ciuitatē ſꝫ foris in deſertis locis eē⁊ conueniebāt ad eum vndiqꝫ.Titeꝝ intrauit ca ¶ Ca. ij.pharnauꝫ poſt dies ⁊ auditu eſt ꝙ in domo eēt ⁊ cōuenerūtmulti ita ut non caꝑet neqꝫ adianuā ⁊ loquebat̉ eis verbū. Et venerūt ad eū ferentes paraliticumqui a qͣtuor portabat̉ Et cū nō poſſent offerre eū illi ꝑ turba nudauerūt tectu vbi erāt ⁊ patefatientes ſubmiſer̄t grabatu in quo paraliticus iacebat Cū aūt vidiſſetih̓us fidē illoꝝ ait paralitico Filidimittunt̉ tibi peccata tua. Erantaūt illic quidaꝫ de ſcribis ſedētes⁊ cogitates ī cordibꝫ ſuis. Ruid h̓ſic loqͥtur. Blaſphemat. Ruis poteſt dimittere peccata nͥ ſolꝰ deꝰ?Quo ſtatim ꝯgnito ih̓us ſpū ſuoqꝛ ſic cogitarent intra ſe: dicit ill̓Quid iſta cogitatis in cordibꝰ veſtris. Quid ē faciliꝰ. dicere ꝑalitico dimittūt̉ tibi peccata: an dicereſurge tolle grabatu tuū ⁊ ābulaVt aūt ſciātis qꝛ filiꝰ hoīs habetptātem in terrā dimittēdi peccataait palitico Tibi dico ſurge tollegrabatū tuū ⁊ vade ī domū tuamEt ſtatim ſurrexit ille ⁊ ſb̓lato grabato abijt inde corā oībuſ ita utmirarent̉ oēs ⁊ honorificarēt deūdicentes. qꝛ nūꝙͣ ſic vidimus. Etegreſſus erurſus ad mare. oīſqꝫturba veniebat ad eū et docebateos. Et cuꝫ p̄teriret vidit leuin alphei ſedenteꝫ ad theloneū ⁊ ait illi Sequere me. Et ſurgēs ſecutusē eū Et factū ē cū accūberet ī domoilliꝰ: multi publicani ⁊ peccatoresſiml̓ diſcūbebāt cū ih̓u et diſcipulis eiꝰ erat em̄ multi qͥ ⁊ ſequebātur eū. Et ſcribe ⁊ phariſei vidēteˢqꝛ māducae̓t cū publicanis ⁊ peccatoībꝫ dixer̄t diſcipul̓ eiꝰ. qͣre cūpublicaīs ⁊ pctōribꝰ māducat ⁊bibit mgryr. hoc audito ih̓s aitillis. Nō neceſſe hn̄t ſam medicoſꝫ qui male hn̄t. Nō em̄ veni vocare iuſtos. ſꝫ peccatores. Et erāt diſcipuli ioh̓is ⁊ phariſei ieiunāteſ⁊ veniunt ⁊ dicūt illi. Quare diſcipuli ioh̓is ⁊ phariſeoꝝ ieiunanttui aūt diſcipuli nō ieiunant. Etait illis iheſus. Nunquid pn̄t filijnuptiaꝝ ꝙͣdiu ſpōſus ē cū illis ieiunare. En̄to tꝑe hn̄t ſecū ſpōſūnō pn̄t ieiunare. Venient aūt dies cū auferet̉ ab eis ſponſuſ ⁊ tūcieiunabūt in illis diebꝫ. Nemo aſſumentū panni rudis aſſuit veſtimēto veteri. Alioquin aufert ſuꝑplemientū nouū a veteri et maiorſciſſura fit Et nemo mittit vniumnouuꝫ in vtres veteres. alioquindirumpet vinum vtres et vinumeffundētur ⁊ vtres peribunt. Sedvinuꝫ nouum ī vtres nouos mitti debet. Et factum eſt iteꝝ cuꝫ ſabbatis ambularet per ſata ⁊ diſcipuli eius ceperunt pregredi ⁊ vellere ſpicas. Phariſei autem dicebant ei. Ecce quid fatiunt diſcipuli tui ſabbatiſ qd̓ non licet. Et aitillis. Nūꝙͣ legiſtis quid fecerit dauid quando neceſſitatem habuit⁊ eſurijt ipſe ⁊ qui cum eo erantquomodo introiuit in domum d̓iſub abiathar principe ſacerdotū⁊ panes ꝓpoſicōnis manducauitquos nō licebat māducare nͥ ſol̓ſacerdotibꝫ ⁊ dedit eiſ ⁊ qͣ cum eoerat.? Et dicebāt eiſ. ſabbatū ꝓpt̓hoīeꝫ factū ē ⁊ nō hō ꝓpt̓ ſabbatū