Ie in huebꝰ herodisregis iudee ſac̓dosqͥdaꝫ noīe zacharias de vice abia ⁊ vxor illi de filiabꝫ aaro⁊ nomē eius elizabeth. frāt autēiuſti ambo an̄ deū incedētes in oībus mādatis ⁊ iuſtificacōnibusdn̄i ſine querela. Et nō erat illisfilius. eo ꝙ eſſet elizabeth ſteril̓⁊ ambo ꝓceſſiſſent in diebꝰ ſuis.Factū eſt aūt cū ſacerdocio fūgeretur zacharias in ordine vicisſue an̄ deū ſcd̓m ꝯſuetudinē ſacerdotij ſorte exijt ut incēſuꝫ ponerꝫīgreſſus ī tēplū domini. Et omīsml̓titudo ppl̓i erat oras foris hoa̓incenſi. Apparuit aūt illi āgelusdn̄i ſtans a dextris altaris icenſiEt zacharias turbatus ē vidēs ⁊timor irruit ſuꝑ eū. Ait aūt ad illū angelus. Ne timeas zachariaqm̄ exaudita ē deprecatio tua. Etvxor tua elizabet pariet tibi filiū⁊ vobis nomē eius iohānē ⁊ eritgaudiū tibi ⁊ exultacio ⁊ multiin eius natiuitate gaudebūt Erxitem̄ magnus corā dn̄o ⁊ vinum⁊ ficeram nō bibet. Et ſpūſācto replebit̉ adhuc ex vtero mr̄is ſue⁊ multos filioꝝ iſrabel cōuertetad dn̄m deū ipſorum. Et ip̄e precedet an̄ illū ī ſpiritu ⁊ virtute helie ut cōuertat corda patrii in filios ⁊ incredibiles ad prudētiaꝫiuſtoꝝ ꝑare dn̄o plebem ꝑfectaꝫEt dixit zacharias ad āgelū. Vn̄hoc ſciā? Ego em̄ ſū ſenex ⁊ vxormea ꝓceſſit ī diebꝰ ſuis. Et rn̄dēſāgelꝰ dixit ei. Ego ſū gabriel quiaſtoate deū ⁊ miſſus ſū loqui adte ⁊ hec tibi euāgeliſae̓ Et ecce eiſLiuas.tacens ⁊ nō poteris loqͥ vſqꝫ in diem̄ quo hec fiāt ꝓeo ꝙ nō credidiſti verb̓ meis q̄ implebūtur intꝑe ſuo. Et erat plebs expectanszachariā ⁊ mirabātur ꝙ tardarꝫipſe in tēplo. Egreſſus aūt nō poterat loqui ad illos. Et cognouerūt ꝙ viſiōeꝫ vidiſſet in tēplo Etipſe erat nnuens illis ⁊ ꝑmāſitmutus Et factū eſt ut impleti ſūtdies officij eiꝰ abijt in domū ſua.Poſt hos aūt dies cōcepit elizabeth vxor eiꝰ ⁊ occultabat ſe meſibus qnͥqꝫ dicens. Quia ſic fecitmihi dn̄s in diebꝰ quibꝰ reſpexitauferre obprobriū meū int̓ hoīesIn mēſe āt ſexto miſſus ē āgelꝰgabriel a deo ī ciuitatē galilee cuinomē nazareth. ad v̓ginē deſpōſataꝫ viro cui nomē erat ioſephde domo dauid ⁊ nomen vginismaria. Et ingreſſus āgelꝰ ad eaꝫdixit. Aue gratia plena dn̄s tecūbn̄dicta tu in mulieribꝰ. Que cuꝫaudiſſet. turbata ē in ſermōe eiꝰ⁊ cogitabat qͣlis eſſet iſta ſalutacio. Et ait āgelꝰ ei. Ne timeas maria inueniſti em̄ gratiā apud deūEcce cōcipies in vtero ⁊ paries filium ⁊ vocab̓ nomē eiꝰ iheſū Hicerit magnus ⁊ filius altiſſim vocabitur. Et dabit illi dn̄s deus ſedem dauid patris eiꝰ ⁊ regnabitin domo iacob in eternū et regnieius nō erit finis. dixit āt mariaad āgelū. Rūo fiet iſtud quoniāviꝝ nō ꝯgnoſco.?t rn̄dens āgelus dixit ei. Spūſſanctꝰ ſuꝑueniet in te ⁊ virtus altiſſimi obūbrabit tibi. Ideoqꝫ ⁊ qd̓ naſcet̉ ex teſāctū vobitur filius dei. Et ecce elizabeth ꝯgnata tua ⁊ ipſa cōcepit