Et aliud cecidit in terraꝫ bonā ⁊ ortū fecit fructu centuplum.Hec dices clamabat. Qui habetaures audiendi audiat. Interrogabant aūt euꝫ diſcipuli eiꝰ queeēt hec ꝑabola. Quibus ip̄e dixit.Vob̓ datū ē noſſe miſteriū regnidei. cetei̓s aūt in ꝑabol̓ ut vidētesnō videāt et audientes nō intelligant. Eſt aūt hec ꝑabola. Semē ēverbū dei. Qui auteꝫ ſecus viā: hijſūt qui audiūt: deinde venit dyabolus ⁊ tollit verbū de corde eorūne credentes ſalui fiant Nam quiſupra petra: qui cū audierint cumgaudio ſuſcipiūt verbū. Et hij radicēs nō hn̄t. qꝛ ad tempꝰ credūt⁊ in tꝑe temptacōis recedūt. Rd̓aūt in ſpinaſ cecidit: hij ſunt quiaudierūt ⁊ a ſollicitudinibꝰ ⁊ diuicijs ⁊ voluptatibꝰ vite euntesſuffocant̉ ⁊ nō referūt fructū. Qd̓aūt ī bonā terrā: hij ſūt qͥ in cordebono ⁊ optimo audientes verbūretinēt et fructū afferūt in patientia. Nemō aūt lucernā accendensoꝑit eam vaſe: aut ſubtus lectuꝫponit. ſꝫ ſupr candelabꝝ ponit utintrantes videat lumē. Non ē em̄occultū qd̓ nō manifeſtet̉: nec abſconditu qd̓ nō ꝯgnoſcat̉ ⁊ in palā veniat. Videte gͦ qūo auditis.Qui eī habet dabit̉ illi ⁊ quicūqꝫnō habꝫ: etiā qd̓ putat ſe hr̄e auferet̉ ab illo. vener̄t at ad illū mr̄⁊ fratres eiꝰ ⁊ nō poterant adiread eū pre turba. Et nu̓tiatū ē illi.Mat̓ tua ⁊ fratres tui ſtant foris:volentes te videre. Qui rn̄dens dixit ad eos. Mater mea ⁊ frēs meihij ſūt qui verbū dei audiūt ⁊ fatiūt. Factū eſt aūt in vna dieꝝ etip̄e aſcendit ī nauiculā ⁊ diſcipuli eiꝰ ⁊ ait ad illos. Trāſfretemuſtrās ſtagnū. Et aſcēderūt. Et nauigantibꝰ illis obdormiuit ⁊ deſcendit ꝓcella venti ī ſtagnū ⁊ ꝯpellebant̉ ⁊ ꝑiclitabant̉. Accedētes atſuſcitauer̄t eū dicētes. Preceptorperimꝰ. At ille ſurges increpauitventū ⁊ tēpeſtateꝫ aq̄ ⁊ ceſſauit etfacta ē trāquillitas. dixit āt illis.Vbi ē fides vr̄a? qͥ timētes miratiſūt adīuicē dicētes. qͥſputas h̓ ē-