MartusVade quecūqꝫ habes vende ⁊ dapauꝑibꝫ ⁊ habebis theſauꝝ in celo ⁊ veni ſequere me. Qui ꝯtriſtatus in verbo abijt merens. frat eihabēs multas poſſeſſiones. Et circumſpiciēs ih̓us ait diſcipul̓ ſujs. Quādifficile qui pecunias hn̄tin regnū dei introibūt. diſcipuliaūt obſtupeſcebāt in verbis eiꝰAt ih̓us rurſus rn̄dens ait illis.Filioli ꝙͣdifficile eſt ꝯfidentes inpecunijs in regnū dei introire. Facilius ē canelū ꝑ foramen acustrāſire ꝙ diuitē intrare in regnuꝫdei. Qui magis amirabatur. dicetes ad ſemetipſos. Et qͦs poteſtſaluus fiei.?Et intuēs ih̓us illosait. Apud hoīes impoſſibile ē ſednon apud deū. Oīa enim poſſibilia ſūt apud deū. Et cepit ei petrꝰdicere. Ecce nos dimiſimꝰ oīa ⁊ ſecuti ſumus te. Rn̄dens ih̓us ait.Amē dico vob̓ nemo ē qͥ reliquerit domū aūt fratres aut ſororesaut pr̄eꝫ a̓ matreꝫ aūt filios autagros ꝓpter me⁊ ꝓpter euāgeliūq̄ non accipiat cēties tantū nūcin tꝑe hoc. domos ⁊ fratres ⁊ ſorores ⁊ matres ⁊ filios ⁊ agroscu ꝑſecucōnibꝫ ⁊ in ſeculo futurovitaꝫ eternam. Multi aūt erūt pͥmi nouiſſim et nouiſſim primiErant aūt in via aſcēdentes iheroſolimā ⁊ p̄cedebat illos iheſus ⁊ſtupebāt ⁊ ſequētes timebāt. Etaſſumes iteꝝ duodecim. cepit ill̓dicere q̄ eēnt ei ventura Quia ecceaſcendimus iheroſolimā ⁊ filiuſhōis tradet̉ principibꝫ ſacerdotū⁊ ſcribis ⁊ ſenioribꝰ ⁊ dānabūteū morte ⁊ tradēt eū gētibꝰ ⁊ illudēt ei ⁊ cōſpuēt eū ⁊ flagellabūteuꝫ ⁊ interficient eū ⁊ tertia die reſurget. Et aſcendūt ad eum iacōbus ⁊ iohānes filij zebedei dicentes. Magiſter volumꝰ ut qd̓cunqꝫ petierimus facias nobis At ille dixit eis. Quid vultis ut faciaꝫvob̓.? Et dixer̄t. Da nob̓ ut vnusad dexterā tuā ⁊ aliꝰ ad ſiniſtraꝫtuā ſedeamus in gloria tua. Iuſautē ait eis Neſcitis quid petatiſpoteſtis bibere caliceꝫ quem egobibo aūt baptiſmo quo ego baptiſor baptiſari.? At illi dixeruntei. Poſſumꝰ Ih̓s autē ait eis. Calicem qͥdem queꝫ ego bibo bibetis⁊ baptiſmo qͦ ego baptiſor baptiſabimini ſedere aūt ad dexteraꝫmea vl̓ ad ſinſtra nō eſt meū dare vob̓ ſed quibꝰ ꝑatu ē. Et audientes deceꝫ indigͣti ſunt de iacobo⁊iohāne. H̓s autē vocans eos.ait ill̓. Scitis qꝛ hij qͥ vident̓ principari getibꝫ dn̄antur eis ⁊ principes eoꝝ ptātem habēt ip̄oruꝫ.Nō ita ē aūt in vob̓ ſed qͥcunqꝫ voluerit fieri maior erit veſter miniſter ⁊ quicunqꝫ voluerit in vobisprimꝰ eē erit oīm ſeruus. Nā ⁊ filius hōis nō venit ut miniſtraret̉ei ſed ut miniſtraret ⁊ daret aīaꝫſuā redēpcioneꝫ ꝓ multis. Et veniunt ihericho et proficiſcente eode ihericho ⁊ diſcipulis eius ⁊ pl̓ima multitudīe filius thimei barthimeus cecus ſedebat iuxta viāmendicās. Qui cū audiſſet qꝛ iheſus nazarenus ē cepit clarnare ⁊dicere. Ih̓u fili dauid miſere̓ meiEt ꝯminabātur illi multi ut tace̓tAt ille multomagis clamabat fili dauid miſerere mei. Et ſtās iheſus p̄cepit illum vocari. Et vocāt